South China Morning Post
Beş gün içinde meydana gelen iki helikopter kazasında dört kişinin ölümü, Endonezya'nın büyük orman yangınlarıyla mücadele edenlerin karşı karşıya olduğu tehlikeler hakkında soruları gündeme getirerek, hükümetin havadan yangınla mücadele çabalarını gözden geçirmesine yol açtı. Ancak bu tehlikeler göklerin ötesine uzanıyor; sahadaki gönüllü itfaiyeciler yetersiz koruyucu ekipman, kıt su kaynakları ve aniden ayaklarının altında patlayabilen turbalık yangınlarını anlatıyor. 4 Kasım'da, sekiz mürettebatı taşıyan Endonezya ordusuna ait bir Mi-17V5 nakliye helikopteri, Orta Kalimantan'ın Tanjung Puting Ulusal Parkı üzerinde gerçekleştirilen su bombardımanı görevi sırasında düştü. Ordu, üç askerin hayatını kaybettiği kazayla ilgili soruşturmanın sürdüğünü söyledi. Sadece dört gün sonra, bir Super Puma helikopteri Güney Kalimantan'daki Barito Nehri'nden su alırken düştü ve çıkarma görevlisi Yayan Supyansuri'yi öldürdü. Diğer iki mürettebat üyesi, bir Avustralyalı ve bir Yeni Zelandalı hayatta kaldı.
Helikopter, Ulusal Afet Yönetim Ajansı (BNPB) tarafından özel bir operatör aracılığıyla kiralanmıştı. BNPB Pazartesi günü yaptığı açıklamada, başlangıçta Batı Kalimantan'da yangınla mücadele amaçlı olduğunu ancak Güney Kalimantan'daki sıcak noktaların çokluğu nedeniyle yönlendirildiğini söyledi. Milletvekili Nurul Arifin, Kompas haber portalına göre Pazar günü yaptığı açıklamada, "ard arda gelen iki kazanın, hükümete orman ve arazi yangınlarını söndürme operasyonlarını değerlendirmesi için ciddi bir uyarı olduğunu" söyledi. Pazartesi günü, BNPB başkanı Korgeneral Kristomei Sianturi, "helikopterlerin nehirlerden veya denizden su almasına ilişkin prosedürler de dahil olmak üzere" havadan yangınla mücadele operasyonlarına ilişkin bir inceleme yapacağını söyledi. Kristomei, "Örneğin mürettebat denizden veya nehirden su toplarken can yeleği giymeli mi? Benzer olayların tekrar yaşanmasını nasıl önleyebileceğimizi de değerlendireceğiz" dedi. Değerlendirme sırasında afet müdahale operasyonlarının devam edeceğini ancak güvenlik prosedürlerine "öncelik verileceğini" söyledi.
Tehlikeli görev Muhammed İhsan gibi karadaki itfaiyeciler için kazalar, görevin hem karada hem de gökyüzünde taşıdığı risklerin altını çiziyor. Güney Kalimantan'da gönüllü bir itfaiyeci olan Muhammed, "Başka kayıplar olmayacağını umuyoruz, özellikle de ön saflarda bulunan bizler. Ayrıca korkuyoruz çünkü beş aydır bu dumana maruz kalıyoruz" dedi. "Eğer durursam toplum için üzülürüm. Bu yüzden şu anda elimden gelenin en iyisini yapıyorum." 34 yaşındaki adam, Haziran ayından bu yana Banjarmasin'deki orman ve turbalık yangınlarıyla mücadele eden 30 gönüllüden oluşan Palm 21 İtfaiye Ekibi'nin bir parçası. Muhammed, ekibin su emme makineleri ve kişisel koruyucu ekipman satın almak için paralarını birleştirdiğini ancak yetersiz kaldığını söyledi. "Kalimantan'da turbalık nedeniyle yere bastığımızda ateş çıkmıyor. İki dakika içinde aniden yerin altından alevler sarılabilir" dedi.
"Hortumlarımızın çoğu zaten alev aldı. Yangın aniden o kadar büyüdü ki ne pahasına olursa olsun kaçmak zorunda kaldık. Bu yüzden hortumlarımızı bıraktık. Su tedarik makinelerimizden üç veya dördü çoktan yanmıştı." Günlük işi ikinci el eşya ticareti olan iki çocuk babası, gönüllülerin çoğunun, almaya paraları yetmediği için yanmaz bot giymediğini söyledi. "Bazı arkadaşlarımın standart bot giydikleri için, turbalıktaki yangını söndürürken botlarının da kabarması nedeniyle bir anda ayakları yandı ve su kabardı" dedi. Muhammed de geçen ay yürüyemediği için ayaklarını yaktı.