Okuyucular, Shabana Mahmood'un yeni göçmenlik tekliflerinin ardındaki nedenleri ve adaleti sorguluyor Bu hafta, İçişleri Bakanı Shabana Mahmood, sosyal bakım sektörü dışında 50.000 £'un altında kazanç elde eden vasıflı işçi vizesi alan birçok göçmenin yerleşim "kazanmak" için 10 yıl beklemek zorunda kalacağını duyurdu (Shabana Mahmood, kabinenin tepkisi karşısında göçmenlik planlarını yumuşattı, 2 Kasım). Bu, çalışmaları yüksek maaşlarla ölçülemeyenlerin katkısını açıkça gözden kaçırıyor.
Yüksek lisans yapmak için Eylül 2022'de Birleşik Krallık'a geldim ve bunun için yerli öğrencilerin ödediği ücretin iki katından fazlasını ödedim. O zamandan bu yana iki kuruluşta çalıştım; bunların arasında kalkınma araştırmaları alanında lider bir kurum olan Kalkınma Çalışmaları Enstitüsü de vardı. Vergilerimi ödedim ve ardı ardına gelen vizelerin mali gereksinimlerini karşıladım; önce lisansüstü vizesi için, ardından göçmenlik sağlık ek ücreti de dahil olmak üzere vasıflı işçi vizesi için iki kez önemli ücretler ödedim. Yerleşme hakkını “kazandığımı” göstermek için hükümetten daha fazla ne yapmam gerektiğini açıklamasını istiyorum.
Önerilen bu değişiklikler, Birleşik Krallık'ın hangi mesleklere değer verdiği konusunda acil soruları gündeme getiriyor. Kalkınma, sosyal bilimler, akademik araştırma ve kamu politikası alanlarında çalışan insanlar, araştırma ve politika yapımına katkıda bulunmalarına ve dünyanın en acil sorunlarından bazılarını ele almalarına rağmen, genellikle finans veya teknoloji alanlarında çalışanlardan çok daha az kazanıyor. Yani sırf 50.000 £ kazanmıyorum ya da sosyal bakımda çalışmıyorum diye yapacak bir katkım yok mu? İngiltere, uluslararası araştırmacıların ve profesyonellerin burada uzun vadeli yaşamlar kurmasını zorlaştırabilecek göçmenlik koşullarını getirirken araştırma ve geliştirme uzmanlığı açısından küresel bir merkez olarak konumunu korumak istiyor. Gelire dayalı uzlaşma sistemi, katkısı yalnızca maaşla ölçülemeyenleri zayıflatıyor. Hükümetin yüksek maaşları katkıyla karıştırmayı bırakması ve insanların çalışmasının daha geniş sosyal, entelektüel ve kamusal değeri konusunda daha bütünsel bir bakış açısı benimsemesi gerekiyor.Jigyasa AgarwalHove, Doğu Sussex
Adil bir göç politikası istediğini söylemesine rağmen, Shabana Mahmood'un "kazanılmış yerleşim" açıklaması, manşetlerdeki ve başyazınızdakilerin ötesinde pek çok adaletsizlik örneği içeriyor (The Guardian'ın göç U dönüşü hakkındaki görüşü: adil olmayan değişiklikleri hâlâ olduğu gibi bırakıyor, 2 Kasım. İşte çok az ilgi gören yalnızca bir örnek. "Kamu fonlarına başvurmama" kurallarına göre, çoğu göçmen aile, çalışıyor ve vergi ödüyor olsalar bile çocuk yardımı veya genel kredi almaya uygun değil. Kira artarsa partner ayrılır. ya da evin geçimini sağlayan asıl kişi hastalanır, geri kalan eş, kirayı ödemeye ve ailesini geçindirmeye yetecek kadar para kazanmak için uzun saatler fazla mesai yapmak zorunda kalır. Bazen bu yeterli olmaz ve aile, tahliye ve evsizlik gibi korkunç bir ihtimalle karşı karşıya kalır.
Bir ailenin aksi takdirde evsiz kalması durumunda “kamu fonlarına başvurmama” koşulunu değiştirmek için İçişleri Bakanlığı'na başvurmak her zaman mümkün olmuştur. Ancak yeni göçmenlik kurallarına göre, önceki beş yıl içinde herhangi bir zamanda kamu fonundan yararlanmış olan göçmen bir aile, kalıcı yerleşim için uygun olmayacak veya yerleşmek için fazladan 10 yıl beklemesi gerekecek. Fazladan 10 yıl beklemek, her 30 ayda bir ailenin kalma iznini yenilemek ve her seferinde binlerce lira harç ödemek anlamına gelecektir. Her iki seçenek de derin yoksulluk, borç ve zihinsel sıkıntı anlamına gelecektir. Bunlardaki çocuklar