Rajiv'in gitmesiyle çevremdeki her şey kaybımı tekrar tekrar yankıladı. Onun anısına odaklanan görevlerde bir miktar teselli bulurken, kamuoyuna çıkma ihtiyacı doğduğunda kırılganlığımla yüzleşiyordum. Kaçınılması mümkün değildi: başkanlığını yaptığım ve devam etmesi gereken çeşitli anma vakıflarının çalışmaları vardı - uluslararası konferanslar ve konferanslar. Bu tür etkinliklerde misafirleri bir konuşmayla karşılamam gerekiyordu. Önceki günlerdeki heyecanımla ve dinleyicilere hitap ederken aniden gözyaşlarımın beni boğacağı korkusuyla boğuşmak zorunda kalacaktım. Ziyaretçiler bana başsağlığı dilediğinde de aynı şey oluyordu. Kutsal Dalai Lama'nın gelip bana her zamanki gerçekçi tavrıyla şunu sorduğunu hatırlıyorum: "Rajiv'i öldürenlere karşı intikam duygusu hissediyor musun?" "Hayır, bilmiyorum" diye cevap verdim ve hıçkırıklara boğuldum. Bu kırılganlık uzun süre bende kaldı ama yavaş yavaş günler daha az boş ve sonsuz gelmeye başladı. Uyku geri geldi. Rajiv, hayatımda keskin bir yokluktan ziyade içimde bir varlık haline geldi, ancak biz - Rahul ve Priyanka ve ben - önemli bir şeyi paylaştığımızda, onun hayati bir katılımcı olacağı bir geçiş törenini - mezuniyetleri, kızının düğünü, daha sonra torunlarının doğumu gibi - paylaştığımızda, acı daha da güçlü bir şekilde geri dönüyordu. 'Gerçekten ait olduğum yer': Sonia Gandhi 'Ait Olma: Aşk Yolculuğu' anı kitabı hakkında 'Gerçekten ait olduğum yer': Sonia Gandhi 'Ait Olma: Aşk Yolculuğu' anı kitabı hakkında Kıdemli Kongre partisi lideri Hindistan'da mahremiyetten kamusal hayata yolculuğunda 'Gerçekten ait olduğum yer': Sonia Gandhi 'Ait Olma: Aşk Yolculuğu' anı kitabı hakkında Priyanka psikoloji bölümünden mezun oldu 1993, Jesus and Mary College'dan. Rahul, 1995 yılında Trinity College'dan felsefe yüksek lisansı (M.Phil) derecesi ile mezun oldu. Priyanka ve ben onun toplantısına katılmaya karar verdik ve annem ve küçük kız kardeşim, iki yeğenimle birlikte bize katıldı. Biz ortaya çıktığımızda Rahul mutluluğunu zar zor zaptedebiliyordu; kulaktan kulağa gülerek altımızı da kucakladı. Cambridge'in dar sokaklarında yeniden yürümek, hâlâ gelişen ve öğrencilerle dolup taşan, eski uğrak yerlerinden geçmek - Varsity restoranı, benim eski dil okulum, Rajiv'in Kimberley Yolu'ndaki pansiyonu ve Tenison Yolu'ndaki benimki - onunla ilk tanıştığımız zamanı, birlikte geçirdiğimiz mutlu zamanları hatırlattı. Senato Binasındaki hareketli mezuniyet töreni sırasında Rahul diplomasını alırken gözyaşlarımı bastırmaya çalıştım. Rahul ve Priyanka da benzer şekilde yenildiler. O özel anda babalarını ne kadar özlemişlerdi, Rajiv oğluyla ne kadar gurur duyardı. * * * Zaman akıp gidiyordu. Yavaş yavaş inzivadan çıkıp biraz daha aktif hale geldiğimde, Rajiv'in eski meslektaşları arada bir ziyarete gelirdi; bazıları nezaket ziyareti için ya da beni bir aile etkinliğine davet etmek için, diğerleri ise parti işleriyle aktif olarak ilgilenmem için ricada bulunurlardı. İkincisini sessizce dinlerdim ama isteklerini dikkate almazdım. 1996 seçim sonuçları Kongre Partisi için hayal kırıklığı yarattı. Tek başına hükümet kuramadı. Bölünmeler ve hizipsel anlaşmazlıklarla boğuşuyordu. 1995 yılında benden belirli bir grubu desteklemem istenmişti; bu grubun baş aktörleri Arjun Singh, N.D. Tiwari ve onlarca yıldır parti üyesi olan ve önemli görevlerde ve bakanlıklarda bulunmuş olan Mohsina Kidwai'ydi. Reddetmiştim. Ayrıldılar ve başka bir parti kurdular, bunu ertesi yıl üst düzey Tamil liderler G.K. izledi. Moopana
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.