Liderliğine iki yıl kala Badenoch, Muhafazakarları her zaman sağcı bir konfor alanına taşımaya devam ediyor Muhafazakarlık Kendinden fazlasıyla emin bir siyasi lidere ne olur? Bazen büyük bir özgüven çok yararlı ve kendi kendini gerçekleştiren bir niteliktir: Partideki meslektaşları, aktivistleri, bağışçıları ve seçmenleri genellikle mümkün olduğu düşünülenden daha fazlasının başarılabileceğine ikna etmek. Böylesine mutlak bir inanç, bir siyasi projenin fiili uygulanabilirliği üzerinde çalışılırken herkesin inanmaya devam etmesini sağlayabilir. Ancak mutlak bir kesinlik havası aşırı güvene dönüştüğünde balon patlar. Politikacının son derece kayıtsız ve muhakeme yeteneğinden yoksun olduğu, büyüklük yanılgısına sahip olduğu veya temelde inkarcı olduğu ortaya çıkabilir. Özellikle çevrimiçi alaycılığın ve politikacılara yönelik içgüdüsel küçümsemenin olduğu çağımızda, kendine aşırı güvenen bir lider sonunda alay konusu haline gelebilir.
Bu hafta Kemi Badenoch'un Muhafazakar liderliğinin başlangıcının ikinci yıldönümü. Şu ana kadar kendine güven, görev süresinin temel özelliği oldu ve birçok seçmen ve gazetecinin fark ettiği tek yön bu oldu. Geçen ay aktivistlerin "Kemi" diye bağırdığı ve onun iddialı kişiliğinin sanki parti başka bir Margaret Thatcher bulmuş gibi her şeye nüfuz ettiği bir parti konferansının ardından GB News'e "Yeni bir kaptan var, yeni bir teknik direktör var, yeni bir sahip var... hepsi benim" dedi.
Badenoch'un konuşmaları, röportajları ve Avam Kamarası müdahaleleri, riskli bir şekilde küçümseme, kendini kutlama ve sözde daha az siyasi ölümlülere verilen tavsiyelerle renklendiriliyor: "Haklıydım", "açıklayayım", "onlara [hükümete] bazı gerçekleri anlatayım". O ve partisi şimdi kendilerini benzer şekilde kendini yücelten bir şekilde tanıtıyor. İşçi Partisi ve diğer partilerin aksine şöyle diyor: “Gerçek dünyada yaşıyoruz.” Muhafazakarlar “sağduyunun” partisi, “işleri halleden” “saçmalık partisi”dir. Partinin yakın zamanda yayınladığı ve kapağında Badenoch'un adının yer aldığı, yönetime nasıl yaklaşacağına dair uzun bir broşürün başlığı biraz kendini beğenmiş bir şekilde şöyle: "Doğru Yol".
Lider olduğunda Muhafazakârlar, Politico'nun anket ortalamasında %26'daydı: 2024 genel seçimlerinde sahip oldukları %24'lük oy paylarının biraz üzerindeydi; bu da tarihlerinin en kötüsüydü. Badenoch'un sağcı medya tarafından her zamankinden daha fazla onaylanarak ele alınan ve İşçi Partisi ve Reform Birleşik Krallık'taki düzenli krizlerin eşlik ettiği iki yıllık saldırgan liderliğinin ardından Muhafazakarların oyları %21'e düştü. Tahminci Seçim Hesabı şu anda bir sonraki seçimde 128 sandalye kazanacaklarını tahmin ediyor, bu da İşçi Partisi'nden neredeyse üç kat daha az; ve bu önemsiz rakam bile seçim sisteminin benzer şekilde sevilmeyen Reform Birleşik Krallık'a karşı Muhafazakarları büyük ölçüde tercih etmesine bağlı.
Daha önceki yenilgi ve büyük sevilmeme dönemlerinde Muhafazakarlar hükümetteki hatalarının üzerinde durdular, politikaları yeniden gözden geçirdiler, partilerinin toplumla ilişkilerini yeniden değerlendirdiler ve temelden yön değiştirdiler. 1945'te iktidarı kaybettikten sonra, yani 2024'te olduğu gibi 14 yıl sonra, iktidardayken işsizliği azaltmak, ekonomiyi canlandırmak veya refah devletini geliştirmek için yeterince çaba göstermediklerini kabul ettiler. 1974'te iktidarı kaybettikten sonra, kendi türlerindeki Muhafazakarlığı terk ederek Thatcherizm'in iddialı karşı devrimine yöneldiler. Seçimlerdeki konumları 1945 ya da 1974'tekinden çok daha kötü olmasına rağmen, Badenoch döneminde böyle bir yeniden yapılanma gerçekleşmedi. Bunun yerine Muhafazakarlar, Thatcher dönemindeki gibi yeni yönlere doğru değil, Muhafazakar konfor bölgesinin giderek daha derinlerine doğru sağa doğru ilerlemeye devam ettiler.