The Guardian
Demokratlar veri merkezi karşıtı biletlerle sandalye kazandı ve Musk neredeyse yarım milyar doları boşa harcadı. Büyük teknoloji kontrolünü kaybediyor olabilir ama sessizce gitmeyecek Talihsiz Olaylardan Önce Gelen Fotoğraflar: Birkaç ay önce Donald Trump, dünyanın en güçlü teknoloji yöneticilerinden bazılarını Beyaz Saray'da bir "Süper Zeka öğle yemeği" için ağırladı; tesadüfen annem de bana yedirmek için umutsuz bir girişimde ton balıklı sandviçlerini böyle tanımlamıştı. Başkanın her iki yanında, gündüz saatlerinde nadiren çevrimdışı olarak ortaya çıkan Elon Musk ve son derece yoğun bir program olduğunu bildiğimiz programda değerli bir yer açan Nvidia CEO'su Jensen Huang oturuyordu.
Milyarderler, mikroçipler ve nadir toprak metallerinden oluşan leziz bir yemek eşliğinde, düzenleme veya güvenlik önlemlerinin engellediği, iradesini tüm bir ulusa zahmetsizce dayatabilen bir siyasi deha olan kahraman diktatör liderleri tarafından desteklenen bir yapay zeka endüstrisinin ütopik geleceğini çizdiler. Ve belki de bu (çoğunlukla) adamların yakın zamanda göl yosununa yenik düşmüş bir adama güvendikleri o dönemde bile belli olmalıydı. Ancak içkiler ve güzel zamanlar akıp giderken, bin yıllık Amerikan süper istihbarat imparatorluğunun üzerinde güneşin asla batmayacağına inanmak hâlâ mümkündü.
Peki, hepimiz geçen hafta Trumpizm'e verilen büyük yenilgiden dersler alırken, Silikon Vadisi oligark sınıfının mütevazı ve ciddi bir yeniden değerlendirmesiyle başlayabilir miyiz? Yıllardır bize bunların, insanlığın en büyük kahinleri ve ileri görüşlüleri, 21. yüzyılın Leonardo'ları ve Einstein'ları olduğu, çoğunlukla meyve suyu lavmanı geçiriyormuş gibi görünmeden gülümseyememelerine rağmen, türümüz için bir rota çizmek için en iyi konumda olan insanlar olduğu söylendi.
Anlaşıldığı üzere, bu küçük parlak kahin grubu, şefkatle kucakladıkları son derece popüler olmayan adamın sadece birkaç hafta içinde mutlak bir demokrasi tacizine maruz kalacağı ve fedakar ıslak hayallerini kaosa sürükleyeceği olasılığını bir şekilde tahmin edemedi. Sonuçta geçen haftaki ara sınavlar sadece bir kişiye veya bir partiye değil, bütün bir ideolojiye yönelik bir azarlamaydı. ABD genelinde seçmenler intikamlarını yalnızca büyük teknolojiden değil, aynı zamanda onu mümkün kılan politikacılardan da aldı.
Teksas'ta Gina Hinojosa, veri merkezi geliştirme konusunda derhal bir moratoryum vaat ederek ve büyük kısmı vergi indirimlerini koruma konusunda çaresiz kalan büyük teknoloji bağışçıları tarafından neredeyse sekize bir oranında daha fazla harcama yapılmasına rağmen Cumhuriyetçi görevdeki Greg Abbott'u yendi. Ohio'da Demokratların rakibi Sherrod Brown, rakibi Jon Husted'ı görsel olarak dehşet verici bir kavram olan "veri merkezlerinin yüzü" olarak tanımladı. Toplamda, veri merkezleriyle ilgili 47 oylama tedbirinin 46'sı reddedildi. Perşembe sabahı piyasalar buna teknoloji hisselerinde yıkıcı bir satışla karşılık verdi ve siz bunu okurken bunun yansımaları hâlâ devam ediyor.
Siyahların, Latin kökenlilerin ve genç seçmenlerin ortak hareketlenmesiyle katalize edilen 52 yıldaki en büyük ilerlemenin finansal piyasaları varoluşsal paniğe sürüklemeye yettiği gerçeğini anlamalı mıyız? Oradaki noktaları bizim için birleştirebilecek olan var mı? Lula da Silva'nın geçen ay Brezilya'daki şok seçim zaferinden sonra São Paulo borsasının yaklaşık %14 oranında değer kaybetmesi konuyla alakalı mı? Kapitalizmin temellerini bu kadar korkutan şey, aşırı sağcı otokratların halk tarafından reddedilmesinin nesi? Şimdilik bi