Drone'ların ve savaş alanı sensörlerinin yönlendirdiği bir savaşta uzaya erişim hayati önem taşıyor. Starlink hız kısıtlamaları ve Rus Oreshnik füze saldırılarının ardından Kiev, kendi uzay yeteneklerini geliştirmek için yarışıyor Volga kıyısındaki Rus sanayi şehri Samara'da yaşayan insanlar, Ukrayna saldırısından ilk haberdar oldukları şey havaya bir duman sütunu gönderen patlamalardı. Kremlin hedef konusunda belirsiz olsa da, sosyal medyadaki video görüntüleri 15 Ağustos'un erken saatlerinde neyin vurulduğunu çok geçmeden açıkça ortaya çıkardı: Rusya'nın Soyuz-2 roketlerinin üreticisi İlerleme Roketi ve Uzay Merkezi. İki Flamingo füzesi, aralarında Soyuz fırlatma sistemleri için anakartların monte edildiği "temiz oda" olan 106A olarak bilinen tesisin de bulunduğu bir çift binaya çarptı.
Ukrayna'nın Rus rafinerilerine ve endüstrisine yönelik diğer saldırılarının ortasında, Samara saldırısı öne çıktı ve coğrafi etkisi - hibrit saldırılar ve Karadeniz'de sivil gemilere yönelik saldırılar yoluyla zaten tüm Avrupa'da hissedilen - uzay alanına da sızan yayılan bir savaşın kanıtını sağladı. Drone'ların ve savaş alanı sensörlerinin yoğun kullanımı yoluyla savaşı yeniden tanımlayan bir çatışmada, uzaya ve bu sistemlere güç sağlayan uydulara erişim ve oradaki düşman operasyonlarını aksatma yeteneği her zamankinden daha kritik hale geldi. Rusya'nın bu yılın başlarında kapatıldığı Elon Musk'un Starlink'inin yerine hızla konuşlandırılan Rusya'nın yeni Rassvet uydu sistemini taşıyan roketleri vuran Samara'ya yapılan saldırı bunun bir örneğiydi.
Ayrıca Ukrayna, bu yıl, Moskova'nın kuzeyindeki büyük bir kompleks olan Korolyov ve Kırım'da Rusya tarafından ele geçirilen Ukrayna yapımı bir radyo teleskopu da dahil olmak üzere Roscosmos'a ait diğer bölgelere de saldırdı. Rusya'nın Rassvet ağını hızlı bir şekilde konuşlandırma çabaları, Ukrayna'nın uzaydan karşılaştığı tek zorluk değil. Moskova aynı zamanda Oreshnik balistik füzelerini de en az üç kez kullandı; yakın uzaya fırlatılan ve daha sonra başlangıçta nükleer silahlar için tasarlanmış birden fazla bağımsız hedeflenebilir savaş başlığını konuşlandıran bir sistem. Bütün bunlar Kiev'i, uzay tabanlı sistemlere erişimini ABD ve son haftalarda tartışmalı bir şekilde tıkanan Starlink'ten uzaklaştırarak çeşitlendirme çabalarını yoğunlaştırmaya ve Oreshnik gibi tehditlere karşı yeni uzay karşı önlemleri geliştirmeye sevk etti. Ukrayna, kendi bağımsız uydularını fırlatmaya çalışırken, uzayda bir yer edinmeye çalışan hızla artan sayıdaki ülkeye katılmak üzere en az üç yakın uzay gözlem testi gerçekleştirdi.
Geçen ay Ukrayna ve Danimarka'nın GomSpace'i, gelecekteki bağımsız Ukrayna iletişim ağının ilk test uydusu olan ve bildirildiğine göre yaklaşık 245 uydu öngören Obria Nano'yu başarıyla fırlattıklarını duyurduğunda bu gerçek oldu. Uzmanlar, Ukrayna ihtilafının uzaya artan saldırısının, anlaşmaların hâlâ kötü tanımlandığı, güncelliğini yitirdiği ve uygulanmasının zor olduğu bir alanın hızla militarizasyonunun yalnızca en son kanıtı olduğunu söylüyor. Eylül ayında ABD Hava Kuvvetleri Sekreteri Troy Meink, Rusya'nın uydularını düzenli olarak ABD'nin ve diğer ülkelerin uzaydaki varlıklarının yakınına uçurduğu yönündeki raporların ortasında Washington'un "yörüngede uzay kontrol silahları" konuşlandırdığını ilk kez itiraf etti. Sanki bu noktanın altını çizmek istercesine, birkaç hafta sonra bir Rus uydusu olan Kosmos 2612'nin ticari bir radar uydu operasına doğru agresif manevralar yaptığı gözlemlendi.