Modern dünya hızlı otoyollarda koşarken, Bosna Hersek'in dağ yollarında unutulmuş bir zamandan kalma bir manzara hâlâ varlığını sürdürüyor. Glamo'daki Hrbina meralarında geçen tam altı ayın ardından sonbaharın ilk soğuk ve yağmurlu günleriyle birlikte göçebeler, 800'den fazla koyundan oluşan sürüyle Željezno Polje'ye doğru on günlük yorucu bir yolculuğa çıktılar. Ritimleri saatler veya dijital takvimler tarafından değil, sürünün ihtiyaçları tarafından belirleniyor. Her adım otlatma ve yönlendirmeye tabidir; modern yollar ve kalabalık alanlarla karşılaşmak ise sürekli riskler ve zorluklar getirir. Večernji.hr'in bildirdiğine göre, Brezičani'deki o zorlu yolda bir mola sırasında Remiz Ahmić ve arkadaşının hikayesi kaydedildi. Durmaksızın yağan yağmur, zaten çamurlu olan yolda yeni engeller oluştururken, Remiz geride kalan yılı samimi bir şekilde özetliyor. Kuraklık, acı ve açık havada uyumak
Remiz hikayeye şöyle başlıyor: "Bir yıldı, bir daha olmadı. Kuraklık, acı, çok kötü bir yıl. İnsanlar paraları olsaydı, çalışmadan her şeyi kolay taraftan yapardı ve bu böyle olamaz." Bosnalı göçebelerin yaşamı, yüzyıllar boyunca temelde değişmeden kaldı ve kökleri doğanın amansız kanunlarına dayanıyordu. Remiz ve arkadaşları için eşekler sadece yük hayvanı değil, aynı zamanda seyyar evdir. Oturma odası ve yatak odasının eşit derecede değişen bir gökyüzü altında olduğu çadırlar, battaniyeler ve günlük yaşamı açık havada kılan her şey sırtlarında seyahat ediyor. Geçtikleri dağlık bölgelerdeki yabani hayvanların kendilerine ait yaşam alanları olsa da Remiz, daha büyük sorunların ormandan değil, başka bir cepheden geldiğini belirtiyor. İthalat ve yeniden satış yerli sığır yetiştiricilerini boğuyor Bu sezonun özellikle ağır bir acı notu satışlardır. Bu yıl kuzuya talep neredeyse yok denecek kadar azdı, fiyatlar düşüktü ve ithalat, kalan küçük hesaplamayı bile yok etti.
Željezno Polje'ye yürümek için hâlâ birkaç günleri olduğu için Remiz, "Kimse bizi duymuyor, korumamız yok, tüm normal ülkelerde olduğu gibi organize bir kurtuluşumuz yok. Herkes ortalığı karıştırıyor ve istediğini yapıyor. Bu hiçbir yere gitmiyor, biz kendi halimize bırakıldık. Bizimki tükeniyor, daha çok var ama hiçbir yere gitmiyor" diyor Remiz. Bu zorlu yolculukta Remiz'in yanında koyunculuk dünyasına erken adım atan 37 yaşındaki arkadaşı da vardır. İlkokulu bitirir bitirmez sürülerle ilgilendi ve bu zorlu rotanın son kilometrelerini aşmasına yardımcı olmak için bir ay önce Remizu'ya katıldı. Hikayeleri yalnızca çobanlar için zor bir yılın kanıtı değil, aynı zamanda modern zamanlara cesurca meydan okuyan, ancak sistemik destek ve organize bir pazar olmadan hayatta kalmanın bir yolunu bulmanın giderek zorlaştığı bir gelenek olan otantik Bosna göçebeliğinin kaybolan ruhunun bir hatırlatıcısıdır. Bizi takip edin: ViberFacebookInstagramXGoogle HaberlerYouTubeTikTok
"Nezavisne novina" portalından metnin bir kısmından (makalenin %20'sine kadar veya maksimum 250 kelimeye kadar) alıntı yapılmasına, kaynağın zorunlu olarak belirtilmesi ve orijinal metne açıkça görünür ve yeterli bağlantı verilmesi koşuluyla özel izin alınmadan izin verilir. Metnin tamamının veya büyük bir kısmının iletilmesi veya kopyalanması, fotoğraf ve video içeriğinin indirilmesi yalnızca editörlerin önceden yazılı izni ile mümkündür. Ayrıntılı kurallar Telif Hakkı Politikasında mevcuttur.