Evet, Cumhuriyetçiler aşağılayıcı bir yenilgiye uğradı. Ancak Trump'ın başkanlığının mümkün olduğu gerçeği, buna benzer bir şeyin tekrar yaşanabileceği anlamına geliyor. İlahi veya başka bir müdahale olmadığı sürece Donald Trump, iki yıl 10 hafta daha Oval Ofis'te kalacak. Veya Beyaz Saray'ın muhtaçlıkla dolu şikayetli sosyal medyada belirttiği gibi: "PSA [Kamu Hizmeti Duyurusu]: Trump hâlâ sizin başkanınız." Ancak Cumhuriyetçileri en derin bölgelerinden bile sürükleyen Demokratların gelgit dalgasını selamlayan küresel kutlamaların biraz da olsa yumuşatılmasının tek nedeni bu değil.
Beni yanlış anlamayın, Salı günkü ara seçimlerin sonuçları gerçek anlamda uluslararası bir sevinç sebebidir. Trump'ın müttefiklerinin Sırbistan ve Brezilya'daki yenilgileri lezzetli mezelerdi ama bu tam bir ziyafetti. Ara dönem geleneğine uygun olarak yalnızca bir seçim başarısızlığı değil; bu, Trump'ın ikinci başkanlığının ve Trumpizmin tamamen reddedilmesiydi. Temsilciler Meclisi için yapılan halk oylamasında Demokratlara olan %16'lık düşüş, Richard Nixon'un utanç verici istifasının ardından Kasım 1974'teki Watergate ara seçimlerinde kaydedilen %11,2'lik artıştan daha büyük bir olaydı. Trump, ya bölgeleri kendi lehine çevirerek ya da daha sonra oylamada hile yapıldığı iddiasına zemin hazırlayarak bu seçimleri baltalamak için aylarca çok çalıştı, ancak işe yaramadı: demokratik sistem fazlasıyla dirençli çıktı ve Amerikan halkı da söz sahibi olmaya kararlıydı. Ve bunu yüksek ve net bir sesle yaptılar.
ABD'nin ötesinde, bunu, son on yılda siyasetimizin büyük bir kısmında etkili olan otoriter, milliyetçi popülist kervandan vazgeçildiği an olarak görme isteği güçlü olacak. Viktor Orbán'ın Nisan ayındaki düşüşü çok önemliydi, ancak Trump'ın aşağılanması her zaman daha önemli olacaktı. ABD'nin katıksız gücü sayesinde Trump, on yıldır liberal olmayan enternasyonalin motoru oldu. Ve şimdi püskürüyor.
Bütün bunlar mutluluk sebebidir. Ancak milliyetçi popülizme karşı mücadele edenlerin Salı günkü başarıyı rahatlama işareti olarak alma riski var. Bu, bizzat Trump'ın - ve pek çok başkasının - Kasım 2024'te Kamala Harris'e karşı kazandığı zaferi, yükselen bakkal faturaları ve petrol fiyatlarından bıkmış bir halkın çığlığı olarak değil, kültürde kalıcı bir "hava değişimi" ve ABD'yi bir otokrasiye dönüştürme, ABD devlet kurumlarına elektrikli testere alma, maskeli adamlar Amerikan vatandaşlarını sokaklarda kaçırıp vurma, ölümcül ve felaketle sonuçlanacak bir savaş başlatma ve boşluğu doldurma emri olarak yorumladığı hatayı tekrarlamak olurdu. Kendi kibrinin anıtlarıyla dolu ABD başkenti, hem kendisinin hem de yakın çevresinin ceplerini dolduruyor.
Bu seferki eşdeğer hata, ister ABD içinde ister dışında yapılmış olsun, bu ara dönem sonuçlarını Trump tehdidinin sonu ve normal hizmetin kısa sürede devam edeceğinin kanıtı olarak okumak olacaktır. Trumpizm tehlikesi ne yazık ki hiçbir zaman ortadan kalkmayacak. Çünkü bir şey bir kez olduysa, tekrar da olabilir. Trump mümkündü, bu da başka bir Trump’ın mümkün olduğu anlamına geliyor. ABD'nin Britanya, AB veya başka yerlerdeki geleneksel müttefiklerinin içselleştirmesi gereken ders budur. Capitol Hill yakında daha aklı başında ellerde olsa bile, Trump'ın nihai halefi kurallara dayalı bir düzene inanan iyi bir enternasyonalist olsa bile, ABD'nin bir müttefik olarak güvenilirliği bir daha asla garantilenemez. Trump'tan sonra ABD'nin Batı güvenliğinin garantörü statüsü