Hayalet mi, meme makinesi mi, yoksa son dakikada yanıt veren biri misiniz? Daha organize olan arkadaşlarınıza borcunuzu ödeyemiyor musunuz? Eğer öyleyse mesajım: bu doğru değil Bir çocuğu tamamen sıkmak istiyorsanız, ona büyüdüğünüzde sadece dört televizyon kanalı olduğunu anlatmayı deneyin. Ya da bir pop şarkısı dinlemek istiyorsanız fiziksel bir kopyasını satın almanız ya da müzik setinizin başına oturup - evet, müzik setinin - parmağınızı kayıt düğmesinin üzerinde gezdirerek radyoyu dinlemeniz, DJ'in şarkı hakkında konuşmayacağını ve korsanlıktan hapse girmeyeceğinizi ummanız gerektiğini. Bu göz kamaştıran listeye artık şunu da ekleyebiliriz, bir zamanlar bir grup arkadaşınızla plan yapmaya kalktığınızda her birine tek tek mesaj atmak zorunda kalırdınız. Hayal edebiliyor musun evlat? Bu tarih öncesi dönemde, grup sohbetinin icadından önceydi.
Yapılan bir araştırmaya göre günümüzde İngilizlerin %71'i sosyal hayatlarını düzenlemek için bu yöntemi kullanıyor. Görünüşe göre her birimiz yılda ortalama 151 grup sohbetine katkıda bulunuyoruz. Araştırma ayrıca tipik olarak her iplikte yaşayan sekiz arketip belirledi. Bir organizatör var, "fikirleri gerçeğe dönüştüren güç kaynağı"; "Ben kolayım" arkadaşı, "gizli tercihleri ona engel oluyor"; ve "her mesajı okuyan, asla cevap vermeyen, ancak her fırsatta ortaya çıkan" hayalet.
Sonra kendini açıklayan son dakika yanıtlayıcısı var; "neredeyse tamamen gifler, TikTok'lar ve ekran görüntüleriyle iletişim kuran" meme makinesi; ve pul - son saniyeye kadar, oyundan ayrılıncaya kadar süper coşkulu. Son olarak, "planla tamamen ilgisi olmayan konularda uzun sesli notlar ve paragraflar gönderen" bir yapperimiz var ve - boo! Tıs! – “sürekli planlar öneren ancak bunları organize etmeyi diğerlerine bırakan” kışkırtıcı. Hangisi olduğunuz konusunda kendinize karşı dürüst olmak muhtemelen aydınlanmaya giden ilk adımdır. Ankete katılanların üçte birinden fazlası, "Ben kolayım" arkadaşı, yani rahat kıyafetler giyen, pas atan biri olduklarını itiraf etti. Sadece %14'ü "hayalet" olmayı kabul etti ve umalım ki, düzenlemeye hiçbir katkıda bulunmadıktan sonra akşama çok şey getirme konusunda baskı hissediyorlar.
Beşte biri (%21) benim halkım. Organizatör arkadaşlar, sizi görüyorum, sizi hissediyorum ve tüm zamanların en kusursuz şekilde planlanmış buluşmasının tadını çıkarmak için bir araya gelmemizi yürekten öneriyorum. Şüphesiz biz, dünyanın olmasa da grup sohbetinin takdir edilmeyen kahramanlarıyız. Birden fazla programla uğraşıyoruz, lojistikle denge kuruyoruz ve WhatsApp'ta tarih anketinin nasıl yapılacağını ilk öğrenen biz olduk. Biz bilim insanlarıyız, matematikçiyiz, sanatçıyız. Biz olmasak diğerleri nerede olurdu, değil mi? Size nerede olduğunu söyleyeyim; evde, kendi başlarına, çünkü bir buluşma planlamayı başaramadılar. Doğum günleri kutlanmıyordu, meslektaşlarımız teşekkür edilmeden hayatına devam ediyordu, dostluklar solup gidiyordu.
Özellikle kendini işine adamış organizatörler, bazen yalnızca yıllarca geri ödenmemek suretiyle geri ödenmek üzere bilet rezervasyonu da yapacaklardır. Utangaç icra memurları gibi, ipuçlarını bırakacağız ve banka detaylarını tekrar vereceğiz ve bunları zaten verip vermediğimizi hatırlayamadığımızı (yapabiliriz) söyleyeceğiz. Tutar ne kadar düşükse, peşinden koşarsak o kadar kötü görünürüz, gerçi evet, 12 £ tek başına çok fazla bir rakam değil ama bir grup için hızla artıyor. Görmek? Victor Meldrew'e benzemeden bundan bahsetmenin imkânı yok - ve masayı güvence altına almak için kartını barın arkasına koymuş olsa bile kim onunla bir gece geçirmek ister ki? Organizatörler, konu dışına çıktığında konuşmayı dizginleyen sıkıcı vali, yani kötü polis olmak zorundadır.