Egypt Independent
Deniz seviyeleri yükseldikçe suyun altında kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya olan tek doğal varlıklar plajlar ve sulak alanlar değil. Kıyı taşkınları, kıyı şeridinin korunmasından suyun filtrelenmesine, gıda üretimine ve iklimin düzenlenmesine kadar değerli ekosistem hizmetlerini de yok edebilir. 3 Kasım'da PNAS Nexus'ta yayınlanan bir araştırma, bu kayıpların ekonomik değerini ölçmeye çalıştı ve yükselen deniz seviyelerinin, yüzyılın sonuna kadar her yıl yüz milyarlarca dolar değerindeki ekosistem hizmetlerini ortadan kaldırabileceğini buldu. Ancak zararın eşit olarak dağıtılması pek mümkün değil. Küçük kıyı ülkeleri de dahil olmak üzere küresel sera gazı emisyonlarına tarihsel olarak nispeten az katkıda bulunan ülkeler, doğal kaynaklarının değerine göre orantısız derecede büyük kayıplarla karşı karşıya kalabilir.
Çin'deki Sun Yat-sen Üniversitesi Ekoloji Okulu'nda çevre ekonomisi ve sürdürülebilirlik alanında doçent olan ve araştırmanın baş yazarı Shaoqing Long, araştırmanın amacının ekosistem hizmeti kayıplarının küresel ölçeğini tahmin etmeyi, bunların ülkeler arasında nasıl değiştiğini incelemeyi ve daha düşük tarihsel emisyonlara sahip ulusların hasardan orantısız bir paya sahip olup olamayacağını belirlemeyi amaçladığını söyledi. Long, ekosistem hizmetlerinin gıda ve su kaynakları, kirliliğin giderilmesi, fırtınadan korunma, karbon depolama ve turizm dahil olmak üzere doğanın topluma sağladığı faydalar olduğunu açıkladı. Araştırmacılar, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli'nin (IPCC) en son değerlendirmelerinden elde edilen deniz seviyesi artış tahminlerini ayrıntılı küresel arazi kullanımı haritaları ve ormanlar, tarım arazileri, sulak alanlar, otlaklar ve diğer ekosistemler tarafından sağlanan hizmetlerin ekonomik değerini tahmin eden bir veri tabanıyla birleştirdi.
Temel olarak 2024 arazi kullanım haritasını kullanarak, güçlü emisyon azaltımlarından yüksek emisyon senaryosuna kadar uzanan beş olası gelecek yolu kapsamında 2030 ile 2100 yılları arasında hangi alanların sular altında kalabileceğini tahmin ettiler. Daha sonra, arazi sular altında kaldığında kaybolacak ekosistem hizmetlerinin yıllık değerini hesapladılar ve gelecekteki tahminleri her senaryoda gelir düzeyindeki değişiklikleri hesaba katacak şekilde ayarladılar. Long, ekibin ayrıca her ülkenin 1850 ile 2024 yılları arasındaki kişi başına kümülatif sera gazı emisyonlarını, ekosistem hizmetlerinde öngörülen kişi başına kayıplarla karşılaştırdığını açıkladı. Sonuçlar, yıllık küresel kayıpların, 2100 yılına kadar tek bir senaryoya göre 2020 değerleriyle ifade edilen uluslararası dolar cinsinden yaklaşık 130 milyar dolara ulaşabileceğini, en yüksek kayıp senaryosunda ise yaklaşık 339 milyar dolara çıkabileceğini gösteriyor. Orta senaryoda yıllık kayıplar yaklaşık 164 milyar dolara ulaşacak.
Bu rakamlar hükümetlerin zorunlu olarak ödemek zorunda kalacağı tutarları temsil etmiyor. Bunun yerine, yükselen denizlerin karaları sular altında bırakmasıyla ortadan kaybolabilecek doğal hizmetlerin yıllık ekonomik değerini tahmin ediyorlar. Araştırmacılar ayrıca kayıpların çoğunun 2060'tan sonra birikeceğini, bu da hasarın yüzyılın ikinci yarısında hızlanabileceğini öne sürdü. Mısır ve Irak göreceli olarak önemli kayıplarla karşı karşıya Orta senaryoya göre, 2100 yılına kadar uluslararası dolar cinsinden yıllık yaklaşık 36,7 milyar dolar olarak tahmin edilen en büyük mutlak ekonomik kaybı Çin yaşayacak, onu Myanmar, Brezilya, Rusya ve Vietnam izleyecektir. Ancak kayıplar her ülkenin toplam ekosistem-hizmet değerinin bir oranı olarak ölçüldüğünde farklı bir tablo ortaya çıkıyor. Alçakta bulunan kıyı ülkeleri ve büyük nehir deltalarına sahip olanlar özellikle yüksek göreceli kayıplarla karşı karşıyadır. Hollanda, Egy