Kazuo Ishiguro, Jeff VanderMeer, Olivia Laing ve diğer yazarlar yayıncılık dünyasının tür savaşlarına ağırlık veriyorlar Pazartesi akşamı Booker ödülünün sahibi John Harrison açıklanırken, 81 yaşındaki şaşkın görünüyordu. Kariyerinin üzerinden onlarca yıl geçmiş ve ana akım edebiyat camiasının uzun süredir görmezden geldiği o, daha önce bilimkurguyla tanınan bir yazarı kesinlikle fantastik bir kitapla ödüllendirmeyen bir ödül kazanmıştı.
Aralarında önde gelen yazarların da bulunduğu hayranları çok heyecanlandı. Geçen hafta 1.200 sayfalık spekülatif romanı The Rouse ile Kuyumcular ödülünü kazanan China Miéville, "Onlarca yıldır bu cümle cümle, kitap kitap demek standart ve doğru bir inek sızlanmasıydı; Harrison piyasadaki en büyük yazarlardan biriydi, tam nokta, ancak 'ana akım' ödüller bunu asla yansıtmadı" diyor. 2002'de Miéville, Harrison'ın bu noktada Booker kazanmamış olmasının "edebiyat camiasının iflasını ve sırtına tokat atan genel züppeliğini" kanıtladığını yazmıştı. Şimdi şöyle diyor: "Harrison ve kurgu adına çok mutluyum."
Geçmişte Booker ödüllü bazı yazarlar ağırlıklı olarak bilimkurgudan yararlanırken (Margaret Atwood, Kazuo Ishiguro, Ian McEwan), Booker ödülü vakfı CEO'su Gaby Wood Pazartesi günü yaptığı açıklamada, Harrison'ın "iyi niyetli bilimkurgu" alanından ilk kazanan olduğunu söyledi. Pulitzer ve Nobel de bilimkurguyu nadiren dikkate alıyor, ancak ikincisi Ishiguro ve Doris Lessing'i onurlandırdı; her ikisi de saflıktan ziyade bilimkurguyla ilgilenen edebiyat yazarları olarak kabul ediliyor ve bu nedenle belki de daha geniş bir okuyucu kitlesi için daha kabul edilebilir görülüyor.
Ishiguro, Britanya edebiyat sahnesine çıktığında kurumun neden "bilimkurguyu çitlerle çevirerek bir gettoya çevirdiği" konusunda "şaşırdığını" söylüyor. Bunun "Birleşik Krallık'ta 'edebi kurgu'nun gelişimine gerçekten zarar verdiğine" inanıyor ve "bilimkurgudan, çizgi romanlardan ve oyunlardan açıkça ilham alan David Mitchell ve Alex Garland gibi genç yazarların dehasını fark ettikten ve kıskandıktan sonra, ancak 2000'li yılların başlarında kişisel olarak bu yöne gitme konusunda özgürleştiğini hissetti". Ancak akıl hocası ve öğretmeni Angela Carter'ın "böyle bir önyargısı olmadığını" ve çalışmalarında sıklıkla bilimkurgu unsurlarını kullandığını belirtiyor. Ana akım edebiyat kurumunun kibirli tavrıyla sinemanınki arasındaki zıtlığa dikkat çekiyor: "En entelektüel eleştirmenler bile" Fritz Lang'in Metropolis'ine, Kubrick'in 2001: A Space Odyssey'ine ve Tarkovsky'nin Solaris'ine "sinema tarihinin kilometre taşları" olarak saygı duyuyordu.
Yazar ve eleştirmen Olivia Laing, edebiyat dünyasının "geç kapitalizmde yaşamanın ve moderniteyi çözmenin nasıl bir his olduğunu yazmak için gerçekçiliğe ihtiyaç duymadığını anlamanın utanç verici derecede uzun bir zaman" aldığını kabul ediyor. Harrison bu haftaki galibiyetle "nihayet hakkını aldı". Harrison'ın kazanan kitabı Her Şeyin Sonu'na çok yönlü bir kriz romanı denilebilir. iGhetti adı verilen gizemli uzaylı fenomenlerinin Dünya'da ortaya çıktığını ve gerçekliğin dokusunu giderek daha fazla çarpıttığını görüyoruz. Dünya dışı varlıklar yapay zekanın, iklimin bozulmasının, siyasi kaosun, Brexit'in, kaçak kapitalizmin veya bunların hepsinin yerine geçebilir.
Yani fütüristik unsurlar olsa da, kitap büyük ölçüde şimdiki zamana dair bir hikaye gibi geliyor. Romancı Michel Faber, "Ödül töreninde birisinin Harrison'a 'gelecekle ilgili herhangi bir öngörüsü' olup olmadığını sorduğunu duydum" diyor. "Bu, en iyi sözde 'bilim kurgu'nun anladığını anlamayan insanların aptallığının tipik bir örneği." Her Şeyin Sonu kesin olarak şimdiki zamanla ilgilidir – “zaten üzerinde durduğumuz geleceğin bir açıklamasıdır