Pek çok genç daha iyi bir yaşam arayışıyla Bosna-Hersek'i terk ederken, Visoko yakınlarındaki Liješeva köyünden Emir Ohran aile geleneğini sürdürmeye ve yavaş yavaş yok olan bir zanaatı korumaya karar verdi. Hukuk Fakültesi'nden mezun olup bir süre Almanya'da yaşamasına rağmen hayat yolunu babasından miras kalan çömlekçilik aşkı belirledi. Emir, çevresi kil, çömlekçi çarkı ve kendi elleriyle yarattığı kaplarla çevrili küçük bir atölyede, ailesinin kuşaklar boyu yaptığı işi sürdürüyor. BHRT tarafından aktarılan öyküsü, bize endüstriyel üretim karşısında hayatta kalmanın giderek zorlaştığı geleneksel el sanatlarını korumanın önemini hatırlatıyor. Emir liseyi tıpta bitirdikten sonra hukuktan mezun oldu. Ayrıca Almanca da öğrendi ve geleceğini kurmaya çalıştığı Almanya'ya gitti. Ancak babasının ani ölümü planlarını değiştirdi.
Memleketine döndü ve babasının yıllardır geliştirmekte olduğu işi sürdürdü. Aile geleneğini koruma arzusunun yanı sıra, yalnız kalan annesine bakmak da onun için önemliydi. Çocukluğunda atölyede babasına yardım ederek çömlekçiliği öğrendi. Önce kil hazırladı, sonra daha küçük nesneler yaptı ve zamanla büyük toprak kapların yapımında da ustalaştı. Edindiği bilgiler kitaplara kaydedilmedi. Nesilden nesile, iş ve günlük deneyimler yoluyla aktarıldı. Çanak çömlek yapmak ilk bakışta göründüğünden çok daha zahmetlidir. Her şey Liješeva'lı çömlekçilerin Visoko ve Kiseljak arasındaki ormanlardan temin ettiği doğru kili bulmakla başlıyor. Her ülke yemek yapmaya uygun değildir. Kabın yeterince güçlü olması ve aynı zamanda kalıplamaya da uygun olması için farklı kil türlerinin doğru oranda karıştırılması gerekir. Hazırlıktan sonra çömlekçi çarkında kil elle şekillendirilerek tencere, kavanoz, tava ve diğer nesnelere dönüştürülür.
Yemekler daha sonra kurutulur ve ardından geleneksel odun ateşlemeli fırında pişirilir. Emir, atalarından öğrendiği çalışma şeklini korumaya çalışıyor, ancak bazı ekipmanlar işi biraz daha kolaylaştırmak için uyarlandı. Liješeva onlarca yıldır çömlekçilikle tanınıyor ancak bu işle uğraşanların sayısı azalıyor. Yaşlı ustalar yavaş yavaş ayrılırken, genç nesiller çok fazla zaman, sabır ve fiziksel çalışma gerektiren bir mesleği öğrenmeye nadiren karar veriyor. Emir, daha önce basına verdiği röportajda çömlekçiliği babasından öğrendiğini ve bu bilgisini başkalarına aktarmak istediğini vurguladı. Yaptığı iş her ne kadar zahmetli olsa da sevdiği için sorun olmadığını söylüyor. Ürünlerinin özel değeri, her bir kabın el yapımı olması ve endüstriyel üretim ürünü olmaması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Çömlekçiler geleneksel kap ve kavanozların yanı sıra dekoratif tabaklar ve hediyelik eşyalar da dahil olmak üzere özel ürünler de üretiyor.
Emir daha önce ilgilenen ziyaretçilerin bu zanaatın temellerini öğrenmelerine yardımcı olarak çömlekçiliğin yeni nesiller için de ilgi çekici olabileceğini göstermişti. Dileği, aile atölyesinin çalışmaya devam etmesi ve miras aldığı bilginin, bugün onu koruyan nesille birlikte yok olmamasıdır. Pek çok geleneksel zanaatın yok olduğu bir dönemde Emir Ohran'ın hikayesi, bir bireyin kültürel mirasın bir bölümünü canlı tutmak için ne kadar çok şey yapabileceğini gösteriyor. Bizi takip edin: ViberFacebookInstagramXGoogle NewsYouTubeTikTok "Nezavisne novina" portalından metnin bir kısmının (makalenin %20'sine kadar veya maksimum 250 kelimeye kadar) alıntılanmasına, kaynağın zorunlu olarak belirtilmesi ve orijinal metne açıkça görünür ve yeterli bağlantı verilmesi koşuluyla özel izin alınmadan izin verilir.