Rio de Janeiro'nun finans merkezinde Cumartesi gecesidir; ortalıkta kapalı ofislerden ve karanlık sokaklardan başka bir şey yoktur, ancak bir köşeyi döndüğünüzde gökkuşağı renkleriyle aydınlatılmış üç katlı bir ev karşınıza çıkar. Ön tarafı, masalar ve hatta sokak ortasındaki bir kanepe etrafına dağılmış insan cıvıl cıvıl bir kalabalıkla doludur. Burası, Rio'lu LGTBIQ+ topluluğunun merkez üssüne dönüşen bir kültür merkezi olan Queerioca'dır. Ortamda bir DJ, kahkahalar ve caipiriçalar vardır, ancak aynı zamanda Başkan Luiz Inácio Lula da Silva'nın yüzünün basılı olduğu tişörtler ve havada hafif bir gerginlik de mevcuttur. Seçimler kapıdadır ve aşırı sağ yeniden kapıyı çalmaktadır. Brezilya, bu Pazar günü genel seçimlerin ilk turunu gerçekleştiriyor.
Ortalıkta koşturmaca sürerken, evin kurucuları olan oyuncular Laura Castro ve Cristina Flores ellerinden geldiğince ellerindeki siniri gizlemeye çalışmaktadır. Çift olan ve dört çocuk annesi bu kadınlar, "Mutlu bir şekilde çalışıyoruz ama bir gözümüz anketlerde, absürt, imkansız ve hayal edilemeyecek şeyin gerçekleşebileceğini düşünerek" diye açıklıyorlar. Bu merkezi, kitap tanıtımlarının, sergilerin, tartışmaların, film gösterimlerinin veya canlı balo salonu partilerinin düzenlendiği gökkuşağı topluluğu için bir buluşma noktası olarak teşvik ettiklerini anlatıyorlar. Yeni merkezin açılışı, ulusal trans ve travesti yürüyüşü ve LGTBQ+ topluluğundan çok sayıda siyasi temsilcinin katılımıyla birkaç gün önce gerçekleşti. Kurucular için siyasi katılım kaçınılmazdır: Castro, "Bu günlerde, Flávio kazanırsa sorumluluğumuzun daha da büyük olacağını konuşuyorduk. Biz bir direniş eviyiz. Ne olursa olsun bu ev var olmaya devam etmek zorunda" diyor.
Bu büyük ev, yakın zamana kadar bir genelevdi. En üst katta, yeni sahiplerinin sanat rezidanslarının kullanımına sunduğu bir yatak süngeri ve duşlu küçük bir banyo bulunmaktadır. Flores, "Gerekirse burayı bir sığınağa dönüştürürüz" diyor, yarı şaka yarı ciddi. Onlar ve cinsel kimliği farklı olan diğer birçok Brezilyalı için en büyük korku, pamuk ipliğine bağlı haklarda bir gerileme yaşanmasıdır. Castro, İtalya'da Başbakan Giorgia Meloni'nin çocukların doğum belgelerinden biyolojik olmayan annelerin isimlerinin çıkarılmasını emrettiği duruma benzer bir şeyin yaşanmasından korkuyor. "Bu benim en büyük kabusum" diye özetliyor. Brezilya'da aynı cinsiyetten kişiler arasında evlilik ve evlat edinme 2011 yılından beri yaldır ancak bu sadece Yüksek Mahkeme'nin kararıyla mümkündür. Homofobi ve ırkçılık suçtur, ancak bu da yine hakimlerin kararı sayesindedir. Giderek daha muhafazakârlaşan Kongre, azınlıkları savunan hiçbir yasayı asla onaylamamıştır.
Bu yılki seçimler özellikle hassastır çünkü en yüksek mahkemedeki atamalara yeşil ışık yakan Senato'daki çoğunluk tehudadır. Bolsonaro'nun oğlu kazanırsa ve bolsonarizm üst meclisi kontrol etmeyi başarırsa, muhafazakâr hakimlerden oluşan bir çoğunluk oluşturabilir. Herkes, babası Bolsonaro'nun Yüksek Mahkeme'ye halka açık bir şekilde "korkunç derecede evangelik" olarak tanıttığı bir hakimi atadığını hatırlıyor. Felipe Vianna ve João Tonhá'nın da endişelenmek için birkaç nedeni var. Eşcinsel bir çift olmalarının yanı sıra kamu eğitiminin gururlu evlatları ve kamu sağlığı sistemi çalışanlarıdırlar. Tonhá aile hekimi olarak çalışmakta, LGTBIQ+ hastalarına yönelik bakımı iyileştırma konusunda uzmanlaşmakta ve ayrıca izole bölgelere sağlık personeli götüren "Daha Fazla Doktor" programındaki profesyonelleri eğitmektedir. Baba Bolsonaro iktidara geldiğinde...