Artı, kralın kölelik konusundaki sorumluluktan uzak pişmanlık beyanı ve Collins'in sözlüğü tarafından rahatsız edilmesi Bir ulus olarak tüm gözler Amerika'da, ancak bu hafta İngilizler de aynı derecede büyük bir soruyla karşı karşıya kaldı: Bu yılki John Lewis Noel reklamı hakkında ne hissediyoruz? Bu kafa karıştırıcı bir durum. Bir yandan, Slow Horses'ın altı sezonundaki parlak dehasıyla, Kristin Scott Thomas her türlü prodüksiyona hoş bir katkı sağlıyor ve onun büyük bir evin etrafında John Lewis ya da Noel bahanesi olmadan dolaşmasını izleyebilirim. Diğer taraftan; hepsi biraz tuhaf. Scott Thomas'ın kızı ve damadının, baykuş gözlü çocuklarıyla birlikte kapıya geldikleri reklamın çok tartışılan hikâyesi, öncesi-sonrası hikâyesindeki gibi tam olarak Noel ruhunu yansıtmıyor.
Büyükannenin torunlarıyla neden hiçbir ilişkisi yok gibi görünüyor? Ailede büyük bir kavga mı oldu? Varsa, bu yeni veraset vergisi kuralları ve Noel hediyesinin hediyeler yerine daha fazla para (zarfta 20 sterlin yerine tapu transferi) verilmesini nasıl teşvik edebilecekleri ile ilgili mi? Scott Thomas karakteri, evini kendi adlarına koyarsa ailesinin ona göz kulak olmayacağı ihtimalini gündeme getirdi mi ve onlar da öfkeyle karşılık verdi mi: "Bu çok saçma anne, senin yanında her zaman doğru olanı yaparız, bunun için son derece mantıklı bir yol varken gerçekten mülkünün %40'ını HMRC'ye vermemizi istiyor musun?" Peki soğuk bir tavırla şöyle cevap verdi mi: "Neden umurumda olsun ki, burada olmayacağım." Buna uğultulu bir protestoyla yanıt verdiler: "Çok bencil davrandığını düşünüyoruz."
Onlara, “Bakın, yüzde 20 KDV artışından sonra zaten okul ücretlerine ciddi bir katkıda bulunuyorum, benden daha ne istiyorsunuz?” dedi mi? Hangisine cevap verdiler: “Tamam, çocukları özel okuldan alıp devlet okuluna göndereceğiz ama terapistler için paraya ihtiyacımız olacak, lütfen evi bizim adımıza yaptırır mısınız?” Buna ölümcül bir gerginlikle yanıt verdi: "Veraset vergisi konusunda bu kadar güçlü hissediyorsanız Reforma oy verin o halde" ve onlar da bu noktada kesinlikle çığlık atarak yanıt verdiler: "Ne cüretle, biz soldayız!"
Buna homurdandı: "Eh, onun - damadını işaret ederek - en az bir kez David Cameron'a oy verdiğini kesin olarak biliyorum." Bunun üzerine kızı patladı: "Aman Tanrım, diyor Brexit'e oy veren kadın!" Bu noktada damadı sessizce duvara doğru yürüyüp kafasını duvara vuruyormuş gibi mi yaptı? Noel'de onları orada istiyor mu? Çocuklar bu yüzden mi bu kadar asık suratlı? Şu anda halk olarak biz bu muyuz ve bunu bize söylemek John Lewis'e mi düştü? ABD ara sınavlarına bakarken ve "heyelan", "anladım" veya "kazandım" gibi kelimeleri önceden söyleyerek baştan çıkarıcı kaderden kaçınmaya çalışırken sinirlerimiz için sıkı bir çalışma. Kendini koruma nedenleriyle benim varsayımım, Donald Trump'ın zayıf onay oranlarının bir şekilde 11. saatte çözüleceği ve bize geçici bir sonuç sunarak onun sendelemesine izin vereceği yönünde.
Bu öngörülü önlem, herhangi bir seçmen kümesindeki en çılgın anormallikleri bulmayı neredeyse bir adam gibi başaran İngiliz TV haber korsanları tarafından destekleniyor ve evdeki izleyicilerle paylaşılıyor. ICE'nin acımasız sınır dışı baskınlarında aile üyelerini kaybeden ama yine de Trump'a oy vermeyi düşünen Meksika kökenli bir Teksaslı mı? İşaretle. Elon Musk'un seçimi satın alma ve evlerinin yanına büyük bir veri merkezi kurma çabaları karşısında dehşete düşen varlıklı bir aile, ancak onlar için en büyük oylama önceliği cinsiyet kimliği ve cinsiyet kimliği meselesidir.