ABD ara sınavlarından alınan bir ders, seçmenlerin kibirli, mega-zengin satın alma demokrasisi tarafından itildiğidir. Bu, İşçi Partisi'nin seçebileceği bir mücadele. Çoğu insan için 224 milyon dolar (168 milyon £) çok büyük bir para, özellikle de harcayıp karşılığında hiçbir şey alamıyorsanız. Ancak Elon Musk çoğu insandan daha zengin. Aslında ondan daha zengin kimse yok. ABD'nin teknoloji oligarklarının en zengini olan Musk, geçen hafta yapılan ara kongre seçimlerinde kendisini evlat edinen eyaleti Teksas'taki Cumhuriyetçi adayları desteklemek için yapılan başarısız bir tekliften büyük meblağlar koparmayı göze alabildi. Diğer yarışlardaki sonuçları başarısızlığa uğratarak 250 milyon dolar daha harcadığı bildirildi. Zenginliği Teksas'ta seçmenleri makul bir şekilde diğer yöne çevirdi. Geçen hafta 1988'den bu yana eyalette Senato koltuğunu kazanan ilk Demokrat olan James Talarico, Musk'un kampanyasında bir miting çağrısına müdahale etmesine karşı çıktı.
Diğer pazarlama biçimlerinde olduğu gibi siyasi kampanyalarda da kadranı ne tür harcamaların veya ne kadar ileri götürdüğünü bilmek her zaman kolay değildir. Ancak bağışçılar, sonucun satın alma yetkilerinin ötesinde olduğunu düşünürlerse bağış yapmazlar. ABD'de bu pazar kontrolden çıktı ve söz konusu meblağlar çılgınca. Karşılaştırıldığında İngiliz siyaseti ucuz. Seçim Komisyonu'na göre, son genel seçime kadar olan yılda tüm partilerin ve kampanya kuruluşlarının toplam toplam harcaması 94,5 milyon £ oldu. Orta büyüklükteki bir ABD şehrinin belediye başkanı olma şansı iki kat daha pahalıya mal olabilir.
Bu, Reform UK ve liderinin sadece iki kişiden aldığı ve kripto para ticaretinde kazanılan servetlere aktardığı paranın önemli bir bağlamı. Tayland merkezli milyarder Christopher Harborne'un, 2024'te parlamentoya aday olmadan önce Nigel Farage'a bağışladığı ve seçildikten sonra kayıt yaptırmadığı 5 milyon sterlinlik hediye davasında parlamento standartları komiseri tarafından yakında bir karar verilecek. Farage herhangi bir yanlış yaptığını reddediyor. Harborne, Reform UK'e 2025'te 9 milyon sterlin daha ve ardından bu yılın başlarında 36 milyon sterlin daha verdi. Bu rakam, bir başka kripto milyarderi Ben Delo'nun Farage'ın partisine günler önce verdiği 36 milyon sterline eşit olacak şekilde rekabetçi bir gösterişle seçildi. Bu benzeri görülmemiş, oyunun kurallarını değiştiren bir harcama. Ancak oyunu öngörülemeyen şekillerde çarpıtıyor.
Farage'ın kişisel mali durumunun yanı sıra siyasi serveti de artmadı. İlk 5 milyon sterlinlik enjeksiyon skandalı patlak verdiğinde, davasını, uzay yolculuğu yapan bir çöp kutusu gibi giyinmiş bir yenilik adayına karşı savaştığı akikotik bir ara seçimde "kamuoyu mahkemesine" sunarak standartlar komiserinin soruşturmasını engellemeye çalıştı. Sonunda rapor ulaştığında, lanetleyici bir karar Avam Kamarası'ndan uzaklaştırılmaya ve geri çağırma dilekçesine yol açarak Farage'ı bir kez daha ara seçime zorlayabilir. Buna itiraz etme zahmetine girmeyebilir. Zaten Avam Kamarası'na pek katılmıyor ve mali işleri incelemeye alınmadan önceki kadar keyif alıyor gibi görünmüyor. Onun yeni somurtkan ruh hali, Reform UK'nin kamuoyu yoklamalarında liderliğini kaybetmesiyle aynı zamana denk geldi. Parti tüm anketlerde İşçi Partisi'nin gerisinde kalırken, bazı anketlerde Muhafazakar Parti'nin ardından üçüncü sıraya geriledi.
Farage, seçmenlerin çoğunluğu tarafından kişisel olarak beğenilmiyor; Öyle ki, ara seçimlerde Birleşik Krallık'taki Reform adaylarını engellemek için taktik oylama blokları oluşturdular. Bu muhtemelen parti liderinin başbakan olmasına büyük bir engel oluşturacaktır. Bu hoşnutsuzluğun çoğu, Farage'ın uzun yıllar süren milliyetçi duruşu boyunca ortaya çıktı. Brexit-