Melissa Parke (Busselton, Avustralya, 1966) bir hukukçudur ve 2023'ten bu yana Nükleer Silahların Ortadan Kaldırılmasına Yönelik Uluslararası Kampanya'ya (ICAN) liderlik etmektedir; örgüt 2017'de Nobel Barış Ödülü'nü almıştır. Atomik yeniden silahlanmaya karşı harekete liderlik etmeden önce, kariyerinin çoğunu Birleşmiş Milletler bünyesinde uluslararası hukuka adadı ve Kosova, Gazze ve Lübnan gibi çatışmaların yaşandığı yerlerde doğrudan sahada çalıştı. Aynı zamanda siyasete de adım attı: Neredeyse on yıl boyunca Avustralya Parlamentosu'nun üyesiydi ve daha sonra Yemen'deki savaş suçlarını araştıran BM soruşturma grubuna katıldı. Küresel krizlerin ön saflarında yer alan bu deneyimle Parke, bugün nükleer gerilimi durdurmak ve hükümetleri küresel güvenliğin korkuya ve karşılıklı yok etme tehdidine bağlı olamayacağı konusunda ikna etmek için diplomatik mücadeleye liderlik ediyor. Ülkemizin BM Nükleer Silahların Yasaklanması Anlaşması olan TPAN'a katılması amacıyla geçen ay Madrid'i ziyaret etti. SORU: Üç yıl önce ICAN'ın liderliğini devraldığınızdan bu yana dünya çok değişti. Dünya güçleri Soğuk Savaş'taki gibi nükleer güçlerini bir kez daha ortaya koyuyor. Sanki zamanda geriye yolculuk yapmışız gibi. CEVAP: Evet ve hayır, çünkü evet, tıpkı Soğuk Savaş döneminde olduğu gibi nükleer savaş riski çok yüksek. Ama artık daha fazla nükleer silaha sahip devletimiz var ve ortada hiçbir güven yok. Silahların kontrolüne yönelik anlaşmalar yok, doğrulanmış silah indirimleri yok ya da silahların sayısı veya türüne ilişkin sınırlamalar yok. Ek olarak, yapay zekanın nükleer silah sistemlerine entegre edilmesi felaketle sonuçlanacak yanlış hesaplama olasılığını daha da artırıyor. Bu yüzden şu anda nükleer savaş riskinin her zamankinden çok daha yüksek olduğunu düşünüyorum. Ve bu, insanlığı gece yarısından 85 saniyeye yerleştiren ve insan uygarlığının sonunu temsil eden Kıyamet Saati'ne de yansıyor. Bu çok ciddiye almamız gereken bir konu. Pek çok kişinin Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle nükleer silah tehlikesinin ortadan kalktığını düşündüğünü biliyorum ama ne yazık ki durum böyle değildi. Bu tehdit bugün oldukça gerçektir. Nükleer silahlı devletlerin başlattığı iki büyük çatışmamız var: Rusya, ABD ve İsrail. Her iki savaşta da nükleer tehditler yapıldı. Artık silah kontrolü anlaşmaları yok ve yeni bir nükleer silahlanma yarışı sürüyor. Burada Avrupa'da nükleer silahlar ve nükleer yeniden silahlanma konusundaki söylemlerde çok rahatsız edici bir artış görüyoruz. Netflix filmi A House Full of Dynamite'ı ya da BBC'nin Threads adlı filmini izlemiş olan varsa ya da Annie Jacobsen'in Nükleer Savaş: Bir Senaryo kitabını okumuşsa... bundan sonra gelecek olanlar hiç de hoş olmayacaktır. Nükleer bir savaştan sağ kurtulursanız hayatınız kısa ve perişan olacak. Soru: ABD'nin desteği konusunda son zamanlarda ortaya çıkan şüpheler göz önüne alındığında, bazı Avrupalı liderler kendi "nükleer şemsiyelerine" sahip olmak istiyor. Avrupa kendi nükleer silahlanma yarışına mı doğru gidiyor? Bu güvenliğiniz açısından ne anlama gelir? C: Bence güvenliğin milyonlarca masum insanı yok etme tehdidiyle garanti altına alındığı fikri, bunun gerçekte ne olduğunu gösteriyor: saf delilik. Nükleer caydırıcılık bir teoridir. Ve gerçek acılarla karşılaştırıldığında teorinin değeri nedir?
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.