Annemi hastaneye götürmenin onun ölümüyle sonuçlanacağını hiç düşünmemiştim. 22 Ocak 2026'da 83 yaşındaki annem, geçirdiği ev kazasında yanıklar yaşadıktan sonra Lahor'da özel bir hastaneye kaldırıldı. Uygun tıbbi tedavi, dikkatli takip ve şefkatli bakım göreceğine inandığımız için onu oraya götürdük. Çoğu aile gibi biz de doktorlara, hemşirelere ve hastane sistemine güvendik. Hayatta kalamadı. Tıbbın karmaşık bir iş olduğunun, ciddi yaralanmaları olan yaşlı hastaların mümkün olan en iyi tedaviye rağmen durumu kötüleşebileceğinin ve her ölümün önlenemeyeceğinin farkındayım. Ancak 26 günlük yatışının büyük bölümünde annemin yanındaydım ve tedaviye, durumunun kötüleşmesine ve ailemizin ekiple iletişim kurmakta nasıl zorlandığına tanık oldum. Diğer ailelere yardımcı olması umuduyla burada aldığı bakımla ilgili soruları paylaşıyorum.
Ocak ayında annem yanlışlıkla gazlı ısıtıcının çok yakınında durdu ve kıyafetleri alev aldı. Şans eseri yangın yaklaşık 1 dakika içinde söndürülürken, herhangi bir solunum yaralanması yaşanmadı. Bacaklarında ikinci derece yanık oluştu ve yanık ünitesine kaldırıldı ve bu üniteyi yöneten bir danışman tarafından tedavi edildi. Başlangıçta topikal tedavi gördü ve yaraları her gün temizlendi ve pansuman yapıldı. Yara fırçalama işlemi son derece acı vericiydi. Bazı prosedürler sırasında çığlık atıyordu ve sonrasında fiziksel ve duygusal olarak bitkin düşüyordu. Ağrısı için kendisine farklı zamanlarda opioid ve opioid olmayan ilaçlar verildi. Kızı ve bakıcısı olarak, yaşı, durumu ve değişen tıbbi durumu göz önüne alındığında ağrı yönetimi planının uygun olup olmadığını defalarca sorguladım. Kullanılan ilacın riskleri ve yararları konusunda endişelerim vardı ancak sorularımın yeterince açıklandığını veya ele alındığını hissetmedim.
Yaralarında enfeksiyon belirtileri geliştiği için anneme damardan antibiyotik tedavisi uygulandı. İlk iki hafta boyunca iki kür aldı ancak ağzında ağrılı kabarcıklar, hemoglobinde belirgin bir düşüş ve artan yeme zorluğu gibi önemli sorunlar yaşadı. Herhangi bir ilacın bu sorunlara ne ölçüde neden olduğunu bağımsız olarak belirleyemiyorum; ancak durumunun hızla değiştiğini biliyorum. Son olarak damardan Colistin başlandı. Bunun böbrekler üzerindeki olası etkilerinden endişelendim ve halihazırda geliştirmiş olduğu bazı zorlukları atlatırken tedaviyi erteleme veya yeniden değerlendirme fırsatının olup olmadığını sordum. Ancak danışman tedaviye devam etti.
Annemin bacaklarında ve ayaklarında artan sıvı tutulumu ve şişlik gözlemledim. Laboratuvar sonuçları, elektrolitlerindeki bozulma da dahil olmak üzere önemli anormallikler gösterdi. Gittikçe uykulu ve yarı bilinçli hale geldi. Sonunda böbrekleri idrar üretmeyi bıraktı. Kendi gözlemlerime dayanarak böbrek yetmezliğine neyin sebep olduğunu veya bunun önlenip önlenemeyeceğini söyleyemem. Bunlar, onun tüm tıbbi kayıtlarını inceleyen kalifiye bağımsız tıp uzmanlarına yönelik sorulardır. Ama bunların sorulmayı hak eden sorular olduğuna inanıyorum. Böbrek fonksiyonu yeterince izleniyor muydu? Durumu değiştikçe ilaçların riskleri ve faydaları sürekli olarak yeniden değerlendiriliyor muydu? Alternatif tedavi seçenekleri var mıydı? Kötüleşme yeterince erken fark edildi mi? Ve durumu önemli ölçüde kötüleşmeye başlayınca,