Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Bu hikaye ilk olarak 2025'te The Conversation'da yayınlandı ve 2026'daki Şükran Günü öncesinde The Independent tarafından yeniden yayınlanıyor. Şükran Günü'nün neden jambon, tavuk, geyik eti, sığır eti veya mısır değil de Türkiye etrafında döndüğünü hiç merak ettiniz mi? Neredeyse 10 Amerikalıdan 9'u bu bayram yemeğinde, ister kavrulmuş, ister derin yağda kızartılmış, ızgarada pişirilmiş veya özel durum için başka bir şekilde pişirilmiş olsun, hindi yiyor. Bunun, Hacıların şu anda Massachusetts eyaleti olan yere ayak basmalarından bir yıl sonra ve Yerli Wampanoag misafirlerinin 1621'deki ilk Şükran Günü ziyafetinde yedikleri şey yüzünden olduğuna inanabilirsiniz. Veya bunun nedeni, hindinin aslen Amerika kıtasından gelmesidir. Ancak bunun, Hacıların 1621'de ödüllerini kutlarken hangi kümes hayvanlarını yediklerinden çok, Amerikalıların 1800'lerin sonlarında bayramı nasıl kutladıklarıyla ilgisi var.
Hacıların ilk Şükran Günü ziyafetinde ne yediklerine dair ilk elden tek kayıt Edward Winslow'dan geliyor. Wampanoag lideri Massasoit'in 90 adamla geldiğini ve iki topluluğun üç gün boyunca birlikte ziyafet çektiğini kaydetti. Winslow, Wampanoag'ın getirdiği beş geyikten ve yemeğin ördekler, kazlar ve hindiler de dahil olmak üzere bölgede bulunan herhangi bir sayıda yabani kuş olabilecek "kümes hayvanı" içerdiğinden bahsetmek dışında menü hakkında çok az şey yazdı. Tarihçiler, günümüzün geleneksel yemeklerinin önemli malzemelerinin o ilk Şükran Günü'nde mevcut olmadığını biliyorlar. Buna patates ve yeşil fasulye de dahildir. O zamanlar New England'da buğday ununun bulunmaması ve şekerin kıt olması, balkabağı turtası ve kızılcık sosunu ortadan kaldırıyordu. Kızılderili diyetlerinin temelini oluşturan bir çeşit kabak, mısır ve kabuklu deniz ürünlerinin yanı sıra neredeyse kesinlikle servis ediliyordu.
Benim gibi yemek tarihini inceleyen tarihçiler, modern Şükran Günü geleneklerinin çoğunun, Hacıların ilk hasat kutlamasından iki yüzyıl sonra, 19. yüzyılın ortalarında başladığını buldu. Hacıların kutlamalarının ulusal bir bayram olarak yeniden icat edilmesi büyük ölçüde Sarah Hale'in eseriydi. 1784'te New Hampshire'da genç bir dul olarak doğdu ve geçimini sağlamak için şiir yayımladı. En önemlisi, "Mary'nin Küçük Bir Kuzusu Vardı" adlı çocuk tekerlemesini yazdı. 1837'de Hale, popüler dergi Godey's Lady's Book'un editörü oldu. Son derece dinsel ve aile odaklı olan bu örgüt, Hacıların şükran günü bayramını anmak üzere her yıl ulusal bir "Şükran Günü ve Övgü" bayramının yaratılması için mücadele verdi. Hale ve meslektaşları tarihsel gerekçelendirme için 1621 bilgilerine dayandılar. Çağdaşlarının çoğu gibi o da New England'da yenilebilir yabani hindilerin bolluğu nedeniyle Hacıların ilk ziyafetlerinde hindi yediklerini varsayıyordu.
Bu kampanya, kısmen beyaz Güneyliler arasındaki coşku eksikliğinden dolayı onlarca yıl sürdü. Birçoğu, Virginia sömürgecileri arasında 1610'da Jamestown'a gelen tedarik gemilerinin onuruna yapılan daha önceki bir kutlamanın daha önemli bir emsal olduğunu düşünüyordu. İç Savaş sırasında Kongre'de görev yapan Güneylilerin yokluğu, Başkan Abraham Lincoln'ün 1863'te Şükran Günü'nü ulusal bayram ilan etmesine olanak sağladı. Godey's, diğer medya kuruluşlarıyla birlikte, sayfalarını New England'dan tarifler ve belirgin bir şekilde hindi içeren menülerle doldurarak bu tatili benimsedi. Georgia'daki Augusta Chronicle 1882'de "Şükran Günü'nün çoğunun gastronomik zevkler şeklinde geçeceğini söyleyebiliriz" tahmininde bulundu.