Maksimum kayıtlı öğe sayısına ulaştınız. Daha fazlasını eklemek için kayıtlı listenizden öğeleri kaldırın. Hediye eşyalarınızın tamamını kullandınız. 3 adet daha her ayın 1'inde satışa sunulacak. Pauline Hanson'un çıkarlarıyla anayasa hukuku meraklılarının çıkarlarının çatıştığı sık görülen bir durum değil. Ama Perşembe öğleden sonra gibi erken bir zamanda bunu yapmak üzereler. Yüksek Mahkeme'nin, Hanson'un Federal Mahkeme'nin, Yeşiller senatörü Mehreen Faruqi'ye attığı "Pakistan'a defolup git" tweetinin hukuka aykırı bir nefret söylemi olduğu tespitine ilişkin son çare itirazını dikkate alıp almayacağı konusunda bir karar yayınlaması bekleniyor. Yüksek Mahkeme'nin kararı kısa olacak ve tek bir önemli kelimeyle verilecek: "kabul edildi" veya "reddedildi". Her iki sonuç da bu ülkede ifade özgürlüğüne ilişkin girdaplı, karmaşık ve giderek kötüleşen bir tartışmayı besleyecek.
Kazanılması, Tek Ulus liderinin, ırk temelinde "gücendiren, hakaret eden, aşağılayan veya korkutan" ifadeleri yasaklayan Irk Ayrımcılığı Yasası'nın 18C bölümünün geçersiz olduğunu iddia etmesine olanak tanıyacak. Hanson bunun siyasi iletişime kabul edilemez bir şekilde müdahale ettiğini söylüyor. Ancak Yüksek Mahkeme'nin geri tepmesi Hanson'un işine de yarar. Bu, Avustralyalıların çoğunun farkında olmayacağı daha büyük siyasi hedefine ahlaki bir güç katacaktır: Anayasaya Amerikan tarzı bir ifade özgürlüğü maddesi ekleyen bir referandum düzenlemek. Yüksek Mahkeme'nin yedi siyah cüppeli yargıcı, bir avukatın "alışılmadık derecede baharatlı" olarak tanımladığı bir dizi çetrefilli siyasi iletişim meselesiyle karşı karşıya. En sağdan en sola kadar herkes çizgilerin nerede çizileceğini ve bunları kimin çizeceğini soruyor. Parlamentolar neo-Nazi partisini nefret grubu olarak yasal olarak yasaklayabilir mi? 16 yaşın altındakileri sosyal medyadan atabilir mi? İsrail karşıtı bir protestoda “nehirden denize” sloganını atmayı suç mu sayabiliriz?
Muhafazakar Samuel Griffith Topluluğu'nun genel müdürü Mia Schlicht, "Bu, Yüksek Mahkeme'nin ifade özgürlüğü konusunda nerede durduğunu gösteren bir turnusol testi olacak" diyor. Yargıçlar, ilk olarak 1990'larda Yüksek Mahkeme tarafından tespit edilen "siyasi iletişimin zımni özgürlüğü" konusunda onlarca yıldır şiddetli anlaşmazlıklar içindeydi. Mahkeme uzun süredir özgürlüğün yazılı olmasa da gerçek olduğuna karar verdi. Vatandaşların Anayasa'nın vaat ettiği demokrasiden yararlanabilmeleri için siyaset tartışabilmeleri gerekiyor. Ancak yasal muhafazakarlar, eylemci yargıçların parlamentonun gücünü ele geçirmek için kullandığı tehlikeli bir buluş olarak gördükleri bu buluşu küçümsüyorlar. Anlaşmazlık, ülkenin en güçlü yargıçlarından bazıları arasında sözlü kavgayı alevlendirdi. Bu, otorite, nüfuz ve dürüstlük üzerine bir mücadeledir. Betoota Avukatı bir keresinde şu başlıkla bir haber yayınlamıştı: Her Zaman İstediğini Söyleyen Adam, "Bu Günlerde Hiçbir Şey Söyleyemezsin" diyor.
Ancak anketler komedide bir parça doğruluk payı olduğunu gösteriyor. McKinnon'un yeni araştırmasına göre Avustralyalıların yalnızca yüzde 58'i siyasi görüşlerini ifade etme özgürlüğüne sahip olduklarını düşünüyor. Bu sayı bir yılda yüzde 10 puan düştü. Genç erkekler arasında bu oran yüzde 72'den yüzde 50'nin biraz altına düştü. Yüksek Mahkeme kendisini ifade özgürlüğünün kurtarıcısı olarak görmüyor. Sessiz, istikrarlı ve apolitik bir imaj yansıtmayı seviyor. Canberra'daki Burley Griffin Gölü'nün kenarındaki Brutalist bir bina olan adliye binası, özellikle hoş karşılanmasa da halka açıktır. Ancak düşük profilli Yüksek Mahkeme, mevcut siyasi iletişim özgürlüğü zımni davaları nedeniyle siyasi tartışmalardan uzaklaşmak için mücadele edecek. Hanso'yu bekleyen üst düzey bir Avustralyalı hukuk yetkilisi, "Bu inanılmaz derecede sıcak bir konu" diyor.