Kısmen ilk üçünü zamanında ele alamadığımız için sosyal, ekonomik, ekolojik ve şimdi de finansal olmak üzere dört krize sürükleniyoruz. Maliye yasa tasarısından 2027 Cumhurbaşkanlığı seçimi tartışmalarına kadar içeriği zaten zorlu bir mücadelenin konusu olan kamu açığının hızlı bir şekilde kontrol edilmesi yönünde bir fikir birliği ortaya çıkıyor gibi görünüyor. Kamu maliyesinin durumunun ciddiyetini ya da sosyal harcamalar da dahil olmak üzere gidişatını inandırıcı bir şekilde kontrol etme ihtiyacını inkar etmeden, yukarıdan bir çıkış yolu bulmak için hala sorunu ortaya koymamız gerekiyor.
Nominal büyümenin çok üzerinde, yeni ihraçlar için %5'e yakın oranlarla Devlet, faiz yükünde bir patlamaya maruz kalıyor, bu da açığın kontrol edilmesini zorlaştırıyor ve borç stoku üzerinde kartopu etkisi yaratıyor: görünen borç oranı nominal büyümeyi aştığında, gayri safi yurt içi hasıla (GSYİH) artık yeni faizleri sulandıracak kadar hızlı artmıyor. Görünür oran %2'nin altında, büyüme sıfıra yakın ve enflasyon %2'nin üzerinde kaldığı sürece bu etki sınırlı kalacaktır. Ancak eski Hazine tahvillerinin yeniden finanse edilmesiyle artacaktır.
Borcu istikrara kavuşturmanın üç yolu var: oranları düşürün, nominal büyümeyi artırmak için enflasyonun düşmesine izin verin veya reel büyümeyi güçlendirin. Euro'dan bu yana, fiyat-ücret döngüsünün kontrol edilmesi koşuluyla son iki yolda işleyen rekabetçiliğin devalüasyonu artık mümkün değil. Döviz kurunu etkilemeden ulusal üretim maliyetlerini düşüren, ancak daha yavaş olumlu etkilerle, hane halkı üzerinde doğrudan bir şokla ve enflasyon yerine işsizliğin artmasıyla, ulusal üretim maliyetlerini düşüren (Yunan, İspanyol veya Portekiz programlarının ruhu) iç devalüasyon varlığını sürdürüyor.
Teorik olarak Avrupa Merkez Bankası (ECB) borçları paraya çevirerek oranları etkileyebilir. Güney Avrupa ülkelerindeki kriz sırasında, Mario Draghi (2011'den 2019'a kadar ECB başkanı) 26 Temmuz 2012'deki "ne gerekiyorsa" açıklamasıyla, ECB'nin avroyu korumak için gerektiği kadar borcu geri alacağını duyurdu; sözleri spekülasyonları sakinleştirmeye yetti. Ancak para arzını artıran bu tür müdahaleler genellikle enflasyonist olarak değerlendiriliyor. Bu makalenin okunacak %61,5'i kaldı. Geri kalanı abonelere ayrılmıştır.