Doha, Katar — Mart 1999'da bir sabah geç saatlerde, bir ABD B-52 bombardıman uçağı Gloucestershire'daki RAF Fairford'dan havalandı ve güneydoğuya yöneldi. İki dakikalık aralıklarla yedi jet daha onu takip etti. Bu, Fairford üssünün hem Amerikan jetleri için önemli bir fırlatma rampası hem de savaş uçakları için yakıt istasyonu olarak hizmet ettiği, ABD liderliğindeki NATO'nun Yugoslavya'yı bombalamasının başlangıcıydı. İngiliz üssü 1991'deki Körfez Savaşı sırasında da benzer bir rol üstlenmişti ve 2003'teki Irak savaşı sırasında ve ABD-İsrail'in İran'a karşı 28 Şubat 2026'da başlayan savaşının ilk aşamalarında da aynısını yapacaktı. Ancak Ekim ayında ABD, orada büyüyen İran tehdidine karşı artık güvende olmadıkları korkusuyla 12 B-1 Lancer bombardıman uçağının tamamını Gloucestershire üssünden çekti. Günler öncesinde, İngiliz güvenlik güçleri çok sayıda tutuklama gerçekleştirmişti ve ülke hükümeti, İran'ı üssü hedef alacak bir komplonun arkasında olmakla suçlamıştı; Tahran ise bu suçlamayı reddetti.
RAF Fairford yalnız değil. Bu ayın başlarında ABD, bir başka İngiliz üssü olan RAF Mildenhall'dan bir düzine uçağı geri çekti. Ve Temmuz ayında, raporlar ABD'nin savaş sırasında İran'ın ağır darbe aldığı Körfez'deki üslerindeki askeri varlıklarının çoğunu Ürdün'deki üslere taşıdığını ve aynı zamanda İsrail'e kaydırma teklifini de değerlendirdiğini söylüyordu. Onlarca yıldır bu üsler, ABD ordusunun gücünü yansıtma ve evinden binlerce kilometre uzakta savaş yürütme yeteneğinin keskin kenarı olarak hizmet etti. İster Avrupa ister Körfez'deki yakın müttefikler için diğer tehditlere karşı da güvenlik garantörü olarak çalıştılar. Ancak analistler, İran'ın savaş sırasında Orta Doğu'daki ABD tesislerine ciddi zarar verme ve İngiltere'ye kadar tehdit oluşturma yeteneğinin, ilk kez bu kritik stratejik varlıkları hem Amerikan müttefikleri hem de ABD'nin kendisi için potansiyel yükümlülüklere dönüştürdüğünü söylüyor.
Lancaster Üniversitesi'nde uluslararası politika profesörü Simon Mabon, Al Jazeera'ye "ABD güvenlik şemsiyesi iki ucu keskin bir kılıca dönüşüyor" dedi. "ABD üslerinin güvenliği sorgulandığında, bu Washington'un stratejik çıkarlarına ilişkin hesaplamasını değiştiriyor. Aynı zamanda hedef haline geldikleri göz önüne alındığında, Avrupa ve Körfez ülkelerine üsler hakkında ciddi düşünmeleri için neden veriyor." Amerikan üslerine ev sahipliği yapmak, uzun süredir ABD'nin Avrupa, Körfez ya da Doğu Asya'daki müttefiklerinin karşı karşıya oldukları tehditleri caydırmasının ayrılmaz bir parçası olarak algılanıyor. Eski ABD Başkanı Barack Obama, bir zamanlar Körfez güvenliğine "sert bağlılık"tan söz ederken, İngiltere düzenli olarak ABD ile sözde "özel ilişkisini" öne sürüyor. Bunu yaparken, Britanya ve Körfez uzun süredir kendilerini, en azından mevcut Başkan Donald Trump'tan önce, kendisini müttefiklerinin güvenliğinin hayırsever garantörü olarak sunan bir gücün istekli ortakları olarak gösterdiler.
Ancak birçoğu İran'a karşı savaşla bağlantılı olan son zamanlarda yaşanan bir dizi güvenlik olayı, bu anlatıyı test ediyor ve bu taahhütlerin kimin çıkarlarına hizmet ettiği ve Amerikan güçlerine ev sahipliği yapmanın tehlikeyi eve daha da yaklaştırıp getirmeyeceği konusunda soruları gündeme getiriyor. ABD'li savcılar, İran destekli ajanlar olarak tanımladıkları üç kişiyi, RAF Fairford da dahil olmak üzere ABD ve Avrupa çapında 20'ye yakın saldırının planlanmasında rol oynadıkları iddiasıyla suçladı. Bu arada Körfez'de İran, komşularını hedef almanın, Katar'ı, Birleşik Arap Emirlikleri'ni, Suudi Arabistan'ı, Bahreyn'i ve Kuveyt'i bombalamanın gerekçesi olarak açıkça ABD üslerinin varlığını gösterdi. İran perması olmayan Umman'ı da bombaladı