Sabah saat 9'a daha çok zaman vardı. 44 gün süren Vatanseverlik Savaşı sırasında yaralı askerlerin tedavisinde görev alan cerrahlardan biri olan Bahruz Paşayev ile röportaj yapmak için Hatai Tıp Merkezi'ne planlanan saatten biraz erken geldim. İçeri girdiğimde Dr. Bahruz çoktan işe başlamıştı. Sabahın erken saatlerinde hastalarıyla ilgileniyor, bir odadan diğerine koşuşturuyordu. Yanına gidip önceden anlaştığımız görüşmeye geldiğimi, biraz erken geldiğimi, isterse saat 9'a kadar bekleyebileceğimi söyledim. Beklemeye gerek olmadığını söyleyerek beni odasına davet etti. Doktor soruları değerlendirirken bir tanesinde durdu. Gözlüklerinin üzerinden bana baktı ve gülümseyerek şöyle dedi: "Bu soruyu çok zor sordun." Bu sorunun ne olduğu röportajımız sırasında netleşecek. Bu sorunun cevabını sabırsızlıkla bekliyordum... "Rapor"da Hatai Tıp Merkezi genel cerrahı Bahruz Paşayev ile yapılan bir röportaj yer alıyor. - Sizinle yaptığımız röportajdan bahsettiğimizde hem Birinci Karabağ hem de 44 gün süren Vatanseverlik Savaşı sırasında çalıştığınızı söylemiştiniz. Bir doktor olarak bu iki savaş arasındaki farkı ilk fark ettiğiniz şey neydi?- Rusya'da cerrah olarak çalıştım ve aynı zamanda hastanenin başhekimiydim. Oraya gitmekteki amacım daha fazlasını öğrenmek, sonra Anavatan'a dönüp halkıma hizmet etmekti. Ancak 1990'lı yıllarda Karabağ'da savaş başlayınca Rusya'da kalmam mümkün olmadı. Yakınımdaki bir Ermeninin savaşla ilgili söyledikleri bende vatana dönme isteğini daha da arttırdı. Bir gün yanıma yaklaştı ve şöyle dedi: "Halkınız bize saldırıyor, hakaret ediyor, savaş başladı." O zamanlar çok gençtim, bu sözler bana çok ağır geliyordu ve ne olursa olsun ülkeme dönmem gerektiğini düşünüyordum. Sene ortası olduğu için işimden ayrılmam kolay olmadı, izin vermediler. Zorlukla da olsa Azerbaycan'a döndüm. Cumhuriyete döndükten sonra ilk yaralıları İçişleri Bakanlığı hastanesinde karşıladım. Onlara ilk yardım yaptık. Daha sonra Khatai Tıp Merkezi'nde çalışmaya başladım ve bugün burada cerrah olarak çalışıyorum. 25 yıllık çalışma hayatım boyunca hayal gücümden ve hafızamdan asla silinmeyecek bir hatıra var: 44 gün süren Vatanseverlik Savaşı'nın yaralıları... İlk günlerden itibaren bu savaşın Birinci Karabağ Savaşı'ndan farklı olduğunu anladım. Yaralıların durumuna bakınca 44 gün süren savaşta düşmanın modern silahlar kullandığını hissettim. Çünkü 44 gün savaşında gördüğüm yaralar önceki savaşta gördüğüm yaralardan tamamen farklıydı. Yanık yaralanmaları özellikle şiddetliydi. Kurşun yaralarında hasar esas olarak kurşunun girip çıktığı bölgeyle ilgilidir. Yanık durumunda ise durum farklıdır. Burada hem cilt zarar görüyor hem de hasta yanık hastalığıyla karşı karşıya kalıyor. Yani sıvı kaybı, yanık şoku, şiddetli ağrı ve sonrasında enfeksiyon riski vardır. Dolayısıyla bu tür hastaların daha fazla dikkat ve kolektif çalışmaya ihtiyacı vardır. - Bu yanıklar nasıl oluştu? - Yaralanmaların çoğu tankların vurulması ve yakılmasından kaynaklandı. Bu sırada tankın içindeki metalin sıcaklığı bin derecenin üzerine çıkabilir. Böyle bir durumda o metale dokunmak, onu kapmak ve bırakmak bir insan için çok büyük bir riskti. Bu askerlerin büyük çoğunluğundaki yanıklar kemiğe kadar derindi. Tanktan çıkmak üzere üç kişi var
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.