Tedavideki ilerlemelere rağmen serofobi ve yanlış bilgi önyargıyı körüklüyor HIV ile yaşamak için “yaşayan ölü” olarak anılmak, teşhisin hâlâ ölüm cezasıyla ilişkilendirildiği 1980'lerden kalma tipik bir durum gibi görünüyor. Ancak aktör ve yönetmen André Tristão'nun, sosyal medyada açıkça HIV durumu hakkında konuştuğu bir videonun yayınlanmasının ardından başına gelen de buydu. Önyargılı yorum, on yıllardır süren bilimsel ilerlemelerin HIV'i çevreleyen damgalamayı sona erdirmeye yetmediği gerçeğini ortaya koyuyor. Yapay zeka aracımız haberleri sizin için özetliyor!
HIV ile yaşayan aktör ve yönetmen André Tristão, HIV durumu hakkında açıkça konuştuktan sonra sosyal medyada yapılan bir yorumda "yaşayan ölüler" olarak adlandırıldı. Agresif tepki vermek yerine olayı bilgilendirmek için kullandı. Doktor Roberto Braz'a göre mevcut tedavi, cinsel yolla bulaşma olmadan tespit edilemeyen bir viral yüke izin veriyor ve en fazla zarara neden olan şey damgalanmadır. HIV'li kişilere karşı ayrımcılık bir suçtur ve bir yıldan dört yıla kadar cezası vardır. André, saldırıya agresif bir şekilde yanıt vermek yerine durumu bir bilgi fırsatına dönüştürdü. "Öfkeye yenik düşebilirdim, kavga etmek isteyebilirdim ama bunun yerine didaktik yola gitmeyi, farkındalık yaratmayı tercih ettim. Böyle bir durum gerçekleştiğinde, kendimi mağdur etmenin ötesinde, bu olayı bilgi üretmek için kullanabileceğimi düşünüyorum. Bana üzüntü verebilecek bir öfkeyi adalet duygusuna dönüştürmeye çalışıyorum. Bu, konuyu daha fazla insanın anlamasını sağlamanın bir yolu" diye yorumluyor.
André serolojisini geçen yıl Aralık ayında kamuoyuna açıkladı. Ayrıca serofobiyi ve karşılaştığı diğer şiddet türlerini ele alan Eu Vou Dançar Seu Ódio adlı programı da yazdı. O zamandan beri sosyal medya da dahil olmak üzere konu hakkında daha açık konuşmaya başladı. Ancak serginin yeni önyargı durumlarını da beraberinde getirdiğini söylüyor. En son yaşananlardan biri tam olarak bir internet kullanıcısının yayınlarından birine "yaşayan ölüler" ifadesiyle yorum yapmasıydı. Oyuncunun şikayeti üzerine başka bir kişi, eğer böyle bir şey yaşamak istemiyorsa hayatı hakkında gizli kalması gerektiğini söyleyerek saldırıdan onu sorumlu tutmaya çalıştı. "Bu tür bir duruş, HIV ile yaşayanları kontrol altına almaya ve bu kişilerin durumları hakkında ne kadar konuşabileceklerini belirlemeye yönelik bir önyargı katmanını daha ortaya çıkarıyor. Benim konuşma tercihime, bilginin yayılması gerektiği anlayışıma saygı duymuyor" diye belirtiyor.
Oyuncu, saldırıların farklı kökenlere sahip olabileceğinin farkında. Bazı durumlarda gerçek bir bilgi eksikliği olduğuna inanıyor. Diğerlerinde ise muhafazakarlık, bilime karşı direnç ve hatta erişilebilir bilgi karşısında bile önyargıları yeniden üretmeyi tercih edenlerin kötü niyeti var. "Şu ya da bu ya da her ikisi bir arada olabilir. Yanlış bilgi olabilir ve kişinin kalbinden gelen kötü bir şey olabilir" diye değerlendiriyor. Bilgilenmedeki tembellik de serofobiyi körüklüyor. Sonuçta HIV tedavisindeki gelişmelere ilişkin bilgi sıkıntısı yok. Birisi virüsle yaşamanın ölümün eşiğinde olmak anlamına gelmediğini anlamayı reddettiğinde, bu artık basit bir cehalet meselesi değildir. Zayıflamış, hasta, HIV pozitif, erken ölüme mahkum edilmiş insan imajı, tedavilerin çok daha kısıtlı olduğu bir geçmişe takılı kalmıştı. Bugün ise gerçek farklıdır. CTA (Test ve Kabul Merkezi) şirketinde Doktor