Heston Blumenthal, ikilinin mutfaktaki şöhreti ve kötü şöhretli sığır eti hakkındaki her şeyi ortaya çıkardığı üçüncü tekerlek. Tava fırlatmaktan, kapıları kıran düğünlere ve servis ortasında mutfak seksine kadar bitmek bilmeyen sulu dedikoduları bekleyin. Deniz taraklarını bir kenara bırakın, işte Şef Tabancaları. Rise of the Rockstar Chef, 90'lı ve 2000'li yılların kaliteli yemek ustalarını bir grup biyografisi tarzında canlandırıyor. Müzikal farklılıkların yerine çalıntı bir rezervasyon kitabı ve Gordon Ramsay'i gözyaşlarına boğan barbunyayla ilgili bir tartışma var. Bir mutfak kabusuna göre bu nasıl? Ramsay, Marco Pierre White ve Heston Blumenthal geçmiş kariyerlerine baktıklarında, bu bir aşçılık yarışmasıdır. White, "Biz Beatles'tan daha büyük ve daha iyiydik" diye övünüyor. “Ve onlardan daha fazla insanı doyurduk.” Linda McCartney'nin sebzeli sosislerini saymazsanız, ikinci iddiayla tartışmak zor.
Duruşmada ortaya çıkan ağız sulandıran soru, Ramsay ve görüşmediği baba figürü White'ın, yaşadıkları acı krizden onlarca yıl sonra, bakır tabanlı tencereleri birbirlerinin kafasına dayamadan aynı odada birlikte olup olamayacakları. Çiğneme ayrıntılarıyla ele alınan rezil kavgaları sadece günlük hırsızlığı ve balık yumruklama iddialarını içermiyordu; Sahte masa rezervasyonları, kapıların çalındığı düğünler ve restorandan atılmalar da vardı. Gerçek anlamda sığır eti var. Rekabet azaltımıyla kızartıldı ve testosteron suyunda yavaş yavaş kaynatıldı. Belgesel dizisi, yetenekli ama işlevsiz ikilinin İngiliz restoran dünyasını küresel alay konusu olmaktan çıkarıp Michelin yıldızlı bir güç merkezine nasıl dönüştürdüğünü anlatıyor. Tava fırlatmanın, hassas kaplamanın ve saplantılı mükemmellik arayışının lezzetli bir hikayesi. Kızgın adamların yer mantarlarını rendelemesini ve mikro otları cımbızla toplamasını izlemekten hoşlanıyorsanız, Noel erken geldi.
Üçüncü tekerlek, eski koruyucuları Blumenthal, genellikle bektaşi üzümü gibi hissettiriyor. "Yumurta beyazıyla oynayan Macar bir nükleer fizikçiden" ilham alan Fat Duck öncüsü, uygun yemekler arasında damak temizleyici olarak değerlendiriliyor. Bu bir Studio Ramsay yapımı ve ne patron ne de onun Silahşör saçlı akıl hocası ilgi odağını paylaşmaya istekli değil. Jamie Oliver'ın da rol alması düşünülüyordu. Söylentiye göre White, zırvalayan Essex moronu mutfak çöp kutusuna atılmadıkça kaydolmayı reddetti. Sonuçta hiçbir zaman Michelin yıldızı kazanmadı.
Beyaz, haklı olarak manşetin başında yer alıyor. 80'lerde nasıl şöhrete kavuştuğunu ve 33 yaşında ilk Michelin yıldızını kazandığını görüyoruz. Kısa sürede soubriquetler birikiyor: büyük Beyaz, ikinci planda kalan Byron. Aga'dan Mick Jagger, şef ceketindeki İsa. Ramsay, kıkırdayarak, üst kattaki tuvalette yıldızların çarptığı bir lokantayla seks yaptığını, ardından öğle yemeğini pişirmeye devam etmek için mutfağın tavan penceresinden geriye tırmandığını hatırlıyor. Umarım hijyen müfettişleri evde değildi. Ramsay tek başına hareket ettiğinde genç Padawan, Jedi ustasına saldırır ve aralarındaki güç mücadelesi başlar. White, aşçılığı "uyumsuzlar için gastronomik terapi" olarak gören ve buğulu gözlerle kültürel devrimden bahseden, ruhunu araştıran bir romantiktir. "Devrim?" Taşaklarını yaksa şiiri bilemeyecek olan Ramsay ile dalga geçiyor. "Boktan bir kavgaydı." Bu azgın geyikler ekranda olmadığında anlatının havası kayboluyor.
Sıklıkla birbiriyle çelişen açıklamaları, Tom Kerridge, Michel Roux Jr ve Raymond Blanc gibi spatula konusunda beceriksiz olmayan konuşan kafalar tarafından noktalanıyor. Stanley Tucci bir tutam yıldız tozu ekliyor. Muhtemelen Jodi olmadan da yaşayabilirdik