Demokratlar Senato ve Temsilciler Meclisi'nin kontrolünü ele geçirdi. Bu grafikler ve haritalar, bu sonucun ardındaki temel eğilimleri ve yarışları ortaya koyuyor Cumhuriyetçiler yedi Senatör, 25 Meclis bölgesi ve beş valilik yarışını kaybetti. Çarşamba günü Doğu Saati (ET) sabah 8.00 itibariyle, Senato seçimleri yapılan yaklaşık 2.500 ilçenin 1.800'den fazlası oyların %90'ından fazlasını geri verdi. Amerikalılar, yüksek yakıt fiyatları ve başkandan duyulan memnuniyetsizlik nedeniyle Cumhuriyetçiler'e önemli sayıda katılım göstermediler. Bu, Demokratların belirli sayıda sandalye kazanmasına ve ABD Temsilciler Meclisi ile Senato'nun kontrolünü geri almasına olanak sağladı. İşte nasıl oldu? Senato'da ara dönem sonuçları Demokratlara Trump'ın gündemini ciddi bir şekilde kontrol etme olanağı verdi; yüksek mahkemeye veya kabinesine yeni atamaların engellenmesi de buna dahil. Cumhuriyetçiler daha önce 100 sandalyenin 53'ünün çoğunluğunu elinde tutuyordu ancak bu durum artık kesin olarak tersine döndü.
Oylamada otuz beş sandalye vardı. Senatörler altı yıl görev yapar ve her iki yıllık seçim döneminde üçüncüsü seçmenlerle karşılaşır. Pratikte Senato savaşı çok küçük bir haritada yapılıyordu. ABD'nin önde gelen seçim tahmincilerinden Cook Siyasi Raporu, altı sandalyeyi şans eseri sıralamıştı: Alaska, Iowa, Kansas, Maine, Ohio ve Texas. Demokratlar çoğunluğu elde edebilmek için Cumhuriyetçilerin sahip olduğu en az dört sandalyeyi değiştirmek zorunda kaldı. Bu hedefi aştılar. Demokratların ivme kazandığının ilk işareti olarak parti, Cumhuriyetçilerin uzun zamandır kalesi olan Teksas'ta Senato yarışını kazandı. Seçim öncesinde anketler Demokrat adayın çok az farkla önde olduğunu gösteriyordu. Gerçek sonuç aslında rekor kıran bir sonuçtu; James Talarico koltuğu 10 puandan fazla kazanmıştı. Teksas'ta 1988'den bu yana hiçbir Demokrat Senato'da sandalye kazanamadı.
Teksas onlarca yıldır başkanlık seçimlerinde Cumhuriyetçilere oy veriyor. Eyaleti kazanan son Demokrat başkan adayı 1976'da Jimmy Carter'dı. 2024'te Trump, Kamala Harris'in %42'sine karşılık oyların %56'sını kazandı. Kansas, 1932'den bu yana ilk Demokrat senatörünü seçti. Eyalet, oylamadan önce bir şanssızlık olarak değerlendirildi ve Demokratlar, 2024 başkanlık seçimleriyle karşılaştırıldığında 21 puanlık bir farkla bunu sağlamayı başardı. Adam Hamilton'ın zaferi, görevden ayrılan Cumhuriyetçi Senatör Roger Marshall'ın koyu kırmızı bir durumda sismik bir yenilgisiydi. Cumhuriyetçiler, Kansas'ta düzenli olarak çift haneli kazanç marjları elde etmeye alışkınlar ve eyalet ancak seçim kampanyasının ilerleyen dönemlerinde Donald Trump'ın onay oranlarının daha da düşmesiyle sarsıldı. Roy Cooper, 2008'den bu yana Kuzey Carolina'dan Senato'ya seçilen ilk Demokrat oldu. 2024'ten bu yana 22 puanlık bir düşüşle Demokratlar arasındaki en büyük dalgalanmalardan birini kaydetti. Kuzey Carolina'daki her ilçe seçimlerde Demokratların yanında yer aldı.
Bu makalenin yayınlandığı sırada Kuzey Carolina'daki bazı House bölgeleri hala aranamayacak kadar yakındı. Ancak Senato yarışının Demokratlara kayması, onların bu eyalette de kalan Temsilciler Meclisi yarışlarından birkaçına katılmalarının muhtemel olduğunu gösteriyor. Bu, Cumhuriyetçilerin oylamadan önce eyaletin sınırlarını kendi lehlerine başarıyla yeniden çizmelerine rağmen gerçekleşecek. James Talarico'nun Teksas'taki milyarderlere odaklanması, ilerici Demokrat Abdul El-Sayed'in kazandığı Michigan'da da tekrarlandı. Zaferi, Cumhuriyetçi aday Mike Rogers'ın seçim öncesinde Demokrat Haley Stevens tarafından tartışmalı bir şekilde desteklenmesine rağmen geldi. basında