Etkinleştirildiğinde hücrelerin bir 'enerji tasarrufu' moduna girmesini sağlayan bir enzim, bazı hayvanların ömrünü %25 oranında uzattı. Bu sonuç, Aging Cell dergisinde yayınlanan ve Cambridge Medical Research Center Laboratuvarı, Londra Imperial College ve Alman Köln Üniversitesi öncülüğünde yürütülen bir araştırmaya dayanıyor. Yaşlanma karşıtı bu etkiler, genetikçiler tarafından en çok incelenen organizmalardan biri olan mayalar, solucanlar ve meyve sinekleri üzerinde elde edildi. Bir sonraki adım ise mekanizmanın geçerliliğini fareler ve nihayetinde insanlarda da kanıtlamak olacak.
Padova Üniversitesi BioAgingLab Direktörü Sofia Pavanello, ANSA'ya yaptığı açıklamada, "Bu, hücresel yaşlanma mekanizmalarını daha iyi anlamamızı sağlayan bir başka parça" diyor. Pavanello, "Ancak, daha da uzun yaşamak önemli değil; asıl amaç iyi ve sağlıklı yaşlanmaktır ve araştırmaların da bu yönde ilerlemesi önem arz etmektedir" ifadelerini kullandı.
MRC Laboratuvarı ve Imperial College'dan David Carling ile Helena Cochemé ve Imperial College ile Köln Üniversitesi'nden Filipe Cabreiro tarafından koordine edilen araştırmacılar, dikkatlerini hücrelerdeki enerjiyi izleyen ve metabolizmanın düzenlenmesinde temel bir rol oynayan AMPK adlı bir enzime çevirdiler. Enerji rezervleri düştüğünde AMPK, yüksek enerji tüketimi gerektiren hücresel süreçleri devre dışı bırakıyor ve bunun yerine enerji üreten süreçleri etkinleştiriyor.
Pavanello, "Bu, hücresel enerji sensörü görevi gören bir enzimdir" diyerek durumu teyit ediyor. Araştırmacı, "AMPK'nın etkinleştirilmesinin metabolik sağlığı iyileştirdiği görülmüştür ve bu etki örneğin fiziksel egzersiz ve kalori kısıtlaması yoluyla da elde edilebilir. Dolayısıyla önemli yollar üzerinden etki ediyor, ancak böyle bir müdahalenin insanlarda da sağlığı iyileştirip iyileştirmeyeceğini göreceğiz" diye ekliyor.
Çalışmanın yazarları, hayvanlarda AMPK'yı doğrudan harekete geçirmek için 991 kısaltmasıyla belirtilen deneysel bir ilaç kullandılar ve yaşam süresinde %25'e varan bir uzama gözlemlediler. Cochemé, "Maya, solucan ve sineklerde yaşam süresini uzatabilmiş olmak son derece heyecan verici" diyor ve ekliyor: "Bir tedavi birbirine bu kadar uzak üç türde de etkili oluyorsa, bu sonuçlar bize uzun vadede etkilerin memelilere ve nihayetinde insana da ulaştırılabileceği konusunda güven veriyor."