Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin Büyük Başmelekler bayramının ardından bugünkü bayram olan 9 Kasım, takvime göre özel ve sevilen isimleri ön plana çıkarıyor. *Bu ismin kutladığı başka tarihler de var. 9 Kasım'da Ortodoks Kilisesi, inancın büyük şahsiyetlerinin anısını anıyor. Asıl adı Anastasios olan Aziz Nektarios, MS 1 Ekim 1846'da Doğu Trakya'nın Silivria kentinde doğdu. Yunan topraklarında, dindar bir anne-baba olan Demosthenes ve fakir bir ailenin 6 çocuğundan 5'incisi olan Maria Kefala'nın çocuğu olarak dünyaya geldi. Dindar büyükannesi, küçük bir çocukken ona 50. Mezmur'u öğretti: "Tanrı bana merhamet etsin"; ve hayatının Synaxarist'inin tipik olarak söylediği gibi, Mezmur'un "kanunsuzlara senin yollarını öğret" noktasına ulaştığında, bunu kendi başına birçok kez tekrarladı. Küçük yaşlardan itibaren yapay minberler yaptı ve kendi çağındaki çocuklara İsa'yı anlattı.
İlk ve orta öğrenimini memleketinde tamamladıktan sonra ailesinin tüm bireylerini geçindiremeyeceği ve memleketinde ortaokul bulunmadığı için anne ve babasının isteği üzerine İstanbul'a göç etme kararı aldı. Henüz 14 yaşındaydı.
Küçük Anastasios'un Konstantinopolis'te kalışının ilk yıllarında hayat zor ve zordu. Anastasios, kendisine olması gerektiği gibi ödeme yapmayan bir tütüncünün yanında iş buldu, bu yüzden ayakkabılarında delikler ve eski püskü giysilerle baş başa kaldı. Ama Tanrı'ya çok inancı vardı ve duası tek tesellisiydi. İşvereninin mektup yazıp cevap aldığını fark eden Anastasios, çocuksu aklı ve boyun eğmeyen yüreğiyle, söyleyecek çok şeyi olduğu için de bir mektup yazmak istedi. Ama bunu kime yazacaktı? Kimseyi tanımıyordu ve annesine yazamıyordu çünkü onu üzmek istemiyordu. Ama yine de yazmaya büyük bir ihtiyaç duyuyordu, çalışma koşulları hakkında, ayakkabı ve kıyafet almak için paraya ihtiyacı olduğu hakkında yazmak istiyordu. Tanrı'ya olan umudu onu asla terk etmedi ve bu nedenle, sorunlarını anlatmak için Mesih'e hitaben bir mektup yazmayı düşündü. Kalemini aldı ve şunu yazdı:
"Tanrım, ne ayakkabım ne de elbisem var. Lütfen onları bana gönder. Seni ne kadar sevdiğimi biliyorsun. Anastasios". Mektubu güvenle kapattı ve zarfın üzerine şunu yazdı: "Göklerdeki Rab İsa Mesih'e."
Postaneye giderken komşu bir dükkanın sahibiyle karşılaştı. Adam onu özellikle iyi karakteri ve masumiyeti nedeniyle seviyordu, hatta yaşadıklarını bile bile ona acıyordu. Nereye gittiğini sorduğunda Anastasios bir şeyler mırıldandı ve elindeki mektubu salladı. Tüccar mektubu bizzat postalamayı teklif etti ve Anastasios mektubu ona verdi. Tüccar onu aldı ve Anastasios'un başına hafifçe vurarak ona geri dönmesini ve endişelenmemesini söyledi. Tüccar meraktan alıcıya baktı. Merakı bir anda uyandı, mektubu açtı ve okudu. Duygulara boğularak cebinden bir miktar para çıkardı ve bunu bir zarfa koyup isimsiz olarak çocuğa gönderdi. Anastasius mektubu aldığında sevinçle doldu ve Tanrı'ya hararetle şükretti.
Bundan birkaç gün sonra işvereni, kimin daha iyi giyindiğini gördü ve ondan para çalmış olabileceğini düşündü ve onu dövmeye başladı. Al