The Independent
Favori makalelerinizi ve hikayelerinizi daha sonra okumak veya başvurmak üzere favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Ortalama gününüzü düşünün. Uyanıyorsun, hava durumunu kontrol ediyorsun, çimlere dokunmadan nasıl giyineceğini biliyorsun. Süpermarkete gidiyorsunuz; Daha sıcak iklimlerden bir günde uçakla getirilen sezon dışı ürünleri satın alıyorsunuz. Parmaklarımızın ucundaki telefonlarımız bizi Tanrı yapar: Her yerde hazır ve nazır, her şeye gücü yeten, ne istediğimizden, nelerden hoşlandığımızdan, bundan sonra ne olacağından sorumlu. Bütün bunlar, dünya artan belirsizliklerle (elektrik kesintileri, yiyecek kıtlıkları, su baskını veya kontrol edilemeyen yangınlar) karşı karşıya kaldığında, bununla başa çıkmaya tamamen hazırlıksız olduğumuzu gösteriyor.
Stanford Üniversitesi'nde psikiyatri profesörü ve 2021'in en çok satan Dopamin Ülkesi ve yeni Radikal Teslimiyet: Kontrol Bağımlısı Bir Dünyada Bırakmak kitabının yazarı Dr. Anna Lembke, "Sabah kahvemizi istediğimiz gibi alamamak gibi en ufak bir belirsizlik bile bizi psikolojik bir çıkmaza sürükleyebilir" diyor. "Kendi yolumuza gidemediğimiz zaman derin bir narsisistik yaralanma yaşarız" diye ekliyor. "Bu, insanların başkalarına sıklıkla söylediği bir terim ama kendimize bakmamız gerekiyor." Dr Lembke'nin kendi kontrol ihtiyacını hesaba katması önemli bir trajediyi gerektirdi. Lembke, yirmili yaşlarında, nadir bir lösemi türüyle doğduktan sonra ilk çocuğu Lucas'ı kaybetti. Acıyı inkar etmek ve kaybı kontrol altına almak için ölürken onu kucağına almadı. "Benim yüzümden yalnız öldü" diye yazıyor. "Bu pişmanlığı ömrümün sonuna kadar taşıyacağım."
Keder içinde olan Lembke, çocuğunun kesin ölüm nedenini sürekli araştırmaktan, bağımlı terapi seanslarına ve belirsizlik duygularını en aza indirgemek için başka bir bebek sahibi olmaya kadar her şeyi denedi. Birkaç hafta sonra tekrar hamile kaldı; bu sefer ikinci trimesterde rahimde ölen ikizlerle. Bir gece Lucas'ın boş beşiğinin yanında dizlerinin üzerine çökmeden önce izole bir umutsuzluk dönemine girdi. Lembke hayatını, duygularını ve bundan sonra ne olacağını kontrol etmeye çalıştığı tüm seçenekleri tüketmişti. Bunun yerine kadere teslim olmayı denedi. “Olmak için rahatlayabilirim” diyor.
Lembke, sükunet ve dönüşüm gerçekleşmeden önce bu aşamaları kriz, savunma, umutsuzluk ve teslimiyet olarak parçalara ayırıyor. Bunun nasıl gerçekleşebileceğine dair daha kolektif bir örnek, Britanya'da yakın zamanda yaşanan stoklama krizidir. Alışveriş yapanlar, gerçek bir gıda kıtlığı olmamasına rağmen, hükümetin tavsiyesi üzerine istediklerini (ürünlerini) almak için çaba harcıyorlar. Bunu yaparak, çok sayıda büyük şişe su ve uzun ömürlü sütten bazı konserve ürünlere kadar her şeyde kıtlık yarattılar; ancak en azından geçmişteki hatalardan “hazırlık” konusunda biraz ders almış olabiliriz. 2020 yılında, salgının başlangıcında insanlar tuvalet kağıdı satın almak için dışarı fırladılar ve ortaya çıkan kıtlık, eklenen paniğin bir parçası haline geldi. Lembke, "İnsanlar olup bitenlerle uyumsuz olan bu hayatta kalma moduna giriyor" diyor.
Gerçeklikten kopmanın bir başka versiyonu da, birisinin telefonunda iklim kriziyle ilgili videolar arasında dolanırken, toplamasına yardımcı olabileceği çöplerin yanından geçmesi olabilir. Lembke, "Daha küçük bir ölçekte günlük ölçekte yapabileceğimiz o kadar çok şey var ki, bilinmeyen bir gelecekte dünyayı nasıl düzeltebileceğimizi düşünürken öylece geçip gidiyoruz" diyor. "Teslim edilmiş hayat pasif bir hayat değildir. Her şeyden önce bu, bizi neleri olumlu yönde etkileyebileceğimizi fark etmeye ve kontrol edemediğimiz şeyleri bırakmaya zorlayan ahlaki eyleme çağrıdır." Dışarı çık