Avrupa şüphecilerinin Britanya'nın tek pazardan ayrılmasının ekonomik ve stratejik bir hata olduğunu inkar etmesi giderek zorlaşıyor. AB sürekli gelişen bir kurumdur. Kurallar değişmeye devam ediyor ve Britanya'nın kaderi coğrafya gereği blokla yakın bir ekonomik ilişki kurmak istediğinden, Brüksel'de her zaman müzakere edilecek bir şeyler olacak. Geçtiğimiz iki yıldaki bu tartışmaların çoğu, dogmatik Avrupa şüphecilerinin gözünden başka, tartışmasızdı. Bu, görüşmelerin kolay olduğu anlamına gelmiyor. Hiçbir zaman 27 ulustan oluşan bir kulüple birlikte olmadılar. Ancak bu ayın sonlarında AB komisyon başkanı Ursula von der Leyen ile yapılacak zirvede Andy Burnham'ın, tarım ürünlerine yönelik gümrük engellerinin kaldırılması, gençlik hareketliliği programı ve AB'nin karbon emisyonu ticaret planıyla entegrasyon da dahil olmak üzere çok çeşitli alanlarda daha yakın işbirliğini kapsayan bir anlaşmayı tamamlaması bekleniyor.
Gündem, Sir Keir Starmer tarafından AB ilişkilerinin “sıfırlanması”nın bir parçası olarak belirlendi. Bay Burnham o zamandan bu yana daha yakın ilişkilere doğru daha da hızlı ilerleme sözü verdi, ancak selefinin genel seçimlerin bu tarafında tek pazar ve gümrük birliğine üyeliği yasaklayan manifestosuna bağlı kalmaya devam ediyor.
Başbakanın bu alanda neler başarabileceği, kısmen iç kamuoyunun neye izin vereceği konusundaki kararıyla, ancak daha acil olarak Avrupa Komisyonu'nun önerdiği Endüstriyel Hızlandırıcı Yasası'nın şartlarıyla belirlenecek. Daha yaygın olarak "Avrupa Malı" olarak adlandırılan bu yasama paketi, kıtadaki endüstrileri, pek çok AB siyasi liderinin haksız denizaşırı rekabet olarak gördüğü, özellikle de Çin'den gelen rekabetten korumak için kamu ihale kurallarını harekete geçiriyor. Bu ölçekteki sanayi politikası ve korumacılık, bir zamanlar küreselleşen ticaret sisteminin son yıllarda kıta blokları arasındaki rekabete nasıl bölündüğünün bir belirtisidir. Örneğin Çin'in Avrupalı otomobil üreticileri arasında paniğe neden olan devasa ticaret fazlası bu hikayenin bir yanını oluşturuyor. Donald Trump'ın kaprisli tarife savaşları bir diğeridir.
Britanya böyle bir dünyada tehlikeli bir şekilde yalnız görünüyor; Bay Burnham'ın Made in Europe rejimi içinde bir yer bulma konusunda istekli olmasının nedeni de bu. Yeni kuralların temel amacının, Brexit Britanya da dahil olmak üzere dışarıdakilerin kasıtlı olarak aleyhine olacak şekilde tek pazardaki işletmelere fayda sağlamak olacağı göz önüne alındığında, bu hiç de kolay değil. Birleşik Krallık'ın "güvenilir ortak" olarak tanınmasıyla bazı uzlaşmalar mevcut ancak bu statü, yalnızca İşçi Partisi'nin Avrupa yanlısı hislerine bir ödül olarak verilmeyecek. Bay Burnham'ın stratejik niyet beyanları faydalı, ancak ileride anlaşmanın şartları konusunda çok sıkı pazarlıklar yapılacak. Bu olmadan Britanya'nın otomobil üreticisi ve diğer endüstriler, felç edici yeni ticaret engelleriyle karşı karşıya kalacaktı.
Bu nedenle “Made in Europe” sorusu hükümetin gündemine oturdu. Bu arada Avrupa şüpheci muhalefet partileri konu hakkında sessiz kalıyor. Bir sorunun varlığını kabul etmek, Britanya'nın tek pazar dışındaki dezavantajlı statüsünü kabul etmek anlamına gelecektir ki bu da Brexit'in temel tezinin reddi anlamına gelir. Bay Burnham, İngiltere'nin AB ile yeniden entegrasyonunun bir sonraki aşamasını müzakere etmeyi kolay bulmayacak, ancak onun gidişatına direnenler, herhangi bir alternatif varmış gibi davranmayı her zamankinden daha zor bulacaklar. Bu makalede dile getirilen konular hakkında bir fikriniz var mı? Yayınlanmak üzere değerlendirilmek üzere e-posta yoluyla 300 kelimeye kadar bir yanıt göndermek istiyorsanız