Brexit'in en büyük paradoksu, o felaketin başlıca sorumluları olan Muhafazakar Parti ile Nigel Farage'ın aşırı sağının konuyu çok uzun süre önce bir kenara bırakmış olması, buna karşın İşçi Partisi için gelecekteki planlarını zorlaştıran çözülmemiş bir dram olmaya devam etmesidir. Andy Burnham, salı günü Liverpool'daki yıllık kongrede toplanan binlerce parti üyesi karşısındaki coşkuyla karşılanan ilk konuşmasında, nihayet bu konunun üzerine gideceğine söz verdi: "Hâlâ ana pazarımız olmaya devam eden yapıyla uzun vadeli ilişkimizin tam olarak ne olacağına bir kez daha karar verene kadar, Birleşik Krallık'a bu yüzyılın sonuna doğru ilerleyebileceği net bir yol sunamayız," diyordu başbakan yoldaşlarına.
Çarşamba günü BBC'ye yaptığı açıklamalarda ise biraz daha somut ifadeler kullandı, ancak yine de şüphe uyandıran hesaplı bir muğlaklığı elden bırakmadı. Burnham, "Olduğumuz gibi kalabiliriz. Eğer halk olması gereken yerin burası olduğunu düşünüyorsa bu bir seçenektir. Ya da [David Cameron döneminde maliye bakanlığı yapan ve 2016 referandumunda AB'de kalmayı savunan George Osborne'un önerdiği] gümrük birliğine dönüşü ya da liberal demokratların önerdiği Ortak Pazar'a dönüşü değerlendirebiliriz. Bunların hepsi değerlendirilmesi gereken net seçeneklerdir" dedi ve bu seçenekler yelpazesine "hepsini göze almayı" yani AB'ye olası yeniden katılımı da dahil etti.
Her an kendi taraftarlarının duymak istediklerini söyleme konusunda büyük bir beceriye sahip olan başbakan, kusursuz bir kurguya sahip konuşmasında açıkça görüldüğü üzere, kendi favori seçeneğinin ne olacağını ifade etmekten özenle kaçındı. Henüz Manchester belediye başkanıyken, bundan biraz fazla süre önce, EL PAİS ve diğer Avrupalı medya kuruluşlarına verdiği bir röportajda arzusunun gelecekte yeniden üyelik olduğunu belirtmişti. O dönemde, "Gelecek nesillerin, torunlarımızın Birleşik Krallık'ı yeniden Avrupa Birliği'ne sokacağını umuyorum" güvencesini veriyordu.
Ancak perspektif değiştiğinde olaya bakış açısı da değişiyor. Manchester'dan bakıldığında, o boşanmanın yarattığı ekonomik bozulma çok açıktı; Downing Street'ten ise başbakan, Brexit tartışması gibi o Pandora'nın kutusunu açmanın ülkeyi yeniden acı ve sonu gelmez bir çekişmenin içine sürükleyebileceğinin farkında.
Burnham, temmuz ayında selefi Keir Starmer'ın yerine geçtiğinde, Londra ve Brüksel aynı ay için yeni bir mini zirve planlamıştı; bu zirvede gümrükteki fitosaniter kontrollerin kaldırılması veya gençlerin hareketliliği gibi pratik konularda ilerleme kaydedilmesi amaçlanıyordu. Starmer hükümeti son demlerinde, Brexit'in İngiliz ekonomisine verdiği zararları daha açık bir şekilde kabul etmeye başlamıştı ve ilişkiyi daha da ileri taşıma ile Birlik ticaret mevzuatı ile "dinamik bir uyum" deneme fikri ortaya çıkmıştı. Ancak Starmer'ın İşçi Partisi'nin kırmızı çizgileri olan yeniden üyelik yok, gümrük alanına ya da Ortak Pazar'a katılım yok ilkelerinden vazgeçilmeden.
Burnham, gelecekte bu kırmızı çizgilerle kendini bağlı hissetmediği mesajını iletti. Ancak Londra ve Brüksel, yıl sonundan önce gerçekleştirilmesi gereken bu ertelenen toplantı için hâlâ bir tarih belirlemiş değil. Şu anki bilinmeyen, başbakanın AB liderliğiyle yapılacak bu toplantıya uzun vadeli bir yeniden üyelik projesiyle mi (gelecekteki bir genel seçimde İşçi Partisi programının merkezinde yer alacak şekilde) gideceği, yoksa bu hamlenin sadece... [metnin kalan kısmı eksiktir]