ABD'de Seçim Gününden önceki Pazar günü Demokrat liderlik kargaşa içindeydi. Bunun nedeni İsrail'di; ama açıkça öyle değil. Eylem, Demokrat aday Abdul El-Sayed'in Cumhuriyetçi Mike Rogers'a karşı yakın bir yarış içinde olduğu Detroit, Michigan'da gerçekleşti. Rogers, El-Sayed'in Müslüman inancına yönelik İslamofobik saldırıların damgasını vurduğu, onu bir güvenlik tehdidi olarak tasvir ettiği ve aşırılık yanlılarına sempati duyduğuna dair asılsız iddialarda bulunduğu bir kampanya yürütmüştü. Demokrat adayın belirlendiği ön seçimde El-Sayed, "İsrail'i hayal ettiğini" söyleyen ve İsrail yanlısı lobilerin yaklaşık 30 milyon dolarlık harcamasından yararlanan Kongre Üyesi Haley Stevens'ı mağlup etmişti. Buna rağmen El-Sayed kazanmayı başardı.
Stevens, Pazar sabahı, daha önce eleştirdiği El-Sayed'in rakibini desteklemeye karar verdi. Bu, Demokrat arkadaşlarının ve Amerikan solunun kınamasına yol açan olağanüstü bir hareketti. Rogers'la birlikte bir Afro-Amerikan kilisesine katılan Stevens, El-Sayed'i destekleyemeyeceğini ve bunun yerine Cumhuriyetçiyi destekleyeceğini söyledi. Seçime kalan 48 saat boyunca Stevens büyük ilgi gördü. CNN'den Anderson Cooper'la yaptığı röportajda, daha önce desteklediği bir adaya verdiği desteği neden geri çektiğini açıklamakta zorlandı. Amerikan sağındaki Siyonist yanlısı yorumcular neşeliydi. Belki İran'a karşı savaşa açıkça karşı çıkan ve Gazze'yi soykırım olarak nitelendiren El-Sayed'in kazanamayacağını umuyorlardı. Yakın bir seçimdi ve Stevens, Michigan'daki bazı Siyah ve Yahudi seçmenleri, ABD tarihinde ilk Müslüman senatör olacak adama oy vermemeye ikna edebilirdi.
Artık bildiğimiz gibi tahminleri yanlıştı. El-Sayed, Rogers'ı mağlup ederek ABD Senatosuna seçilen ilk Müslüman oldu. Demokratlar ayrıca her iki Kongre Meclisinin kontrolünü de ele geçirirken, aralarında İlhan Omar, Rashida Tlaib ve Andre Carson'un da bulunduğu çok sayıda Müslüman aday ya seçimi kazandı ya da yeniden seçildi. Demokratların zaferleri seçmenlerin İsrail'e genel desteğe karşı olduklarını gösteriyor. Hepsi arasında El-Sayed, ABD'nin İsrail'e verdiği destekle ilgili sorunu en açık şekilde dile getiren kişiydi. Kampanyasının özel ustalığı, Trump'ın 'Önce Amerika' retoriğini alıp tersine çevirmesiydi. El-Sayed, İsrail'e milyarlarca dolarlık yardımı ülke içi ihtiyaçların önünde tutan politikacıların, başka bir ülkenin çıkarlarını sıradan Amerikalıların çıkarlarının önüne koyduğunu savundu.
Bu mesaj ülkenin her yerindeki seçmenlerde yankı buldu. Bir politikacının 'Önce İsrail' yerine 'Önce Amerika' olup olmadığı meselesi siyasi tartışmanın bir parçası haline geldi. Bu, özellikle İsrail'e olan sevgilerini göstermek için yarışan düzen Demokratları için endişe verici. Demokratların zaferleri, parti seçmeninin uzun süredir bir Amerikan geleneği olan İsrail'e verilen genel desteği sona erdirmek istediğini açıkça gösterdi. Senato ve Temsilciler Meclisi'nin olası liderleri Chuck Schumer ve Hakeem Jeffries, İsrail'e sonsuz yardım gönderilmesini desteklemediklerini söylediler. Rüzgârın hangi yönden estiğini biliyorlar.
Ancak bunun en büyük kanıtı Cumhuriyetçilerden, aslında başkan yardımcısının kendisinden geldi. Sonuçlar gelirken bile J.D. Vance, X'e gitti ve partisinin neden bu kadar berbat bir şekilde kaybettiğine dair uzun bir yazı yazdı. Vance, Amerika'nın İsrail'in emriyle girdiği İran'daki savaşa doğrudan işaret ederek bunun Cumhuriyetçilere seçime mal olduğunu söyledi. Bu şok edici ama anlaşılır bir kabuldü. Vance için mantıklıydı —