Ukrayna'nın batısındaki bir yaz kampında çocuklar arkalarında uçurtma çekerek tarlada koşuyorlar. Gülümsemeler yüzleri aydınlatıyor. Eğitmenleri Seth Congdon onları alkışlıyor. En büyük gülümsemeye sahip olabilir. Nova Scotia'lı 49 yaşındaki gazi bu uçurtmaları çocuklara getirdi. Gökyüzünü yalnızca insansız hava araçları ve füzelerle dolu potansiyel bir tehlike kaynağı olarak değil, bir güzellik ve özgürlük yeri olarak görmelerini istedi. Congdon, "Başınızın üzerinde temiz hava ve barınak dışında hiçbir şey olmamalı. Ve onlara kelimenin tam anlamıyla yukarıdan ölüm yağmuru yağıyor" dedi. "Ayağa kalkıp göğsünüzü dışarı çıkarıp 'Ben buradayım ve bu benim ve hiçbir yere gitmiyorum' demenin daha iyi bir yolu olabilir mi?"
Temmuz ayında Congdon, Kanadalı gazi Royce Roberts ile birlikte Lunenburg yakınlarındaki evinden Ukrayna'ya gitti ve savaşın günlük gerçekleriyle yaşayan çocuklar için yaz kampına 130 el yapımı uçurtma tasması getirdi. Üç hafta boyunca ikili, Congdon'un Reclaim Your Sky adlı atölyelerinde çocuklara uçurtmaların nasıl birleştirileceğini, süsleneceğini ve uçurulacağını öğretti. Torontolu Ukraynalı-Kanadalı bir öğretmen olan kamp yöneticisi Oksana Hrycyna, "Bunlara kamp diyoruz ama bunlar aslında travma rehabilitasyon programları" dedi. Bu yaz kampa katılan 120 çocuktan 40'ının bir ebeveyninin ön saflarda öldürüldüğünü söyledi. Diğerlerinin kayıp veya savaş esiri olarak tutulan ebeveynleri vardı. Congdon'a göre uçurtmalar Ukrayna'dan çok daha eskilere dayanıyor. Kingsburg, N.S.'de büyüdü ve Maritimes'ta bu zanaatı öğreten tanınmış bir uçurtma yapımcısı olan annesi Marilyn Congdon ile birlikte onları Hirtles Plajı'nda uçurdu.
Congdon, 2002 yılında Bosna'da bir askeri gezi sırasında Prenses Patricia'nın Kanada Hafif Piyadeleri'nin baş albayıyla el sıkışıyor. (Seth Congdon tarafından sunuldu) Büyüdüğünde uçurtmalar başka bir anlam kazandı. Congdon, 15 yıllık askeri kariyeri boyunca 2002 yılında Prenses Patricia'nın Kanada Hafif Piyade Birliği'nde Afganistan'da görev yaptı. Takur Ghar Savaşı'ndan dönerken helikopterinin arkasında uçurtmalar gördüğünü hatırlıyor. "Yeşil bölgenin (Bagram çevresindeki koruma alanı) nerede olduğunu anlayabiliyordunuz çünkü uçurtmalar vardı veya insanlar renkli giyiniyordu" dedi. "Renk yasaklandı, müzik yasaklandı ve uçurtma kesinlikle yasaklandı." Uçurtmalar, Afganistan'da gördüğü her şeyle birlikte onunla birlikte kaldı. Eve döndükten aylar sonra, Winnipeg dışındaki bir otoyolda tek başına araba kullanırken her şey onu yakaladı.
"Yaklaşık 10 saniye boyunca her duyguyu (öfke, korku, saldırganlık) aynı anda hissederek yolun kenarında durmak zorunda kaldım" dedi. "Sonra tıklayınca elektrik düğmesi kapandı ve ben de 'O da neydi?' diye düşündüm." On yıla yakın bir süre boyunca terapistler dahil kimseye bundan bahsetmediğini söyledi. Congdon 2014 yılında ordudan terhis oldu ve şu anda gaziler ve travma sonrası stres bozukluğu yaşayan ilk müdahale ekipleriyle çalışıyor. Başkalarının uçurtmaların taşıdığı şeyleri işlemesine yardımcı olmak için resim yapmak, yazmak ve uçurtma yapmak gibi yaratıcı çalışmaları kullanıyor. "Travmayı iyileştirmek için temel olarak sanatı, yaratıcılığı ve pozitifliği kullanıyoruz" dedi. Onu Ukrayna'ya götüren de aynı fikirdi. Sol öndeki Royce Roberts ve sağ öndeki Seth Congdon, Ukraynalı kampçılardan bazıları ve süslü uçurtmalarıyla poz veriyor. (Seth Congdon tarafından sunuldu) Dil engeline rağmen Congdon, kendi dövüş deneyiminin kendisine kamptaki çocuklarla alışılmadık bir bağ kurduğunu söyledi.
"Topçu sesinin neye benzediğini biliyoruz. Bombaların neye benzediğini biliyoruz" dedi. “Bu kesin olarak,