Avukatlar ve gazeteciler, Federal Anayasa Mahkemesi’nin (FCC), Ulusal Bankası Pakistan (NBP) çalışanının 2012 yılında açtığı bir iş yerinde taciz davasında İslamabad Yüksek Mahkemesi’nin (IHC) kararını bozduğu son hükmüyle ilgili endişelerini dile getirdiler.
2008 yılından bu yana NBP'de çalışan Nadia Sarwar, davacılar Aqeel Abbas ve Usman Shahid'in yetkilerini kötüye kullanarak kendisine tacizde bulunduğunu iddia etti.
Sarwar, bu kişilerin kendisini mesai saatleri dışında ofiste kalmaya zorladığını ve tıbbi ile diğer izin başvuruları için kendisini "rahatsız" edecek detayları açıklamasını talep ettiğini öne sürdü.
FCC kararında, "Davacılar, işini engellemenin ve düşmanca ile saldırgan bir çalışma ortamı yaratmanın yanı sıra, performansı hakkında olumsuz değerlendirmelerde bulunmuş ve ayrıca utanç verici, etik dışı, skandal nitelikte, ahlaksız ve İslam dışı sözler/yorumlar sarf etmiştir" denildi.
FCC'nin pazartesi günkü kararı, cumhurbaşkanının 2014 tarihli kararını iptal eden ve ombudsmanın iki erkeğin zorunlu emekliliğine ilişkin 2013 kararını onayan Aralık 2024 tarihli IHC kararını hükümsüz kıldı.
Üç üyeli heyetten Yargıç Ali Baqar Najafi tarafından kaleme alınan FCC kararında, avukatların 2022 yılında değiştirildiğini belirttiği “Kadınların İş Yerinde Tacizden Korunması Kanunu 2010”da yer alan taciz tanımı yeniden üretildi.
2010 tarihli Kanun, tacizi şu şekilde tanımlamaktadır: "İş performansına müdahale eden veya korkutucu, düşmanca ya da saldırgan bir çalışma ortamı yaratan veya mağazanın bu tür bir talebe uymayı reddetmesi nedeniyle cezalandırma girişiminde bulunulan ya da istihdamın bir koşulu haline getirilen her türlü istenmeyen cinsel yaklaşım, cinsel taciz talebi veya diğer sözlü ya da yazılı iletişim veya cinsel nitelikteki fiziksel davranış ya da cinsel açıdan aşağılayıcı tutumlar."
Bu tanımı yorumlayan FCC kararı, 2010 Kanunu'nun "amacı doğrultusunda taciz tanımı kapsamına girmesi için bir eylem, davranış veya tutumun cinsel nitelikte olması gerektiğini" belirtti.
FCC kararı ayrıca Yargıtay tarafından 2021 ve 2025 yıllarında verilen iki karara atıfta bulunarak şunları ekledi: "Yüksek Mahkeme'nin görüşüne gereken saygıyı duymakla birlikte, Anayasa'nın 189. maddesi kapsamındaki yetkilerimiz dahilinde, cinsel tacizin 2(h) Maddesi kapsamındaki tam tanımına dayanarak bu gözlemine katılamıyoruz. Aksi bir yorum, 2010 tarihli Kanun'un ilgili hükmünün anlamını zorlamak anlamına gelecektir."
Avukat Aaminah Qadir, FCC kararının, "iş yerindeki tacizlerin etkilerinin her zaman açıkça cinsel olmayabileceğini ilk elden anlayan" kadın bir yargıcın Yargıtay kararına ters düştüğünü belirtti.
Qadir, X'te yaptığı bir paylaşımda, "Yargıtay'ın sağlam kararlarını baltalayıp geri adım attığımız üzücü günler. Cinsiyet uçurumunun genişleyeceği kesin" değerlendirmesinde bulundu.
Barrister Maleeha Bokhari ise X'te yaptığı paylaşımda, "En derin saygılarımla, bu karar hukuken yanlış ve etkileri açısından tehlikelidir" dedi.
Bokhari, Parlamento'nun 2022 yılında 2010 Kanunu'nun 2(h) maddesini “cinsel nitelikte olabilecek veya olmayabilecek cinsiyete dayalı ayrımcılığı” içerecek şekilde değiştirdiğini savundu.
Orijinal şikayetin 2012 yılına uzandığı, 2022 değişikliklerinin ise kabul tarihinden itibaren yürürlüğe gireceği belirtilmelidir. İki erkeğin zorunlu emekliliğine ilişkin ombudsman kararını bozan cumhurbaşkanlığı kararı ise 2014 yılında alınmıştı.
Bokhari, FCC kararının Anayasa'nın 14. (kişinin onuru), 25. (kanun önünde eşitlik) ve 34. (kadınların tüm alanlara tam katılımının sağlanması) maddeleriyle çeliştiğini savundu.