Favori makalelerinizi ve hikayelerinizi daha sonra okumak veya başvurmak üzere favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Daha fazla ABD Hava Kuvvetleri uçağının güney İngiltere'deki üslerinden hareketi, İran'dan gelen tehdidin İngiliz güvenliğine ne kadar güçlü olduğunu hatırlatıyor. Akaryakıt tankerinin ve özel kuvvet gemilerinin Suffolk'taki RAF Mildenhall'dan (biri İskoçya'ya, ancak diğerleri Almanya'ya) hareketi şüphesiz büyük bir dikkatle yapıldı. Yine de yetkili raporlar, Amerikalıların, pahalı ABD ekipmanlarının İran casusluğu tarafından utanç verici ve maliyetli bir şekilde kaybedilmesi riskinin, kaçma eylemini haklı çıkaracak kadar gerçek olduğunu hissettiklerini ileri sürüyor. Bu son bölüm, Eylül ayında RAF Fairfordin Gloucestershire'daki ABD üssü yakınlarında şüpheli faaliyet tespit edilmesinin ardından ilan edilen "büyük olayı" takip ediyor. İran bağlantılı olduğu iddia edilen bir komployla bağlantılı olarak çok sayıda kişi tutuklandı.
Bu hikayelerin gerçeği ne olursa olsun, çevre savunması nispeten zayıf olan geniş alanları kapsayan hava üsleri, drone veya diğer düşük seviyeli teknolojilerin kullanıldığı amatörce saldırılara karşı bile açık bir şekilde risk altındadır; hasara neden olur ve genellikle inkar edilebilir vekil oyuncular tarafından herhangi bir operasyonun planlanması ve yürütülmesinde harcanan gerçek çabayla orantısız bir şekilde kafa karışıklığı ve propaganda yaratır. İran'ın müttefikleri Rusya ve Çin, bir süredir bu tür "hibrit" düşük seviyeli savaşı Avrupa çapında uyguluyor. Fransız gizli istihbarat servisinin çeşitli Avrupa ülkelerindeki süpermarketlerdeki buzdolaplarının sabote edilmesinden İranlıları sorumlu tutması bir tesadüf olabilir, ancak bu, hava üslerinin tehdit edilmesi, Starmer ailesinin evine yapılan kundakçılık saldırısı ve hayati önem taşıyan deniz altı iletişim kablolarının gözetlenmesi, hepsi daha sert askeri hedefleri vurma eğiliminde olan bir modelin parçalarıdır.
Rusya, İran ve Çin ekseni açıkça dostane bir tavırla davranmıyor ve bu konuda giderek küstahlaşıyor. MI5'in başkanı Sir Ken McCallum, yalnızca birkaç hafta önce İran Devrim Muhafızları'nın (IRGC) Britanya'daki saldırılarını, İranlı muhaliflere suikast düzenlemek gibi olağan hedeflerin ötesinde yoğunlaştırdığı konusunda uyardı; Bu aynı zamanda Sir Ken'in İran'ın vekilleri tarafından gerçekleştirildiğini iddia ettiği Yahudi sitelerine yönelik yüksek profilli kundaklama ve sabotaj saldırılarını da içeriyor. Yani Amerikan dışişleri bakanı Marco Rubio, İran'ın Batı'nın yaptırımları ve ABD-İsrail'in bombalama kampanyaları sayesinde zor durumda olduğunu savunurken, İran'ın hala Britanya'nın kapısına zarar verme kapasitesine sahip olduğu açıkça görülüyor.
Geleneksel olarak, onlarca yıllık imparatorluk dönemi müdahalesinden sonra İslam Cumhuriyeti, Britanya'yı, Amerika'nın Büyük Şeytanı'na karşı "Küçük Şeytan"ı oynayan, çağdaş askeri yeteneklerinin çok ötesinde usta bir düşman olarak gördü. Ne Devrim Muhafızları ne de Ayetullahlar, İngiliz hükümetinin, Hint Okyanusu'ndaki Chagos Adaları da dahil olmak üzere Britanya topraklarındaki ABD üslerinden İran hedeflerine yönelik yalnızca "savunma amaçlı bombalama" saldırılarını destekleme ve kolaylaştırma yönündeki incelikli duruşundan etkilenmiyor. Amerikalılar kendilerini çatışmadan oldukça kısa sürede kurtarsalar bile, İngiltere'ye yönelik düşmanlık neredeyse hiç dağılmayacak, ancak İranlıların askeri veya savunma sanayii kuruluşları çevresinde fesat çıkarmaya ve daha da kötüsü, kısa vadeli bir soluklanma olabilir. Bu savaşın sona ermesi, hiç olmamasından daha olası görünüyor. Amerikan halkının Başkan Trump'ın savaşına yönelik ara sınav azarlaması, sığınakları patlatan herhangi bir bomba kadar vurguluydu ve ani bir tepki var.