TREBİNJE - Belgrad Kitap Fuarı'ndaki tanıtımın ardından 40 ciltten oluşan "Sırp dili üzerine toplu eserler", "Dučić'in şiir akşamları" kapsamında Trebinje Milli Kütüphanesi'nde düzenlenen "Dil hakkında bir iki kelime, akraba" forumunda da sunuldu. "Bu kitaplar, deyim yerindeyse, Sırp dilinin sorunlarından çok sorunlarıyla ilgili olan her şeyi kapsıyor. Aslında, YSFC'nin çöküşünden sonra Sırp dilinin kaderine ayrılmış, şu soruyla ilgilenen en fazla sayıda kitap var: bugünkü Sırp dili nedir. Bu, basit bir nedenden dolayı büyük bir soru: Boşnakça olduğunu, Hırvatça olduğunu, Karadağ dili olduğunu kabul etsek, Sırp dilinin hangi kriterlere göre belirlendiğini bilemezdik. Bir dilin kimliği genel olarak belirlenir, çünkü o zaman Sırpçanın bile bu taraflarla bir kimliği olmaz" diye belirtti profesör Kovačević.
Bu nedenle Vuk'un aynı gramer yapısına sahip, herkes tarafından anlaşılabilen bir dilin, yani aynı temellere sahip bir dilin, adı ne olursa olsun aynı dil olması gerektiği paradigmasına bağlı kalmamız gerektiğini vurguluyor. Adı geçen 40 cilt arasında edebiyat dilini konu alan 15'ten fazla kitabın bulunduğunu, kitaplardaki dilin çeşitlilik gösterdiğini, dilin toplumdilbilimsel yönleri dışında gelişiminin iki yönde gerçekleştiğini belirtiyor. Ona göre yönlerden biri standart bir dilin, okulda öğrendiğimiz iletişim dilinin geliştirilmesidir, diğeri ise iddia ettiği gibi Vuk'un temelinden bir şekilde ayrılmış ve bugün edebi dille tamamen uyumsuz olabilen edebiyat dilini yaratmıştır.
"Sadece Dragoslav Mihajlović'in 'Petrija'nın Çelengi'ni ya da Vladimir Kecmanović'in 'Osama'sını ele alalım - biri jargonla, diğeri lehçeyle yazılmış ve her ikisi de harika eserler, ancak hiçbirinin standart dilin kendisinde bir temeli yok. Bu nedenle, bugün edebiyat dili standart dilden giderek daha uzaklaşıyor, çünkü yazarlar edebi dili çeşitli şekillerde inşa ediyorlar ve geliştiriyorlar; ben de yaklaşık on beş kitabı buna adadım. 70 ila 80 yazar var" diye ekliyor. Kovačević. Şu ana kadar 42 makalesini ayırdığı Kiril alfabesinin savunulması özel bir konu olduğuna inanıyor.
"'Toplu Eserler'de Kiril alfabesinin ve Sırp dilinin savunulmasıyla ilgili üç kitap var, çünkü bugün Kiril alfabesinin savunmasından daha büyük bir görevimiz yok, bu da Sırp dilinin dürüst bir şekilde savunulması anlamına geliyor. Kiril alfabesini kaybedersek, ulusal kimliğimizin bir kısmını kaybederiz, çünkü tarih boyunca nelerin yasaklandığını hatırladığınızda, Sırp dilinin neredeyse hiç yasaklanmadığını görebilirsiniz ve bu hiç de şaşırtıcı değil çünkü onu yasaklayanlar konuştu. Bununla birlikte, Kiril alfabesi tamamen Sırp kimlik kriteri olarak yasaklanmıştı, bugün biz de Kiril alfabemizi savunmak zorundayız. Eğer öğrencilerimiz 50 veya 100 yıl içinde Kiril alfabesini bilmiyorlarsa, biz de şu anda kilisedeki öğrencilerimiz gibi kilisede davrandıkları gibi davranırız, kilisenin Kiril alfabesini bilmeyiz, hiçbir ikonun yazıtını bilmeyiz, böylece yarın tüm kültürel tarihimizi nasıl okuyacaklarını bile bilemezler ve 1919'a kadar olan tüm kültürel tarihimiz aslında Kiril alfabesiyledir." Profesör Miloš Kovačević açıklıyor.
Son olarak, her şeyden tek bir sonucun çıktığını ekliyor: Kiril alfabesini koruyarak kültürel kimliğimizi koruyoruz. Profesör Kovačević sonunda şöyle bitirdi: "Bu şekilde aslında kendimizi geçmişte koruyoruz ve geçmişi korumayan kimsenin ne bugünü ne de geleceği olacağından emin olabilirsiniz." Bizi takip edin: ViberFacebookInstagramXGoogle NewsYouTubeTikTok "Nezavisnih novina" portalından metnin bir kısmının (makalenin en fazla %20'si veya maksimum 250 kelime) alıntılanmasına izin verilmeden izin verilir