Sherpur'un Nalitabari Upazila Poragaon Birliği sınırındaki Khalchanda Kochpara köyünün 55 ailenin 300'den fazla üyesi aşırı yoksulluk içinde yaşıyor. Bu kabile aileleri, istihdam ve iletişim eksikliği nedeniyle uzun süredir yoksunluk içinde yaşıyor. Yerel ev kadını Papdi Koch, ana gelir kaynaklarının iş gücü satışı ve ormandan odun toplamak olduğunu söyledi. Ancak sosyal ormancılık nedeniyle artık ormanlarda odun bulunmuyor. Ayrıca tepe yamaçlarında yetişen çeltik de yabani filler tarafından yok ediliyor. Sonuç olarak, yılın büyük bölümünde pirinç ve bakliyat gibi günlük ürünleri satın almak ve yemek zorunda kalıyorlar. Köy sakinleri Raghunath Koch, Parveshari Koch ve Sitarani Koch, köydeki insanların çoğunun tarım işçisi olduğunu söyledi. Boro ve Aman çeltiğinin ekim ve hasat sezonunda yılda yalnızca bir buçuk aylık çalışma imkanı bulunmaktadır. Yılın geri kalanında kıtlıkla mücadele etmek zorundalar. Devlet yardımlarından sadece birkaçı yaşlılık ödeneği kartından yararlanabilmektedir. Garo Tepeleri'nin eteklerinde ve Hindistan sınırındaki Chellakhali Nehri üzerinde yer alan köyün yolları hâlâ asfaltsız durumda. Köyün elektrik bağlantısı olmasına rağmen eğitim kurumu bulunmamaktadır. Öğrencilerin ilkokula veya ortaokula gitmek için 2 ila 4 kilometre yol kat etmesi gerekiyor ve bu da muson mevsiminde neredeyse imkansız hale geliyor. Köy sakinleri uzun süredir ihmal edildiklerinden şikayet ederken, kamu temsilcileri sadece seçimler sırasında oy almak için geliyor ve çeşitli vaatlerde bulunuyor. Seçim bittiğinde kimse onları aramıyor. Şu anda Nakugaon kara limanında bile iş fırsatı olmadığından kıtlık daha da belirgin hale geldi. Köylüler artık bu ihmal edilmiş ilçenin yollarının asfaltlanması da dahil olmak üzere hükümetten daha fazla yardım talep ediyor.
Sherpur'un Nalitabari Upazila Poragaon Birliği sınırındaki Khalchanda Kochpara köyünün 55 ailenin 300'den fazla üyesi aşırı yoksulluk içinde yaşıyor. Bu kabile aileleri, istihdam ve iletişim eksikliği nedeniyle uzun süredir yoksunluk içinde yaşıyor. Yerel ev kadını Papdi Koch, ana gelir kaynaklarının iş gücü satışı ve ormandan odun toplamak olduğunu söyledi. Ancak sosyal ormancılık nedeniyle artık ormanlarda odun bulunmuyor. Ayrıca tepe yamaçlarında yetişen çeltik de yabani filler tarafından yok ediliyor. Sonuç olarak, yılın büyük bölümünde pirinç ve bakliyat gibi günlük ürünleri satın almak ve yemek zorunda kalıyorlar. Köy sakinleri Raghunath Koch, Parveshari Koch ve Sitarani Koch, köydeki insanların çoğunun tarım işçisi olduğunu söyledi. Boro ve Aman çeltiğinin ekim ve hasat sezonunda yılda yalnızca bir buçuk aylık çalışma imkanı bulunmaktadır. Yılın geri kalanında kıtlıkla mücadele etmek zorundalar. Devlet yardımlarından sadece birkaçı yaşlılık ödeneği kartından yararlanabilmektedir. Garo Tepeleri'nin eteklerinde ve Hindistan sınırındaki Chellakhali Nehri üzerinde yer alan köyün yolları hâlâ asfaltsız durumda. Köyün elektrik bağlantısı olmasına rağmen eğitim kurumu bulunmamaktadır. Öğrencilerin ilkokula veya ortaokula gitmek için 2 ila 4 kilometre yol kat etmesi gerekiyor ve bu da muson mevsiminde neredeyse imkansız hale geliyor. Köy sakinleri uzun süredir ihmal edildiklerinden şikayet ederken, kamu temsilcileri sadece seçimler sırasında oy almak için geliyor ve çeşitli vaatlerde bulunuyor. Seçim bittiğinde kimse onları aramıyor. Şu anda Nakugaon kara limanında bile iş fırsatı olmadığından kıtlık daha da belirgin hale geldi. Köylüler artık bu ihmal edilmiş ilçenin yollarının asfaltlanması da dahil olmak üzere hükümetten daha fazla yardım talep ediyor.