Amerika'nın en büyük teknoloji şirketleri olan Muhteşem Yedi, tek bir işlem seansında 1 trilyon dolardan fazla para harcadığında, her zamanki soru ortaya çıktı: Yapay zeka (AI) bir balon mu? Ancak Silikon Vadisi'nin dev simgelerini sarsan kişisel krizler ve yönetişim krizleri küresel manşetleri karıştırırken, bu tartışma zaten bayatlamış durumda. Teknolojiyi hisse senedi fiyatlarından ayırdığınızda daha sert bir gerçek ortaya çıkıyor: Trilyon dolarlık imparatorluklar yalnızca kurucu mitolojisi ve kendi kendini denetlemeyle hayatta kalamaz. Kamuoyu kimin riski üstlendiğini ve kimin söz hakkına sahip olduğunu soruyor. Bu değişim, sektörü durduran ticari duvarı yansıtıyor. Bankalar, hastaneler ve fabrikalar kontrol edemedikleri ve güvenemedikleri yapay zekayı reddediyor. Benimseme yavaş değildir. Engellendi.
Piyasanın bugün satın aldığı şey abartıdan daha dar. Anthropic'te (şükran gününden önce tarihin en büyük başlangıç fiyatı teklifine doğru, hatta düşük bir değerlemeyle bile) ticari çekiş büyük ölçüde kodlamadan geliyor. Kod yerinde kontrol edilebilir: geliştirici çıktıyı okur, çalıştırır, ona güvenir veya onu atar. Eski dikey sektörlerin (hala modası geçmiş teknolojiye dayanan geleneksel endüstriler ve iş sektörleri) böyle bir lüksü yok. Haziran ayında Veeam'in finans, sağlık, üretim, perakende ve teknoloji alanlarından 600 yöneticiyle yaptığı ankette, yöneticilerin yüzde 88'inin yapay zeka aracılarına pilotluk yaptığı, ancak yalnızca yüzde 7'sinin gerçekten yapay zekaya hazır olduğu ortaya çıktı. Cyberhaven'ın araştırması bunun nedenini açıklıyor: İşyerindeki yapay zeka araçlarının yüzde 71,7'si yüksek veya kritik risk taşıyor ve yapay zekaya gönderilen kurumsal verilerin yüzde 83,8'i riskli araçlara gidiyor. Sigortalama geçmişini denetleyemeyeceği bir laboratuvara veren bir banka yenilikçi olmuyor; ihmalkârlıktır.
Anthropic'in 2 Kasım'daki değiştirilmiş S-1 dosyası, ABD şirketlerinin halka açılması için ilk kayıt, hem para hikayesini hem de güven sorununu açığa çıkarıyor. 30 Eylül'de sona eren üç ay için gelirin 16,96 milyar ABD doları olduğunu, çeyrek bazda büyümenin yüzde 144'ten yüzde 47'ye düştüğünü ve 132 milyar ABD doları nakit karşılığında çoğunlukla bilgi işlem taahhütlerinin 895 milyar ABD dolarını gösterdiğini gösteriyor. Daha da kötüsü, şirket içi tahminler, modellerinin yakında, yatırımcıların satın aldığı ürünler üzerinde ekstra kontroller gerektirecek olan yapay zekaya atfedilebilen "önemli ölçüde hızlandırılmış ilerleme" için Sorumlu Ölçeklendirme Politikası eşiğine yaklaşabileceğini öne sürüyor. Bir de modellerin nasıl beslendiği var: Anthropic, bir "merkezi kütüphane" oluşturmak için basılı kitaplar satın aldı, sırtlarını kesti, taradı ve kağıtları attı. ABD mahkemeleri bunun adil kullanım olduğuna karar verdi, ancak korsan materyal kullanımına ilişkin ayrı suçlamalar ancak Anthropic'in 1,5 milyar ABD doları teklif etmesinden sonra çözüldü.
Her zamanki cevap, güvenin zaman almasıdır. Aslında çıkmaz bu teknolojiyi nasıl hayal ettiğimizle alakalı. Onlarca yıldır halk, yapay zekanın ne olduğunu 2001: A Space Odyssey, Terminatör ve Her gibi filmlerden öğrendi: gerçek yapay zeka ya tanrısal güç ya da uygarlığın sonu anlamına gelir ve her zaman neredeyse buradadır. Silikon Vadisi laboratuvarları bu senaryoyu devraldı. OpenAI CEO'su Sam Altman, büyük meblağlar toplarken varoluşsal risk konusunda uyarıyor; Anthropic CEO'su Dario Amodei'nin broşürü bir güvenlik uyarısı içeriyor ancak Wall Street için bu bir değer gibi görünüyor. Korku boğa vakasıdır. Ancak gelir ivmesi soğuduğunda ve denemeler bankaların kapısında durduğunda, eski sektörler açıkça başka birinin senaryosunda yaşamayı reddediyor. Aynı darboğaz Pasifik'te farklı bir senaryoyla ortaya çıkıyor. Çin, yapay zeka kuralları konusunda erken harekete geçti ve son Dünya İnternet Konferansı Wuzhen Zirvesi, kontrol edilebilir yapay zeka çağrısını yineledi. Henüz