COP31 bugün Antalya'da açıldığında, hükümetler yıllardır süren iklim müzakerelerinin iddialı hedefler ve mali yardım vaatlerinden daha fazlasını ürettiğini göstermek zorunda kalacak. Jeopolitik gerilimler, enerji krizi ve zengin ülkelerdeki gergin mali durum, atılım umutlarını söndürdü. Washington'un Paris Anlaşması'ndan çekilmesinin ardından resmi bir ABD heyetinin yokluğu işleri daha da kötüleştirdi. Bu arada iklim krizi, onu kontrol altına alma çabalarından daha hızlı ilerliyor. Yeni bir BM raporu, ülkeler mevcut iklim taahhütlerini yerine getirseler bile küresel sıcaklıkların bu yüzyılda 2,6°C artabileceği konusunda uyarıyor. Halihazırda sellere, aşırı sıcağa ve düzensiz yağışlara maruz kalan Pakistan için asıl soru, müzakerelerden gerçekçi olarak ne elde edebileceğidir.
COP29'da gelişmiş ülkeler, gelişmekte olan ülkeler için 2035 yılına kadar yıllık 300 milyar dolar seferber etme taahhüdünde bulundu. COP30, yılda 1,3 trilyon dolarlık daha geniş bir hedefe doğru ilerleme sağlanması ve uyum finansmanının 2035 yılına kadar üç katına çıkarılması çağrısında bulundu. Ancak daha fazla para vaatleri, savunmasız devletlerin bu paraya erişememesi durumunda pek bir anlam ifade etmiyor. Pakistan için öncelik, iklim fonlarına daha kolay erişim, borç yaratan krediler yerine daha fazla hibe ve mali katkılar için net son tarihler sağlamak olmalıdır. Evleri su baskınlarından korumak, su kaynaklarını güvence altına almak ve erken uyarı sistemlerini iyileştirmek için pratik önlemler için destek aramalıdır. Pakistan, diğer savunmasız ülkelerle güçlerini birleştirerek buzulların daha iyi izlenmesi, taşkınlardan korunma ve uygun fiyatlı iklim teknolojisi çağrılarını güçlendirebilir.
En son iklim planı, öngörülen emisyonları 2035 yılına kadar yüzde 50 oranında azaltmayı hedefliyor; yüzde 17'si koşulsuz ve geri kalan 33 puan uluslararası desteğe bağlı. Bu, Pakistan'a daha temiz enerji, ulaşım ve tarıma yatırım yapma fırsatı veriyor. Ancak emisyonların azaltılması için daha güçlü küresel eylemlere baskı yaparken aynı zamanda kendi ülkesinde de reformları sürdürmesi gerekiyor. Pakistan'ın COP31 hazırlıkları bu önceliklerin uygulamaya konulması için bir fırsat sunuyor. Antalya'da yapılması planlanan pavyon oturumları afete hazırlık, güneş enerjisiyle elektrifikasyon, yerel uyum ve iklim yatırımı projelerini kapsıyor. Bu tartışmalar ortaklıklara ve yatırım tekliflerine yol açmalıdır. İslamabad öncelikli projeleri belirlemeli ve alınan taahhütler ve alınan paralar hakkında kamuya rapor vermeli. Sulama, arazi kullanımı, drenaj ve acil durum hizmetleri büyük ölçüde onların sorumluluğunda olduğundan eyalet yönetimlerinin sürece dahil olması gerekir. Yerel topluluklar hangi projelerin öncelikli finansman alacağını belirlemeye yardımcı olmalıdır.
Pakistan ayrıca, taşkın yataklarında inşaat yapılması ve çevre kurallarının yetersiz uygulanması da dahil olmak üzere, uluslararası yardımın tek başına çözemeyeceği sorunları da ele almalıdır. COP31 kapsamlı bir anlaşma yerine mütevazı ilerlemeler sağlayabilir. Ancak Pakistan uygulanabilir öneriler sunarak ve aldığı yardımın en fazla risk altında olanlara fayda sağlayacağını göstererek hâlâ ilerleme kaydedebilir. 9 Kasım 2026'da Şafak'ta yayınlandı