Myanmar'daki öğrenci protestoları Daw Mi Mi'nin akademik hedeflerini raydan çıkardı ve onu hemşireliğe yönlendirdi; burada bir hastane yangınından kurtuldu ve 17 yılını ameliyathanede çalışarak geçirdi. Daha sonra diyaliz hemşiresi olmak için Singapur'a taşındı ve burada binlerce böbrek hastasıyla ilgilendi. Bu ses bir yapay zeka aracı tarafından oluşturuldu. Saat 10.30 ve asistan hemşire klinisyen Daw Mi Mi, Alexandra Hastanesi'ndeki sekiz buçuk saatlik vardiyasının ortasında. Mi Mi 70 yaşında; Singapur'un yasal emeklilik yaşı olan 64'ün üzerinden altı yıl geçti. Pek çok kişinin emekli olduğu bir dönemde, çoğu kendisinden daha genç olan böbrek yetmezliği hastalarına hâlâ bakıyor. 1996 yılında Myanmar'dan ilk geldiğinde iki yıllık bir yerleştirme olarak başlayan şey, Singapur'da 30 yıllık bir kariyere dönüştü. 1974 yılında Mi Mi, Rangoon, Burma'da (şu anda Yangon, Myanmar) yüksek başarılı bir ikinci sınıf kimya öğrencisiydi ve öğretim görevlisi olmayı umuyordu. Bir ölüm planını bozdu.
O Kasım ayında, Birleşmiş Milletler'in üçüncü genel sekreteri olarak görev yapmış, oldukça saygın bir Burmalı diplomat olan U Thant, New York'ta öldü. Devlet cenaze töreni reddedilince öğrenciler protesto etmek için Rangoon sokaklarına döküldü ve üniversiteler aylarca kapatıldı. Okulu bırakmak zorunda kalan Mi Mi, bir hemşirelik okulunun hala açık olduğu Tayland sınırı yakınındaki Shan Eyaletine taşındı. Hemşirelik aklına hiç gelmemiş olsa da Mi Mi, bir şeyler yapmanın hiç yoktan iyi olduğunu düşündü. Bu yüzden hemşirelik diploma kursuna kaydoldu. Mi Mi, kurstaki ilk yılında devlet hastanesinde çalışmaya başladı. Mi Mi, CNA Kadınlar'a şöyle konuştu: "Bu, herkesin hastaneye gitmekten korktuğu bir dönemdi. Hastalar, içeri girerlerse bir daha çıkamayacaklarından korkuyorlardı. Yakın köylerdeki birçok yaşlı hasta sıkıntılıydı, depresyondaydı ve maddi konularda endişeliydi."
Mi Mi onların ellerini tuttu, sabırla onlara tıbbi tedavileri anlattı ve onlara güven verdi. Birçoğu genç kadına bağlandı ve kan testi veya damar içi enjeksiyona ihtiyaç duyduklarında onu talep etti. Ve Mi Mi de hastalarına bağlanmaya başladı. Öyle ki üniversiteler yeniden açıldığında hemşirelik için kimyayı bırakmaya karar verdi. Mi Mi, hemşirelik okulunun son yılında bir hastane yangınından kurtuldu. Hastane elektrik için yakıtla çalışan bir jeneratöre güveniyordu ve bir hastane personelinin benzini doldurması gerekiyordu. Ancak Mi Mi, bir meşale kullanmak yerine mum ışığında yakıt ikmali yaptığını ve jeneratörün yakıt deposunun alevler içinde patladığını söyledi. Ortaya çıkan kaosu hatırladı; hastaların ikinci kattaki koğuşlarından, kollarına hala bağlı intravenöz damlalarla kaçmaları ve her yere kan damlaması.
Yeni ameliyat olan hastalar kendi başlarına kaçamadılar. Mi Mi ve meslektaşları titreyen dizlerle onları sedye üzerinde merdivenlerden aşağı taşıdılar ve birkaç yolculuk yaptılar. Mi Mi, 1978'de mezun olduktan sonra ameliyathanenin riskli ortamında becerilerini geliştirdi, genel cerrahi ve acil durumlarda cerrahlara yardımcı oldu. "Araba kazaları, bir futbol sahası sahnesinin çökmesi ve su taşımak veya bulaşık yıkamak için orada bulunan insanlara çimentonun çarpmasına neden olan bir su deposunun patlaması yaşandı" dedi. Bazı durumlarda, aynı anda 10 ila 12 yaralı hasta gelebilir; bazılarının kalçası kırılmış, kaburgaları kırılmış veya kontrol edilemeyen kanaması var. Mi Mi'nin görevi cerrahlardan bir adım önde olmak, öngörmek ve aletleri sağlamaktı. "Çok hızlı olmanız gerekiyor çünkü her şey bir anda değişebilir" diye ekledi. Sonra