Bu yıl sıradan bir Mart öğleden sonra, Lahor'un Choong bölgesindeki bir evin çocukları, amcalarının küçük ikram vaadi için bir araya geldi. Bunların arasında amcası tarafından yürüyüşe çıkarılan dört yaşındaki Azan da vardı. Her şey sekiz saat sonra Quaid-i-Azam Sanayi Bölgesi'nin izole eteklerinde Ezan'ın ölmesiyle sona erdi. Küçük çocuğun vücudu kurtarıldığında, kafaya bağlanan beş inçlik açıkta omurilik ve parçalanmış kalıntılar görüldü. Azan'ın, iddiaya göre üçüncü bir şahsı suçlamak amacıyla hesaplı bir girişimde bulunarak kendi babası tarafından işkence gördüğü ve sonunda sekiz inç uzunluğunda bir bıçakla öldürüldüğü bildirildi. Ezan, her ay tanıdıkları kişiler tarafından öldürülen birkaç çocuktan sadece biri.
Ekim ayında Mianwali'de 13 yaşındaki bir genç, başörtüsü takmadığı için kuzeni tarafından vurularak öldürüldü. Eylül ayında İslamabad'da üç yaşındaki bir çocuk kayınbiraderi tarafından kaçırıldı, tecavüze uğradı ve öldürüldü. Ağustos ayında Karaçi'de 18 aylık bir çocuk, 17 yaşındaki kuzeni tarafından tecavüze uğradıktan sonra hayatını kaybederken, temmuz ayında altı yaşındaki bir erkek çocuk komşusu tarafından dövüldü, tecavüze uğradı ve tel ile boğuldu; Gujranwala'da dört yaşındaki bir kız çocuğu 'cinli olduğu' şüphesiyle annesi tarafından ateşe verildi. Mayıs ayında Vehari'de bir baba, 14, 11 ve 9 yaşlarındaki üç kızına altı ay boyunca defalarca tecavüz etti; Multan'da ise yaşları 6, 4 ve 3 olan üç çocuk öldürülerek evlerinde hayranlara asılı halde bulundu. Bir ay önce, Nisan ayında, Lahor'da bir anne, üç çocuğunun boğazını acımasızca kesti ve onları sadist bir saklambaç "oyunu"na sürükledi.
Evin güvenli sınırları içinde meydana gelen bu trajediler bizi diğerlerinden daha fazla şok etti ve öfkelendirdi, ancak protestomuz, 2022'de sekiz yaşındaki bir çocuğun ev işlerinde başarısız olduğu için büyükanne ve büyükbabası tarafından işkenceye tabi tutulup zehirlendiği ve 2015'te 12 yaşındaki bir çocuğun düzgün yuvarlak rotis yapmadığı için babası tarafından ölesiye dövüldüğü zaman olduğu gibi sessiz bir teslimiyetle sonuçlandı.
Ceza adaleti sistemimiz ev içindeki saldırıları engelleyecek ve engelleyecek donanıma sahip olmadığı için evler çocuklar için defalarca cehenneme dönüşüyor. BİT ve Sindh Çocuk Koruma Yasaları gibi yasalar, küçüklerin refahını ele alan kurumsal organlar oluşturur ancak bunlar, çocuğun güvenliğini sağlamak için önceden, acil ve müdahaleci önlemler alma yetkisinden yoksundur. Yasalarımız öngörücü olmaktan ziyade tepkiseldir. Dönüm noktası niteliğindeki 2020 Zainab Uyarı, Müdahale ve İyileştirme Yasası bile, kayıp çocuklar için ancak kaçırma olayının bildirilmesinden sonra uygulanabilecek bir koruma mekanizması oluşturuyor. Sonuç olarak kamusal alanda çocuklara yönelik saldırıların önüne geçmek kolay olmuyor. Ceza adaleti sistemimiz ev içi saldırıları engelleyecek ve engelleyecek donanıma sahip değil.
Geçtiğimiz günlerde Haripur'da beş yaşında bir çocuk tecavüze uğradı ve babasını görmesi için kandırılarak evinden çıkarıldıktan sonra ölüme terk edildi; Lahor'da sekiz yaşında bir çocuk bir bakkal dükkanının sahibi tarafından cinsel tacize uğradı ve Sargodha'da sekiz yaşında bir çocuk bir bakkalda tecavüze uğradı ve öldürüldü. Bu kurbanlara bir grup erkek tarafından eşlik edilirken, ikna edilirken veya yabancılar tarafından gözetlenirken bile, olay yerinde bulunanlar, somut saldırı tehdidini görmezden geldi. 15 yaşındaki Wasim'in de yakın zamanda Multan'da çevredekilerin gözü önünde işkenceye maruz kaldığı ve ardından işvereni tarafından ezildiği görüldü. İster kayıtsızlıklarından ister cehaletlerinden olsun, toplumun en zayıf, en savunmasız üyelerini, yani çocuklarımızı terk ettiler. Sessiz, savunmasız ve zayıf çocuklar vazgeçilmez kabul ediliyor. bu ben