Nezavisne
108 yıl sonra Almanya, işgücü piyasasındaki en ünlü kurallardan biri olan sekiz saatlik çalışma gününü değiştirebilir. Şansölye Friedrich Mertz, çalışanların belirli günlerde 12 saat çalışma olanağı da dahil olmak üzere daha esnek bir çalışma saatleri programından yana. Daha uzun çalışma gününe karşı argümanlar yalnızca sendikalardan gelmiyor. Almanya'nın Kasım 1918'de uygulamaya koyduğu sekiz saatlik işgünü, 108 yıl sonra yeniden sorgulanıyor. Şansölye Friedrich Merz'in, çalışma süresi yasasındaki reformun "gecikmiş" olduğunu açıklamasından üç hafta sonra, kendisine göre bu yasanın halihazırda yürürlükte olması gerekirken, taslak hâlâ hükümete ulaşmadı. Hıristiyan Demokratlar ve Sosyal Demokratlardan oluşan koalisyon, sekiz saatten uzun bir çalışma gününün nasıl olması gerektiği konusunda hâlâ anlaşamıyor. Mertz, 13 Ekim'de Berlin'deki bir işverenler gününde tartışmanın tonunu belirledi ve insanların "haftada üç gün, bu kadar" 12 saat çalıştığı şirketleri örnek olarak gösterdi.
Sekiz saatten uzun bir çalışma gününün "sömürü olmadığını" da sözlerine ekledi. Çalışma saatlerini daha esnek planlamanın hem şirketler hem de çalışanlar için iyi bir fırsat olabileceğini iddia ediyor. Çalışma Bakanı Bärbel Bas'ın bu toplantıda konuşma yapması gerekiyordu ancak bir gün önce bakanlık ve SPD eşbaşkanlığı görevinden istifa etti. Bunun nedeni olarak üvey kızının ölümünün yanı sıra koalisyon ortağı saflarından gelen halka açık saldırıları da gösterdi. Reformu yarı yolda durduran onun bakanlığıydı. Anlaşmazlığın anahtarı, koalisyon anlaşmasındaki bir cümledir: taraflar, günlük çalışma saatleri sınırlaması yerine haftalık çalışma olanağını getirmeyi üstlendiler. Bugün yasa günde sekiz saate izin veriyor ve altı ay, yani 24 hafta boyunca ortalama sekiz saat tutulursa en fazla on saate izin veriliyor. Kanun, Pazartesi'den Cumartesi'ye kadar altı iş günü üzerinden hesaplama yapıyor ve bu da haftada 48 saatlik üst sınırla sonuçlanıyor. İki iş günü arasında 11 saatlik mola zorunludur.
Bakanlığın haziran ayındaki taslağında kural olarak sekiz saatlik işgünü korundu. Haftalık azami miktara ancak sosyal ortakların toplu sözleşmede bu konuda mutabakata varması ve özel kuralların işçilerin sağlığının tehlikeye atılmamasını sağlaması durumunda izin veriliyordu. Poslovni.hr'in haberine göre haftalık ortalama 48 saate 12 ay boyunca uyulması gerekiyor. Taslakta ayrıca çalışma saatlerine ilişkin zorunlu elektronik kayıtlar da getiriliyor. 250'den az çalışanı olan şirketlere uyum sağlamak için iki yıl, 50'den az çalışanı olan şirketlere beş yıl ve ondan fazla çalışanı olmayan işverenler elektronik formdan kalıcı olarak muaf tutulacak. Bir iş gününde en fazla kaç saat çalışılmalıdır? Sıklıkla dile getirilen 13 saatlik rakam, 24 saatten zorunlu 11 saatlik dinlenmenin çıkarılmasıyla elde edilen rakamdır. Dokuz saatten uzun çalışmalar için öngörülen 45 dakikalık molalar bundan düşülmelidir.
İşverenler taslağı memnuniyetle karşıladı. Sendikaları BDA'nın başkanı Rainer Dulger şunları söyledi: "Taslak işverenlere ve onların çalışanlarına karşı güvensizlikle dolu." Metal endüstrisi derneği Gezamtmetal'in (Gesamtmetall) yöneticisi Oliver Zander, bunun bir reform değil, "bir dizi maksimalist talep" olduğunu söyledi. Temel itiraz, Almanya'daki toplu sözleşmenin çalışanların yalnızca yarısını kapsaması, dolayısıyla diğer yarısının reformdan yararlanamayacak olmasıdır. Öte yandan sendikalar her türlü değişikliği reddediyor. Alman Sendikalar Federasyonu (DGB) Başkanı Jasmin Fahimi, işverenlerin aile ile işi uyumlaştırmayı değil, çalışma saatleri üzerinde daha fazla kontrol sağlamayı önemsediklerini iddia ediyor.