Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Dünya şu anda sorunlu bir yer gibi görünüyor ama en azından kozmik çevremiz huzurlu görünüyor. Ancak patlamalar, çarpışmalar ve diğer tehlikeler başka yerlerde ve zamanlarda gizlendiğinden bu evrensel olarak doğru değildir. Royal Astronomical Society'nin Aylık Bildirimleri'nde yayınlanan yeni araştırmamızda, yaşam için en uygun yerleri bulmak amacıyla simüle edilmiş evrenleri taradık. Güven verici bir şey keşfettik: Burada, Samanyolu galaksisinin eteklerinde bulunan Güneş, olabildiğince iyi. Evrenin hayata dost bölgeleri, yaşanabilir bölgeler veya Goldilocks bölgeleri olarak biliniyor; bunda da haklılar.
Hayatın gerçekten var olup olmadığı başka bir sorudur. Gökbilimciler ve biyologlar dış gezegenlerde (Güneş Sistemi dışındaki gezegenler) yaşamın nasıl oluşabileceğini araştırırken, astrofizikçiler de yaşamın bir anda yok olabileceği en güzel yerleri belirlemek için evrenin yapısını ve evrimini takip ediyor. Örneğin yıldızların hemen yakınında bir Goldilocks bölgesi bulunmaktadır. Çok sıcak ya da çok soğuk işe yaramaz. Bu "yıldız çevresi yaşanabilir bölge", buhar veya buz yerine sıvı su için tam olarak uygundur. Uzaklaşarak kendi Samanyolu galaksimizde yaşamak için en güzel yerleri ve zamanları arayabiliriz. Galaktik merkeze çok yakın olan genç bir yıldız, yakındaki tüm yıldızların koşuşturmacasından muzdarip olacak, çok uzaktaki yıldızlar ise yaşam için gerekli kimyasallardan yoksun, steril bir ortamda olacaktır. Tıpkı Dünya'nın Güneş'in yıldız çevresi yaşanabilir bölgesinde olması gibi, Güneş de Samanyolu'nun "galaktik yaşanabilir bölgesi"ndedir.
Daha da uzaklaştıralım. Peki ya diğer galaksiler? Gözlemlenen evrenin en gerçekçi simülasyonlarından biri olan EAGLE (Galaksilerin ve Çevrelerinin Evrimi ve Düzeneği) projesini kullanarak sentetik galaksi evrimini takip ettik. Uzayın genişlemesini, yerçekimini, gazların, yıldızların ve kara deliklerin fiziğini takip ediyorlar ve bize yüz milyonlarca ışıkyılı boyunca evrenin neye benzediğine dair ayrıntılı bir harita sağlıyorlar. Böyle bir haritayla şunu sorduk: Yaşamın en hoş karşılandığı yer neresi olabilir? Uzaylı yaşamına dair hiçbir gözlemimiz olmadığından varsayımlarda bulunmak zorundayız. Büyük Patlama'da üretilen hidrojen ve helyum, organizmaları oluşturamayacak kadar basit olduğundan, yaşam için gerekli olan daha ağır elementleri evrene eken yıldız nesillerine odaklanıyoruz.
Dış gezegen gözlemleri, Dünya benzeri kayalık gezegenlerin bu ağır elementlerin belirli bir konsantrasyona ihtiyaç duyduğunu ortaya koyuyor. Ancak çok fazlası, gezegen sistemini tarayan ve yolundaki kayalık gezegenleri yiyen bir gaz devi olan sıcak Jüpiter'i üretebilir. Bu en iyi şekilde önlenir. Buluşumuz, yaşam için kötü haber olan şeylerin ayrıntılı modellenmesini içeriyor. Büyük yıldızlar patlayarak yerel ortamlarını kısırlaştırıyor. Gama ışını patlamaları gibi daha büyük patlamalar çok daha büyük bir hacmi kızartabilir. Paleontologlar, 450 milyon yıl önceki Ordovisiyen kitlesel yok oluşunun yakınlardaki bir patlamadan kaynaklanmış olabileceğini düşünüyor. Kaçınılması gereken başka tehlikeler de var. Başka bir yıldızın Güneş Sistemimizde gezinip Dünya'nın güzel dairesel yörüngesini bozmasını istemeyiz. Bu nedenle kalabalık galaktik mahallelerden uzak durun.
Sonra kara delikler var. Bunların çoğu küçüktür ve herhangi bir tehlike oluşturmazlar ancak galaksilerin kalbinde canavarlar pusuya yatmıştır. Bir milyondan fazla güneş ağırlığına sahip olan bu güneşler, hareket halindeyken hayata kükreyebilirler.