Ülkede güç tükeniyor, ancak ABD başkanı dış politika yoluyla damgasını vurma şansını yakalayacak Kim Darroch, Ocak 2016 ile Aralık 2019 arasında İngiltere'nin ABD büyükelçisiydi. Seçim geceleri Washington'da parti zamanıdır. Barlar ve restoranlar doluyor ve şehir sallanıyor. Diplomatlar için bu bir fırsattır ama aynı zamanda içgörü ve aydınlanma arayışı içinde parti sahnesinde yürürken uzun bir gecedir. Her zaman onun anları vardır. 8 Kasım 2016'daki başkanlık seçimi gecesi Washington Post partisinde olduğumu hatırlıyorum. Washington ezici bir çoğunlukla Demokratların yaşadığı bir şehirdi ve atmosfer oldukça iyimserdi, bu da Hillary Clinton'ın anketlerdeki küçük ama tutarlı liderliğini yansıtıyordu. İlk sonuçlar geldiğinde odaya şok edici bir sessizlik çöktü. İnsanlar küçük, mırıldanan gruplar halinde toplandılar. 30 dakika içinde misafirlerin yarısı ayrılmıştı.
Buna karşılık, 6 Kasım 2018'de Trump'ın ilk başkanlığı dönemindeki ara sınavlar için Demokratların kraliçesi Nancy Pelosi ile bir izleme partisinde konuştuğumu hatırlıyorum. Çoğu sonucun gelmeyeceği göz önüne alındığında, Londra'ya bir gecede sunacağım raporuma ne koymam gerektiğini ona sordum. Çarpıcı bir özgüvenle, Demokratların Temsilciler Meclisi'ni geri alacağını tahmin etmem gerektiğini söyledi. Haklıydı: Demokratlar Cumhuriyetçilerin 41 sandalyesini geri çevirdi. Bu, Pelosia'ya Temsilciler Meclisi başkanlığında ikinci dönem başkanlığını kazandırdı ve dünyaya, Birliğin Durumu konuşmalarında Trump'ın hemen arkasında oturup bu gösterişli söz karşısında gözlerini devirdiği keyifli tiyatroyu yaşattı. Peki, mevcut nesil İngiliz diplomatlar, Salı gecesi meydana gelen olağanüstü siyasi deprem ve bunun İngiliz çıkarları ve önümüzdeki iki yıldaki en önemli ikili ilişkimizin ele alınması üzerindeki etkileri hakkında ne gibi yargılarda bulunacaklar?
Başlangıç noktası bu zaferin ölçeği olmalıdır. Mavi tsunami, Temsilciler Meclisi'nin, Senato'nun ve ülke genelindeki vali malikanelerinin çoğunluğunun Demokratlara ait olmasına neden oldu. Donald Trump gibi bir emlakçı için, bir gecede bu kadar çok mülkü kaybetmenin ne kadar sinir bozucu olduğunu hayal edin: Monopoly kurulu neredeyse tamamen süpürüldü. Demokratlar, Iowa'nın mısır tarlalarını alarak kırsal eyaletlerdeki lokavta son verdi. Bir dizi “yakın ama puro yok” seçimlerinden sonra nihayet Teksas'ta Senato koltuğunu aldılar. Hatta 1932'den bu yana Senato'ya Demokrat seçemeyen Kansas'ta bile kazandılar. Kısacası bu, Demokratların en çılgın hayallerinin ve başkanın son iki yıldaki politika ve eylemlerinin akla gelebilecek en kapsamlı reddinin ötesinde.
Şimdi bu kan banyosunun Trump'ın başkanlığının kalan 26 ay 14 günündeki davranışlarını nasıl etkileyeceğini merak ediyoruz. 2018'deki yenilgisinden sonra Washington'da çıkan dedikodular, Trump'ın bunu kötü karşıladığı yönündeydi; aşağılanmış hissediyordu ve suçlayacak insanları arıyordu. Bu çok daha kötü bir dayak. Öyleyse Trump odun öğütücünün ateşlenmesini bekleyebilirsiniz. Hazneye ilk giren Pete Hegseth mi olacak? Yoksa genelkurmay başkanı Susie Wiles mı? Ancak Trump'ın incinmiş duygularını bir kenara bırakın: Peki ya bizim için önemli olan şeyler? JD Vance'in -başkanla kişisel ilişkisini riske atarak- işaret ettiği gibi, İran'la yaşanan çatışma ve bunun küresel enerji fiyatları üzerindeki etkisi bu seçim felaketinin büyük bir parçasıydı. Trump için sorun bariz bir çıkış rampasının olmaması. İran'la aracılar aracılığıyla müzakereler yapılıyor. ABD'nin talepleri her geçen gün değişiyor gibi görünüyor ancak İran'ın sonunu getirmeye odaklanıyorlar