Indu K Murthy tarafından yazılmıştır. Küresel iklim eyleminin bir sonraki bölümü, 9 Kasım Pazartesi gününden itibaren Türkiye'de, 20 Kasım'a kadar Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'nin (UNFCCC) 31. Taraflar Konferansı'nda (COP31) ortaya çıkacak ve yaklaşık 100.000 katılımcı ve devlet başkanı, 11 ve 12 Kasım tarihlerinde yapılacak Dünya Liderleri Zirvesi için bir araya gelecek. Ertesi yıl COP31, tarihin en büyük emisyon salıcısını finans görüşmelerinden çıkararak, gelişmekte olan ülkelerin Avrupa ve diğerlerinin boşluğu doldurma yönündeki talebini keskinleştirdi. Bu arada enerji güvenliği ön plana çıktı. İran'a karşı savaş petrol ve gaz fiyatlarını yükselterek yakıt ve gıda maliyetlerini artırdı. Daha hızlı bir enerji geçişini destekleyenler, bunun fosil yakıtlara bağımlılık risklerini gösterdiğini, Hindistan gibi ithalatçıların ise tedarikleri uygun fiyatlı tutma konusunda daha acil bir baskıyla karşı karşıya olduklarını ileri sürüyor. Önemli olan sorular, gelişmekte olan ülkelere gerçekte ne kadar finansman akacağı, uyumun nasıl ölçülüp ödeneceği ve kömür ve emisyon hedefleri üzerinde artan baskının “ortak ancak farklılaştırılmış sorumluluklar ve ilgili yetenekler” (CBDR-RC) ilkesine uyulup uyulmayacağıdır. COP nedir? COP, 1992 UNFCCC'yi imzalayan ülkelerin yıllık toplantısıdır. Antalya'da üç toplantının odak noktası olacak: COP31, Kyoto Protokolü Taraflarının buluşması niteliğindeki 21. Taraflar Konferansı oturumu (CMP21) ve 2015 Paris Anlaşması Taraflarının buluşması niteliğindeki Taraflar Konferansı'nın 8. oturumu (CMA8). Paris Anlaşması, her ülkeden, ısınmayı 2°C'nin oldukça altında tutma ve bunu 1,5°C ile sınırlandırma çabalarını sürdürme ortak hedefiyle, her beş yılda bir, esas olarak kendi iklim planını içeren ulusal olarak belirlenmiş bir katkı (NDC) sunmasını talep etmektedir. Kararlar fikir birliği gerektirdiğinden tek bir ülke anlaşmaya varabilir. COP31'in önceki COP'lardan farkı nedir? COP mekanları BM'nin bölgesel grupları arasında değişiyor ve 2026'da ev sahipliği yapma sırası "Batı Avrupa ve Diğerleri" grubuna gelmişti. Türkiye, Pasifik Adası ülkeleriyle ortak olarak Antalya ile, Avustralya ise Adelaide ile teklif veriyor. Ortaya çıkan çıkmaz, geçen yıl alışılmadık bir güç paylaşımı anlaşmasına yol açtı ve COP31, bir ülkenin toplantıya ev sahipliği yaptığı, diğerinin ise müzakereleri yürüttüğü ilk zirve haline geldi. Türkiye, COP31'in resmi başkanı ve ev sahibi olup, gönüllü taahhütlerin ve girişimlerin mekânı, lojistiği ve “Eylem Gündemi”nden sorumludur; Avustralya ise resmi görüşmeler, metin taslaklarının hazırlanması ve yönlendirme kararları üzerinde “münhasır yetkiye” sahiptir. Bu ikili liderlik modeli henüz test edilmedi ve kapanış saatlerinde anlaşmazlık olması durumunda son sözü kimin söyleyeceği konusunda sorular devam ediyor. Masada ne var? COP31'in dönüm noktası niteliğinde bir anlaşma metni üretmesi beklenmiyor. Gerçek mücadele teslimat konusundadır: finansmanı harekete geçirmek, ilerlemeyi ölçmek ve enerji değişimini hızlandırmak. Eş başkanlıklı istişareler açısından, Hindistan ve Almanya'nın, 2035 planları 1,5°C'nin altında kalan ülkelere nasıl baskı yapılacağı ve "fosil yakıtlardan uzaklaşmanın" gerçekte ne gerektirdiği konularında olduğu gibi, azaltım konusunda karar vermesi gerekiyor. Finans konusunda Fransa ve Filipinler, mevcut finans taahhütlerinin yerine getirilmesi konusunda fikir birliği oluşturmak için çalışacak. Uyum konusunda, Birleşik Krallık ve Sierra Leone'nin uyum finansmanını üç katına çıkarmak için güvenilir bir yol çizmesi ve Küresel Uyum Hedefi'nin (GGA) COP32'de sonuçlandırılması için yeterli ilerleme kaydetmesi gerekiyor. Alma
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.