Sosyal medyadaki histerik bir harita, İran'ın nükleer tesislerine saldırılması durumunda radyoaktif serpintinin patlama yarıçapının bir görüntüsünü ortaya çıkardı. Radyasyonun Hayber Pakhtunkhwa ve Belucistan'a, Afganistan'ın bazı bölgelerine ve atmosferik koşullara bağlı olarak potansiyel olarak diğer bölgelere nasıl ulaşacağını gösterdiğini sanıyor. Harita şu iddiaya dayanıyor: 'İran'daki nükleer tesislere saldırılması durumunda Pakistan ve Afganistan radyasyon serpintisiyle kaplanacak.' Bu kadar geniş bir sonuç, İran'ın nükleer tesislerinin doğasının yanı sıra herhangi bir askeri saldırının potansiyel sonuçlarını belirleyecek coğrafi ve metrolojik faktörlere ilişkin eksik bir anlayışı yansıtıyor. Bu nedenle bu duruma temkinli yaklaşılmalı ve kaçınılmaz bir sonuç olarak sunulmak yerine, titiz, kanıta dayalı bir değerlendirmeyle desteklenmelidir.
Bizim görüşümüze göre, bu iddia, gerçek veriler, destekleyici gerçekler, hesaplamalar veya makul bir senaryonun çizimleri veya bu nitelikteki herhangi bir saldırıdan kaynaklanan bir dizi senaryo olmadan sunulmuştur. Güvenilir olması için, iki olasılık altında belirli varsayımların oluşturulması gerekir: Fisyon parçaları ve ışınlanmış yakıt taşıyan tesislere yönelik bir saldırı ve doğal uranyum, zenginleştirilmiş uranyum, ağır su, madencilik ve değirmencilik tesisleri, araştırma reaktörleri vb. taşıyan tesislere yönelik bir saldırı. O zaman bu iki olasılık, eğer ABD ve müttefikleri tarafından gerçekleştiriliyorsa, saldırıların seçimi ve niteliği ile birlikte değerlendirilmelidir. İki olası senaryoyu inceleyelim; birinde konvansiyonel silahlar kullanılıyor, diğerinde ise İran'ın tesislerine saldırmak için nükleer silahlar kullanılıyor.
Natanzi, yer altı ve yer üstü altyapısına sahip başlıca endüstriyel uranyum zenginleştirme kompleksidir. ABD tarafından vurulmuş ve yer üstü yapıları tahrip edilmiştir. Yeraltında bölünebilir olduğu iddia edilen malzemenin miktarı ve zenginleştirme kapasitesi hâlâ bilinmiyor. Fordow, Kum yakınlarında bir yer altı uranyum zenginleştirme tesisidir ve bir dağ kompleksi içinde yer alan gelişmiş bir zenginleştirme tesisi olarak tanınmaktadır. Tesisin defalarca vurulduğu bildiriliyor, ancak Amerika'nın tesisin yok edildiği veya radyasyon bulutlarının genişlediği yönündeki iddiasına ilişkin kesin bir doğrulama ortaya çıkmadı. İsfahan Nükleer Kompleksi bir uranyum dönüştürme ve nükleer yakıt üretim tesisidir.
Buşehr Nükleer Santrali ticari bir VVER-1000 MW basınçlı su reaktörüdür. Saldırının Pakistan veya Afganistan ile sınırlı olmayıp Suudi Arabistan da dahil olmak üzere tüm Körfez bölgesini kapsaması durumunda olası bir serpinti olabilir. Sonuçlar, oldukça değişken kirlenmeye sahip radyoaktif serpintinin 1000 km'den daha uzakta tespit edilebildiğini gösteren Çernobil'dekine benzer olacaktır. Amerikan üsleri ve müttefikleri de bundan zarar görebilir. Tahran Araştırma Kompleksi, yakıt olarak %20 zenginleştirilmiş uranyum kullanan 5 MW'lık bir araştırma reaktörüdür. Hondab Ağır Su Reaktörü, bölünebilir malzeme taşıyan bir tesis değildir. Uranyum madenciliği ve işleme tesisleri, radyasyon serpintileri açısından bölünemeyen malzeme tesisleridir.
İran ayrıca nükleer araştırma, santrifüj üretimi, sıcak hücreler ve diğer ilgili faaliyetler için destekleyici tesislere sahiptir. Ancak bunlar, Pakistan veya Afganistan'a ulaşabilecek radyasyon serpintilerine yol açabilecek bölünebilir malzemeleri taşıyan tesisler olarak değerlendirilemez. Haziran 2025'teki Amerikan ve İsrail askeri saldırıları birçok önemli İran nükleer silahını etkiledi.