Karaçi'nin planlanan Sarı Hat Otobüs Hızlı Transit'inin (BRT) 2019 sosyal değerlendirmesi için röportaj yapılan bir kadın için iş yerine ulaşmak, bir yol ayrımına kadar 20 dakika yürümek, bir çekçek için para ödemek ve ardından bir otobüs için tekrar para ödemek anlamına geliyordu. Değerlendirme için görüşülen diğer kadınlar, ayrılmadan önce yolcularla dolmayı bekleyen ortak üç tekerlekli araçlara güvendiler. Bazıları için yolculuk gidiş-dönüş iki saat sürebilir. Aylık ulaşım masrafları, 20.000 ila 30.000 Rupi gelirin yaygın olduğu hanelerde 3.000 Rupi ila 6.000 Rupi arasında değişiyordu. Ücretler zaten mütevazı olan ücreti tüketebilir. Güvenilmez bir bağlantı çalışanın geç kalmasına neden olabilir. Yolculuğun her iki ucundaki ikinci bir ücret, bir üniversitede okumayı veya şehirdeki bir işi kabul edilemeyecek kadar pahalı bir teklif haline getirebilir.
Pakistan'ın 2026-31 Otomobil Politikası taslağı otomobil fiyatları, üreticileri ve tarifeleri etrafında dönüyor. Ancak ülkedeki çoğu hanenin arabası yok ve günlük ulaşım masraflarıyla boğuşuyor. Uygun fiyatlı ve güvenli toplu taşıma seçeneklerinin bulunmaması nedeniyle iş, eğitim ve sağlık hizmetleri için hareketlilik kısıtlı olmaya devam ediyor. Pakistan'ın otomotiv politikası sadece ülkedeki en üst yüzde onda birlik kesime değil, genel olarak halka nasıl hizmet edebilir? Nisan ayında benzinin litresi 137 Rs'den fazla arttığında, hükümetler kısaca otobüs bileti fiyatını bir yaşam maliyeti sorunu olarak ele aldı. İslamabad toplu taşımanın 30 gün ücretsiz olacağını duyurdu. Pencap'taki yardım 69 gün sürdü; yetkililer günde yüz binlerce yolcunun ücretsiz hizmetlerden yararlandığını tahmin ediyor. Rahatlama sona erdi ancak işe gitmenin günlük maliyeti devam etti.
Pakistan'ın artık bir sonraki otomotiv politikası aracılığıyla bu maliyetin bir kısmını karşılama şansı var. Taslak Oto Politikası 2026-31, Başbakan Şehbaz Şerif tarafından onaylandı ancak Sanayi ve Üretim Bakanlığı, taslak politikayı incelenmek üzere Uluslararası Para Fonu (IMF) ile paylaşmayı amaçlayan Maliye Bakanlığı'na iletmeye hazır olduğundan hâlâ nihai onayı bekliyor. Bu politikanın tarifeleri azaltacağı, ticari kullanılmış araba ithalatı için resmi bir yol açacağı ve elektrikli araçların rolünü genişleteceği bildiriliyor. Bu değişiklikler araba alıcılarına daha fazla seçenek sunabilir. Taslak ayrıca otobüslerin ve iki tekerlekli araçların nasıl vergilendirileceğini, hangi araçlara teşvik verileceğini ve önerilen otomobil vergisi gelirlerinin nereye gideceğini de şekillendiriyor.
Bana göre sorun, tartışmanın araç ve üreticisi etrafında organize olmaya devam etmesi. Hanehalkı bunu bir dizi ücret, bekleme ve transfer olarak deneyimliyor. Bir otomobil politikası il otobüs hizmetlerini yürütemez, ancak filo maliyetlerini azaltabilir ve kamu desteğini uygun fiyatlı hizmete bağlı hale getirebilir. Bu, sanayi politikasını geçimini sağlama becerisine bağlıyor. Bu kararlar, insanların her gün yaptığı yolculuklarda yaptıklarına göre değerlendirilmelidir. Çoğu Pakistanlı hane için otobüs yolculuğunun fiyatı, yeni bir arabanın fiyatından daha acil bir endişe kaynağıdır. Pakistanlı montajcılar 2025-26'da 155.631 binek otomobil sattı. Ayrı olarak bildirilen cipler ve pikaplar da dahil edildiğinde dört tekerlekli araç satışları yaklaşık 206.000'e çıkıyor. Motosiklet ve çekçek satışlarının toplamı yaklaşık 1,97 milyona ulaştı.
2024-25 Hanehalkı Entegre Ekonomik Araştırması (HIES) analizim Pakistanlıların ne kadar farklı davrandığını gösteriyor. Hanelerin yaklaşık yüzde 6,6'sının arabası, yüzde 57'sinin ise motosikleti var. Yaklaşık yüzde 41'i her ikisine de sahip değil. Kentlerdeki en yoksul beşte birlik kesimin neredeyse üçte ikisinin aracı yok ve yalnızca binde birinin arabası var. Ric'in arasında