Donald Trump'ın Cumhuriyetçi Parti'yi dönüştürmesi, kişisel bir siyasi hareket inşa etmesi (ünlü M.A.G.A. dahil) ve Amerikan siyasetindeki geleneksel çağrışımları alt üst etmesi on yıl sürdü. Ancak yine de ikinci başkanlık dönemine girilmesinin üzerinden iki yıldan az bir zaman geçti ve siyasi hakimiyetinin büyük bir kısmına sandıkta meydan okundu. Ara seçimlerde Cumhuriyetçilerin ezici yenilgisi ve Demokratların hem Temsilciler Meclisi'ni hem de Senato'yu ele geçirmesi, siyasi kariyerinin en ağır darbelerinden birini oluşturuyor. Financial Times, "Donald Trump'ın Büyük Aşağılaması" başlıklı kapsamlı analizinde üzüntünün boyutunu inceliyor ve seçmenlerin ara seçimlerde iktidar partisini olağan şekilde onaylamamalarıyla yetinmediğine dikkat çekiyor. Reddedilme geleneksel Cumhuriyetçi kalelere kadar uzandı ve kendini başkanla özdeşleştiren adayları vurdu.
Seçim sonucunun arkasında beş tanımlayıcı politika başarısızlığı fark edilebilir: gümrük vergisi politikası, artan yaşam maliyetinin ele alınamaması, İran savaşına dahil olması, Trump'ın aday seçimine kişisel müdahalesi ve M.A.G.A.'nın düzen karşıtı söylemi ile arasındaki artan mesafe. ve bizzat hükümetin imajında. 1. Amerikalıların Ticaret politikasını koruması gereken gümrük vergileri, Trump'ın siyasi yükselişinin temellerinden biri oldu. 2016'daki ilk seçim kampanyasından bu yana, gümrük vergilerini sanayiyi ABD'ye geri getirmenin, istihdam yaratmanın ve Amerikalı işçileri uluslararası rekabetten korumanın temel aracı olarak sundu. İkinci döneminde bu politikayı çok daha geniş ölçekte uygulamaya çalıştı, ticarete kısıtlamalar getirdi ve onlarca yıldır kurulan dengeleri altüst etti.
Ancak ekonomik maliyet ABD'li ticaret ortaklarıyla sınırlı değildi. Tarifeler, ithal hammadde ve bileşenlere bağımlı olan işletmeler üzerinde baskı oluşturdu, tedarik zincirlerindeki belirsizliği artırdı ve fiyatlar üzerinde yukarı yönlü baskıya katkıda bulundu. Özellikle Cumhuriyetçi tabanın önemli bir kısmını oluşturan kırsal eyaletlerde ticari anlaşmazlıklar, ihracata dayalı üreticiler için ek sorunlar yarattı. Böylelikle Amerikalılar için ekonomik koruma aracı olarak sunulan politika, hedef aldığı birçok insan için ilave bir güvensizlik kaynağına dönüştü. İkinci ve belki de en önemli hata, hükümetin ekonomik başarı beyanları ile Amerikan hanelerinin karşı karşıya olduğu gerçeklik arasındaki uçurumdu.
Trump, enflasyonu düşürme, fiyatları düşürme ve vatandaşların satın alma gücünü yeniden sağlama sözü vererek Beyaz Saray'a dönmüştü. Ancak uygulamada tüketiciler temel ihtiyaçlar için yüksek fiyatlar, artan konut maliyetleri ve aile bütçeleri üzerindeki baskılarla karşı karşıya kalmaya devam etti. Bu hoşnutsuzluk ara seçimlerde belirleyici oldu. Seçim sonrası anketler ekonominin seçmenlerin büyük bir kısmı için temel öncelik olduğunu gösterirken, hükümetin günlük zorlukların büyüklüğünü anlamadığı hissi Cumhuriyetçilerin aleyhine işledi. Sorun