Devasa, kendinden geçmiş tuvaller, 2024'te art rock'çılara katılan müzisyenin mesleklerinden sadece biri. Hotwire My Heart adlı sergisi açılırken dehşetten, hayranlıktan ve çay poşetlerinden bahsediyor. Emma Richardson, insanlar onun resimlerine bakıp bu resimlerde ne gördükleri hakkında konuşurken kulak misafiri olmayı seviyor. "Bunlar Rorschach mürekkep lekesi testlerine dönüşüyor" diye sırıtıyor. Eserlerine baktığınızda hayranlıkla geriye çekiliyorsunuz. Bu bir nebula mı, bir tanrı mı, yoksa etli, barok bir seks partisi mi? Bir patlama mı, bir patlama mı, yoksa bir orgazm mı? Richardson tüm bunları ve daha fazlasını ima ediyor; boya fırçası, canlı yağlarla insan deneyiminin hedonizmini, arzusunu ve genişliğini kovalıyor. Aşkınlığa olan bu hayranlık, kısmen, daha önce garaj-rock üçlüsü Band of Skulls'da yer alan ve şu anda Pixies'te bas çalan ve şarkı söyleyen bir müzisyen olarak geçirdiği diğer hayatından kaynaklanıyor.
"Çay poşeti içeri mi dışarı mı?" parlak bir sesle soruyor, stüdyosu doğal ışıkla dolup taşıyor, yaklaşık iki metre yüksekliğindeki tuvalleri aydınlatıyor. Camlı çatısı ve mimari kurtarma hayallerinin banyo fayanslarıyla Dickens esintisi taşıyan bir binanın hâlâ uygun fiyatlı stüdyolar olarak hizmet verebileceği doğu Londra'nın soylu olmayan uzak kesimlerindeyiz. Bunaltıcı bir öğleden sonraydı ve Richardson'ın memleketinden döndükten sonra bazı eserler hâlâ baloncuklara sarılı durumda: Southampton City Sanat Galerisi yakın zamanda 2 milyon sterlinlik bir yenilemeden geçti ve yeniden açılan büyük sergisi Levitate Me: Desire, Ecstasy and the Sublime için seçildi. "İnanılmaz bir iş başardılar" diyor. “Gökseldi.”
Ancak resimler burada uzun süre durmayacak ve o da öyle: Bu eserler şehrin diğer ucunda yeni bir sergi için tasarlanırken, yaratıcıları da yakında Pixies'le birlikte ABD turnesine çıkacak. Richardson'ın diploması resim iken, her zaman müzik yaptı. Resim yapmaya konsantre olmak için birkaç yıl performans göstermediği için 2024'te Pixies'e katılması istendi. Pandemi sırasında Band of Skulls'tan beş albüm çıkararak ayrıldı. "Canlı çalma deneyimi kesinlikle işimi besliyor" diyor. "Seyirci ile sanatçılar arasındaki bağlantıda bir elektrik var, ardından tehlike ve korku var; bundan sonra ne olacağını kimse bilmiyor." Bu özellikle Pixies için geçerlidir çünkü hiçbir zaman belirlenmiş bir liste yoktur. Bir sonraki şarkıya her zaman o anın etkisiyle, solist ve gitarist Black Francis tarafından karar verilir. "Bu gerçek bir heyecan" diyor ve şöyle devam ediyor, "ve bu heyecan nedeniyle gösteri çok hızlı ilerliyor. Aşırı odaklanma unsuru var ama aynı zamanda serbest bırakıyorsunuz. Gerçekten özgürleştirici."
Dolayısıyla bu deneyimleri tuval üzerinde araştırıyor, "ve insanların aşmayı seçtiği diğer yolları. Dans ederek, partiler yaparak, festivaller yaparak, büyük spor etkinlikleri yaparak ve aynı zamanda tek başımıza meditasyon yaparak ve kendimizle biraz daha derinden bağlantı kurarak bunu yapmayı seçmemiz benim için büyüleyici." Seks büyük bir deneyim: "Bu coşkulu zirve deneyimleri. Arzu ve kadın cinselliği, diğer insanlarla bağlantı ve doğal dünyadaki yücelik beni büyüledi. Bunu bugünlerde iklim değişikliği, fırtınalar ve bu kontrol edilemeyen doğayla birlikte giderek daha fazla görüyoruz. Çağdaş yücelik, korkuyla karışık korku, ama hepsi bu aşma yolları şemsiyesi altında." Aynı şekilde bazıları için bu, "sarhoşluk ve psikedelik maddeleri de içerebilir veya bir kitap okuyup içinde kaybolmak olabilir."
Richardson'ın Southampton'daki sergisinin yanında sergilendiği yeni favori kitaplarından oluşan bir sandık burada. Birçoğu, 44 yaşında orta yaşa girerken üzerinde daha fazla durduğu bir konu olan kadın arzusuna odaklanıyor. Miranda July's All F