Kraliçe Dunbar hiçbir zaman silah taşımadı veya üniforma giymedi ancak kendisini Avustralya silahlı kuvvetlerinin en sadık hizmetkarları arasında sayıyor. Kocası Adam'ın orduya kaydolduğu ve onu Solomon Adaları, Irak ve Afganistan'a götüren bir kariyere başladığı 1996 yılından beri görev yapıyor. Travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulduktan sonra 2015 yılında taburcu edildi. Adam Avustralya için savaşırken Dunbar, çocukları Joshua ve Sarah'yı Sidney'de büyüttü. Adam 2017 yılında hizmet sırasında aldığı yaralar nedeniyle intihar ederek öldüğünde 41 yaşındaydı. Babaları öldüğünde çocukları 15 ve 11 yaşındaydı; Dunbar ise geçinebilmek için üç işte çalışıyordu. Onun tahminine göre Dunbar'ın savaşta dul olduğunu anlaması bir yıl sürdü. Yeniden "nefes almaya başlamasına" yardımcı oldukları için savaşta dul kalan arkadaşlarına teşekkür ediyor.
"Kurbanlarımız görülmüyor, görülüyorsa yılda bir veya iki kez görülüyor" dedi. "Acı ve kederin üstesinden gelmeye çalışıyordum ve ait olduğum bir yerin olduğunu bilmek hayata bakış açımı değiştirdi." Gazi Aileleri Birliği'ne göre Dunbar, Avustralya'daki 28.000'den fazla savaş dul eşi arasında yer alıyor ve bunların birçoğu bu hafta Anma Günü etkinliklerinde sevdiklerini onurlandırmaya hazırlanıyor. Avustralyalı savaş dulları, eşleri yurtdışındaki çatışmalarda savaşırken sıklıkla çocuk büyüttü, işlerde çalıştı ve eve destek oldu. Lonca tarafından geçen yıl yapılan bir ankete göre, emektar ailelerin çoğu maddi sıkıntı yaşıyor ve beşte üçü, çocuklarının geçtiğimiz yıl okulda sorunlarla karşılaştığını bildiriyor. Lonca'nın NSW başkanı olan Dunbar, İngilizce öğretmeni ve uçuş görevlisi olarak çalışmayı çocuklarına destek olmakla dengelediği için kendini eksik istihdam edilmiş olarak görüyor.
20 yaşındaki kızı, babasının hizmetinden kaynaklanan zihinsel sağlık sorunlarıyla karşı karşıyadır ve Dunbar bunun ömür boyu sürecek bir mücadele olmasını beklemektedir. Gazi İşleri Bakanlığı'na belirli ailelere yönelik destek paketleri hazırlaması ve sivil hayata geçiş yapan eski askerlere yönelik yardımları iyileştirmesi konusunda baskı yaptı. Dunbar, yardımın çoğu zaman çok geç geldiği ve bunun da ayakta kalmaya çalışan aileler için yıkıcı sonuçlara yol açtığı konusunda uyardı. "Çocuklarımın sağlığı işimi etkiledi çünkü orada oturup kızım için destek bulmaya çalışmak zorunda kaldım" dedi. "Kariyerim, departmanın karşılayamadığı ihtiyaçları nedeniyle etkilendi."
Gazi İşleri Bakanlığı, kişiye özel desteğin sağlanmasında devam eden zorlukların farkında olduğunu ve ailelerin ihtiyaçlarını ve önceliklerini daha iyi anlamak için "çalışmaların devam ettiğini" söyledi. Kraliyet Komisyonu'nun Savunma ve Gazi İntiharına ilişkin tavsiyelerinin üçte ikisini 2026 yılı sonuna kadar uygulamaya koyması bekleniyor. Canberra'nın güneyindeki kırsal bir kır evinde yaşayan 94 yaşındaki Shirley McLaren, 1972 Noel Arifesinde beklenmedik bir şekilde ölen Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAAF) üyesi kocası Roy'un cenazesinden iki gün sonra ailesinin Savunma kaldığı yerden kovuldu. 1951'de 18 yaşında Kadınlar RAAF'ına kaydolan adam, Roy öldüğünde 39 yaşındaydı. Yanında üç küçük çocuğu ve bir köpeği vardı. McLaren kocasıyla 1953'te Canberra'daki Albert Hall'da bir dansta tanışmıştı ve Roy, Kore'ye gönderilmeden kısa bir süre önce evlenme teklif etmişti.
Genç ailesini bir arabaya bindirip arkadaşlarının yemek odalarında uyku tulumlarında uyudukları Canberra'ya giderken herhangi bir dul kadın ağından "hiç yardım almadığını" hatırlıyor.