Favori makalelerinizi ve hikayelerinizi daha sonra okumak veya başvurmak üzere favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. COP31 Konferansının Antalya'daki açılışı bundan daha iyi bir zamanda olamazdı. Bunun nedeni, küresel olarak kabul edilen sera gazı emisyonlarının sınırlandırılması hedefine bağlı kalmaya kendini adamış uluslararası mekanizmanın çalışmaya devam etmesi ve bunu başardığının görülmesinin çok önemli olmasıdır. Tam adlarını vermek gerekirse, BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi Taraflar Konferansı'nın (COP) 31. toplantısı, iklim değişikliğinin etkilerinin hayatlarımızı daha önce hiç olmadığı kadar etkilemesi ve ABD'nin geri çekilmesine ve neredeyse her yerde yetersiz ilerlemeye rağmen konuşma ve eylemin devam etmesi nedeniyle gerçekleşen bu tür birçok toplantıdan en önemlisidir.
Periyodik olarak vicdanları sızlatan COP süreci olmasaydı, insanlık bugünkünden çok daha kötü bir durumda olurdu ve hayatta kalma umudu daha az olurdu. Diplomatik yapılar çoğu zaman sadece performansa yönelik, etkisiz ve ilgisiz görünebilir, ancak bu, fikir birliğine varma ihtimaline karşı sıkıcı, işkenceli müzakerelere katılanların hatası değildir. Günümüzün büyük güçleri birbirlerine karşı vekâlet savaşları yürütürken, bu alanda uluslararası işbirliği sürecinin devam etmesi elzemdir. Örneğin Birleşik Krallık'taki iklim şüphecileri, ülkenin küresel CO2 emisyonlarına katkısının, örneğin Çin veya Hindistan'ınkiyle karşılaştırıldığında çok küçük olduğunu ve bu nedenle çabaların boşuna olduğunu iddia ettiğinde, COP süreci onların neden hatalı olduğunu gösteriyor.
Büyüyen endüstriyel güçlerin Paris Antlaşması'ndaki zorunlu hedefleri imzalamış olmaları ve COP yoluyla hesap vermeleri, İngiltere'nin ciddiyetle üstlendiği kendi yükümlülüklerinden gelişigüzel kaçmamasını çok önemli kılmaktadır. Kuzey Denizi'nde fosil yakıt sondajı yapılması, sıfır emisyonlu araç emisyonu zorunluluğu ve AB enerji ve emisyon ticaret sistemlerine katılma konusundaki mevcut tartışmaların tümü bu uluslararası bağlamda yer almalıdır. 2050 yılına kadar Net Sıfır hedefi 2019 yılından bu yana iç hukukta belirlenmektedir.
Bu nedenle, bu alanda dünya lideri olarak Birleşik Krallık'ın, aralarında başbakan Andy Burnham, Miatta Fahnbulleh, enerji güvenliği ve net sıfır noktası sekreteri, bu amaca olan ilgisini koruyan dışişleri bakanı Ed Miliband, Londra belediye başkanı Sadiq Khan ve iklim bakanı Katie White'ın da bulunduğu tam bir temsilci grubunu COP31'e göndermesi tamamen uygundur. Fransa, Almanya, İtalya, Hindistan ve Çin gibi diğer ülkeler ne yazık ki varlıklarının düzeyini düşürdüler ki bu üzücü ve uzağı göremeyen bir durum. Ancak iklim anlaşmalarının imzacıları olmaya devam ediyorlar. 2015 yılında 175 egemen devletin Paris Antlaşması'nı imzalamasından bu yana diplomatik iklimdeki değişime dikkat çekiyor. Ukrayna ve Orta Doğu'daki savaşlardan kaynaklanan pek çok trajedinin en önemlisi, dünya halklarının ve liderlerinin acil askeri ve ekonomik güvenlik taleplerini yerine getirmek zorunda kalmasıdır ve bu, açıkça iklim değişikliğiyle mücadeleye zarar vermiştir.
Bunun böyle olması doğaldır ve ne yazık ki kaçınılmazdır. Bunu inkar etmenin bir anlamı yok. Ancak bu yıl dünya çapındaki tuhaf hava koşullarının herkese hatırlattığı gibi, en önemli konu çevre ve Dünya'daki insan yaşamının geleceği olmaya devam ediyor. Kuzey yarımkürede kutup kutuplarının korkulan çöküşü